جزیره ججو

ججو به‌عنوان جزیرهٔ نخست ماه‌عسل و پناهگاه گردشگری داخلی کرهٔ جنوبی مسحورکننده است، جایی که مخروط آتشفشانی ۱۹۵۰ متری کوه هالسان (بلندترین قلهٔ کره) از مرکز جزیره برمی‌خیزد و افق را در بر می‌گیرد، گدازهٔ آتش‌فشانی چشمگیر قلهٔ سونسان سان‌رایز به صورت عمودی از اقیانوس سر برمی‌آورد و یکی از نمادین‌ترین جاذبه‌های طبیعی کره را ایجاد می‌کند، و گذرگاه زیرزمینی ۷ کیلومتری لولهٔ گدازهٔ مانجان‌گول (۱ کیلومتر از آن برای بازدیدکنندگان با ورودی ₩۴۰۰۰ باز است) قدرت زمین‌شناسی خالص را در این سرزمین عجایب آتش‌فشانی سه‌گانه ثبت‌شده در یونسکو (میراث جهانی، ذخیره‌گاه زیست‌کره، ژئوپارک جهانی) به نمایش می‌گذارد. بزرگترین جزیره کره (با جمعیتی حدود ۶۷۰٬۰۰۰ نفر در مساحتی حدود ۱۸۳۰ کیلومتر مربع) که در ۹۰ کیلومتری جنوب شبه‌جزیره اصلی شناور است، فرهنگی منحصربه‌فرد را توسعه داده که آن را به طور متمایزی از سرزمین اصلی جدا می‌کند—غواصان زن ماتریارک هائنئو (میراث فرهنگی ناملموس یونسکو) مادربزرگانی در دهه ۶۰ زندگی هستند که غواصی آزاد می‌کنند.- صید خارپشت دریایی و حلزون دریایی از عمق ۱۰ تا ۲۰ متری در حالی که نفس خود را بدون تانک اکسیژن حبس می‌کنند، گویش متمایز ججو علی‌رغم اشتراک در نظام نوشتاری، برای کره‌ای‌های سئول تقریباً غیرقابل فهم است، و وضعیت ویژه ورود بدون ویزا گردشگران چینی بسته‌بندی‌شده و زوج‌های جوان کره‌ای را به صورت انبوه جذب می‌کند. پیمایش چالش‌برانگیز قله پارک ملی هالاسان (ورود رایگان، سفر رفت و برگشت ۹-۱۰ ساعته از مسیرهای سونگ‌پاناک یا گوانئومسا، بسیار طاقت‌فرسا با افزایش ارتفاع و زمین سنگی) به بالاترین نقطه کره می‌رسد و به کوهنوردان توانمند، چشم‌اندازهای دریاچه آتشفشانی بئنگ‌نوکدام را پاداش می‌دهد—مسیرهای کوتاه‌تر و آسان‌تر اوریوموک یا یونگ‌سیل (۳-۴ ساعت) بدون رسیدن به قله به نقاط دیدنی زیبایی می‌رسند و کوهنوردان کم‌تلاش‌تر را راضی می‌کنند.

سونسان ایلچولبونگ (قله طلوع خورشید، یونسکو، ورودی 5000 وون) با صعود تند 30 دقیقه‌ای از 600 پله تا لبه دهانه مخروط گدازه‌ای خاموش شده، چشم‌اندازهای 360 درجه نفس‌گیر از اقیانوس را به صعودکنندگان پاداش می‌دهد—برای تماشای طلوع خیره‌کننده خورشید که نام خود را از این مکان گرفته است، قبل از سپیده‌دم (حدود ساعت 5:30 صبح در تابستان، 6:30 صبح در زمستان) به آنجا برسید. میراث آتشفشانی در سراسر ججو مشهود است: گذرگاه‌های کاتدرال‌مانند تونل گدازه‌ای مانجنگول که ۲۰۰,۰۰۰ سال پیش توسط گدازه‌های بازالتی روان شکل گرفته‌اند، دارای یک ستون گدازه‌ای ۷.۶ متری (بزرگترین در جهان) هستند، آبشار چئونجیانگ و آبشار جونگ‌بانگ (تنها آبشار کره که مستقیماً به اقیانوس می‌ریزد) هر دو ورودی اندکی معادل 2000 وون دارند، دیوارهای سنگی آتشفشانی بازالت سیاه، زمین‌های سبز را به صورت الگوهای شطرنجی از هم جدا می‌کنند، و مجسمه‌های نمادین سنگی هاروبانگ (پدربزرگ) با چشمان برجسته، به عنوان نمادهای باروری جزیره، از دروازه‌ها محافظت می‌کنند. سواحل بکر در امتداد ساحل قرار دارند و از ژوئن تا سپتامبر امکان شنا را فراهم می‌کنند: ساحل هیوپجائه (غرب) و ساحل هامدوک (شمال شرقی) با شن‌های سفید و آب زمردی فیروزه‌ای که در کره نادر است، برای خانواده‌ها عالی هستند، در حالی که ساحل جونگمون (جنوب) در تمام طول سال موج‌سواران را به خود جذب می‌کند و صخره‌های ستونی بازالتی ۲۰ متری در جوسانگجولی با ساختارهای شش‌ضلعی چشمگیر هستند.

شبکه مسیرهای پیاده‌روی اوله (Olle Trail) با ۲۶ مسیر پیاده‌روی مجزا که در مجموع ۴۲۵ کیلومتر طول دارند، کل جزیره را در بر می‌گیرد و روستاهای ماهیگیری، مخروط‌های آتشفشانی و صخره‌های ساحلی را به هم متصل می‌کند. هر مسیر ۴ تا ۸ ساعت طول می‌کشد، با نمادهای روبانی به خوبی علامت‌گذاری شده و مناظر مختلفی از جزیره ججو را به نمایش می‌گذارد. صنعت غذا، فراوانی محصولات کشاورزی و دریایی جزیره را جشن می‌گیرد: باربیکیو گوشت خوک سیاه ججو (هوکدویجی) که در کنار میز کباب می‌شود، غذای مخصوص این جزیره است (۲۵٬۰۰۰ تا ۴۰٬۰۰۰ وون به ازای هر نفر)، غواصان هائنیو (haenyeo) غذاهای دریایی فوق‌العاده تازه از جمله تخم خارپشت دریایی، حلزون دریایی (abalone) و هشت‌پا، نارنگی‌های شیرین هالابونگ (هیبرید مرکبات بومی جزیره چجئو)، فرنی حلزون دریایی و ماهی خام (hoe) را می‌فروشند.

با توجه به اینکه اجاره خودرو کاملاً ضروری است (زیرا اتوبوس‌های عمومی به ندرت حرکت می‌کنند و اکثر نقاط ساحلی دیدنی را پوشش نمی‌دهند) (۵۰٬۰۰۰-۸۰٬۰۰۰ وون در روز، گواهینامه بین‌المللی الزامی است، جی‌پی‌اس ضروری)، توریسم داخلی فراوان کره‌ای زیرساخت‌هایی را ایجاد کرده که بر بازدیدکنندگان کره‌ای متمرکز است (انگلیسی محدود)، مناظر آتشفشانی و سیستم‌های تونل گدازه برای علاقه‌مندان به زمین‌شناسی جذاب است، و آب و هوای نیمه‌گرمسیری آن را به گرم‌ترین منطقه کره تبدیل کرده است، هرچند همچنان چهار فصل را تجربه می‌کند، جزیره چجوجو برای کسانی که مایل به عبور از موانع اجاره خودرو و زبان هستند، ماجراجویی آتشفشانی، تعطیلات ساحلی کره‌ای، میراث فرهنگی هانئو و رمانتیک بودن ماه عسل را ارائه می‌دهد.