Δελχί

Το Δελχί είναι μια τεράστια μητρόπολη της Ινδίας, όπου πάνω από 30 εκατομμύρια άνθρωποι στην ευρύτερη περιοχή του Δελχί-NCR κινούνται καθημερινά ανάμεσα σε μεγαλοπρεπή μνημεία από κόκκινο ψαμμίτη της εποχής των Μογγόλων, βρετανικές αποικιακές λεωφόρους με κυβερνητικά κτίρια και λαμπερούς σύγχρονους σταθμούς μετρό, δημιουργώντας μια πόλη με έντονες αντιθέσεις — πολυτελή εμπορικά κέντρα δίπλα σε μεσαιωνικούς τάφους, αυτοκίνητα-ρίκσο που κορνάρουν περνώντας από την επιβλητική αψίδα του India Gate και πλανόδιοι πωλητές που ψήνουν καπνισμένα κεμπάπ στη σκιά των συμμετρικών περσικών κήπων του τάφου του Humayun. Για τους επισκέπτες, το Δελχί συχνά μοιάζει χωρισμένο μεταξύ του Παλαιού Δελχί (το χαοτικό λαβύρινθο των Μογγόλων του Shahjahanabad) και του Νέου Δελχί (η τακτοποιημένη βρετανική αποικιακή πρωτεύουσα του Edwin Lutyens), με το καθένα να προσφέρει εντελώς διαφορετικές εμπειρίες: το ατμοσφαιρικό παζάρι Chandni Chowk του Παλαιού Δελχί κατακλύζει όλες τις αισθήσεις ταυτόχρονα με τα αρωματικά μπαχαρικά, καταστήματα με ασημένια κοσμήματα και μαγείρους που τηγανίζουν paratha σε δρόμους τόσο στενούς που τα ποδήλατα-ρίκσο δεν μπορούν να περάσουν μέσα από το ανθρώπινο ποτάμι, ενώ οι ευρύχωρες, δεντροφυτεμένες τελετουργικές λεωφόροι του Νέου Δελχί παρουσιάζουν το επιβλητικό Rashtrapati Bhavan (Προεδρικό Μέγαρο), το μνημείο πολέμου India Gate και τη λευκή γεωργιανή κιονοστοιχία του Connaught Place, που τώρα φιλοξενεί αλυσίδες καταστημάτων και μπαρ στις ταράτσες. Το μνημειώδες Κόκκινο Φρούριο (Lal Qila), το εμβληματικό συγκρότημα παλατιών των Μογγόλων στο Δελχί που χτίστηκε το 1648, εκτείνεται εντυπωσιακά σε 254 στρέμματα με τεράστια κόκκινα τείχη από ψαμμίτη, λεπτεπίλεπτα μαρμάρινα περίπτερα, εκτεταμένα μουσεία και βραδινά ηχητικά και φωτιστικά σόου που αφηγούνται 350 χρόνια ινδικής ιστορίας (είσοδος περίπου 600 ₹/~7 € για αλλοδαπούς, κλειστό τις Δευτέρες), ενώ το κοντινό Τζαμά Μασγίντ είναι το μεγαλύτερο τζαμί της Ινδίας, που υψώνεται εντυπωσιακά πάνω από το Παλιό Δελχί, με αυλή χωρητικότητας 25.000 ατόμων και μιναρέ (100 ₹) που προσφέρει πανοραμική θέα στις χαοτικές στέγες.

Ο τάφος του Humayun (1570, είσοδος 600 ₹), που έχει χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO, προαναγγέλλει αρχιτεκτονικά το μεταγενέστερο Ταζ Μαχάλ με την κομψή διάταξη του περσικού κήπου char bagh και τα ένθετα από λευκό μάρμαρο σε κόκκινο ψαμμίτη που δημιουργούν τέλεια συμμετρία, ενώ ο εντυπωσιακός πύργος της νίκης Qutub Minar ύψους 73 μέτρων (1193, UNESCO, 600 ρουπίες) σηματοδοτεί την πρώτη ισλαμική δυναστεία του Δελχί με περίτεχνη αραβική καλλιγραφία που σπειροειδώς ανεβαίνει σε πέντε κωνικά επίπεδα. Ωστόσο, η αυθεντική ψυχή του Δελχί βρίσκεται πραγματικά στην εκπληκτική κουλτούρα του φαγητού του δρόμου: τραγανά parathas στο θρυλικό Paranthe Wali Gali (ο δρόμος με το τηγανητό ψωμί της Παλιάς Πόλης του Δελχί), αφράτα chole bhature στο Sitaram Diwan Chand, πλούσιο κοτόπουλο με βούτυρο στο Moti Mahal (που ισχυρίζεται ότι εφηύρε το πιάτο τη δεκαετία του 1950), πικάντικα chaats (αλμυρά σνακ) στη Bengali Market και σιροπιαστά jalebis και κρεμώδη lassis παντού. Το σύγχρονο Δελχί ισορροπεί όλο και περισσότερο την αρχαία παράδοση με την ταχεία ανάπτυξη: η μεσαιωνική δεξαμενή νερού του Hauz Khas Village, που τώρα περιβάλλεται από μοντέρνα hipster καφέ, γκαλερί τέχνης και μπαρ νυχτερινής διασκέδασης που προσελκύουν τη νεαρή δημιουργική τάξη του Δελχί, οι τεράστιες τοιχογραφίες του Lodhi Art District που αξίζουν να αναρτηθούν στο Instagram και μεταμορφώνουν τις κυβερνητικές κατοικίες, και οι πολυτελείς μπουτίκ του Khan Market που εξυπηρετούν διπλωμάτες και πλούσιους Ινδούς.

Απαραίτητες ημερήσιες εκδρομές με τρένο ή οργανωμένες εκδρομές φτάνουν στο ασύγκριτο Ταζ Μαχάλ της Άγκρα (περίπου 1,5-2,5 ώρες με το γρήγορο τρένο ή 3-4 ώρες με αυτοκίνητο/λεωφορείο από το Δελχί, είσοδος 1.300 ρουπίες για αλλοδαπούς, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στο μαυσωλείο, κλειστό τις Παρασκευές — οι εκδρομές ανατολής που αναχωρούν από το Δελχί στις 3 π.μ. προσφέρουν μαγικό φως), ενώ η προσθήκη των ροζ παλατιών του Τζαϊπούρ ολοκληρώνει το κλασικό τουριστικό κύκλωμα του Χρυσού Τριγώνου (5 ώρες από το Δελχί). Το Εθνικό Μουσείο (650 ρουπίες) στεγάζει σήμερα μία από τις πλουσιότερες συλλογές έργων τέχνης και αντικειμένων της Ινδίας (προβλέπεται η μετέπειτα μεταφορά του στο νέο Εθνικό Μουσείο Yuge Yugeen Bharat που βρίσκεται κοντά), Η αρχιτεκτονική Bahá'í του Ναού του Λωτού εντυπωσιάζει με τα λευκά μαρμάρινα πέταλά του που μοιάζουν με λουλούδια, ενώ η Πύλη της Ινδίας βρίσκεται στο Kartavya Path (πρώην Rajpath), τη τελετουργική λεωφόρο όπου κάθε 26 Ιανουαρίου πραγματοποιούνται παρελάσεις για την Ημέρα της Δημοκρατίας, επιδεικνύοντας τη στρατιωτική δύναμη της χώρας.

Επισκεφθείτε την Ινδία από τον Οκτώβριο έως τον Μάρτιο για ευχάριστο καιρό με θερμοκρασίες 15-27 °C κατά τη διάρκεια της ημέρας, ιδανικό για εξερεύνηση μνημείων, καθαρό ουρανό και εορταστική περίοδο, συμπεριλαμβανομένου του Diwali (Οκτώβριος-Νοέμβριος). Αποφύγετε την έντονη ζέστη από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο, όταν οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν σε πραγματικά επικίνδυνα επίπεδα 35-48 °C, καθιστώντας τις μεσημεριανές υπαίθριες δραστηριότητες εξαντλητικές, και παραλείψτε την υγρή περίοδο των μουσώνων από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο, που φέρνει έντονες βροχές και θερμοκρασίες 28-38 °C με καταθλιπτική υγρασία. Με ακραίες εποχές, χαοτική κυκλοφορία, συναισθηματική υπερφόρτωση, σοβαρή ατμοσφαιρική ρύπανση (φορέστε μάσκα, ειδικά από τον Οκτώβριο έως τον Ιανουάριο, την εποχή του αιθαλομίχλη), επίμονες απάτες που στοχεύουν τους τουρίστες και τον χαρακτηριστικό ινδικό συνδυασμό βαθιάς πνευματικότητας και επιθετικού εμπορικού πνεύματος, το Δελχί προσφέρει την Ινδία στην πιο έντονη μορφή της — ταυτόχρονα χαοτική και πολύχρωμη, εξαντλητική και συναρπαστική, απογοητευτική και γοητευτική, καθιστώντας την απαραίτητη εισαγωγή στην πολυπλοκότητα της υποηπείρου, παρά το γεγονός ότι απαιτεί σημαντική υπομονή, ευελιξία, πολιτισμική ευαισθησία και ανοχή στο ελεγχόμενο χάος από όσους επισκέπτονται την Ινδία για πρώτη φορά.