بوستون

بوستون با افتخار به عنوان گهواره مورد احترام آزادی در آمریکا شناخته می‌شود، جایی که نشانگرهای متمایز آجری قرمز رنگ «مسیر آزادی» (Freedom Trail) که در پیاده‌روها تعبیه شده‌اند، ۱۶ مکان تاریخی حیاتی جنگ انقلاب را به هم متصل می‌کنند و داستان تولد استقلال آمریکا را روایت می‌کنند؛ دانشگاه معتبر هاروارد با تالارهای آجری نمادین پوشیده از پیچک، رهبران آینده جهان را در آن سوی رودخانه زیبای چارلز در منطقه همسایه، کمبریج، آموزش می‌دهد؛ و ساندویچ‌های لایه‌ای خرچنگ (Lobster Rolls) لبریز از گوشت تازه و شیرین خرچنگ اطلس (به صورت گرم با کره یا سرد با مایونز) در کلبه‌های ساحلی غیررسمی و کامیون‌های غذا در سراسر شهر معمولاً به قیمت ۱۷ تا ‎ریال ۴۵٬۸۸۴٬۳۷۰ / ۳۵ دلار آمریکا بسته به کیفیت و مکان به فروش می‌رسند. بزرگترین و از نظر تاریخی مهم‌ترین شهر نیوانگلند (با جمعیت ۶۷۵,۰۰۰ نفر در خود بوستون و ۴.۹ میلیون نفر در بوستون بزرگ که آن را به یکی از ده یا یازده منطقه کلان‌شهری بزرگ ایالات متحده تبدیل می‌کند) به شکلی وسواس‌گونه تاریخ دوران استعمار را در هر گوشه حفظ کرده و جشن می‌گیرد؛ از اسب‌سواری افسانه‌ای نیمه‌شب پل ریور در سال ۱۷۷۵ برای هشدار به استعمارگران که «بریتانیایی‌ها دارند می‌آیند!»، تا شورش دراماتیک بندرگاه در جریان «مهمانی چای بوستون» (Boston Tea Party) که در آن برای اعتراض به مالیات، چای به دریا ریخته شد، و فانوس‌های سیگنال معروف کلیسای قدیمی نورث با شعار «یکی اگر از خشکی، دو تا اگر از دریا» که جرقه استقلال آمریکا از سلطه بریتانیا را زد. مسیر پیاده‌روی ۲.۵ مایلی معروف «مسیر آزادی» (که با آجرهای قرمز یا خط قرمز رنگ‌آمیزی شده مشخص شده و پیاده‌روی در آن کاملاً رایگان است، اگرچه برخی مکان‌ها ورودی دریافت می‌کنند) به معنای واقعی کلمه بازدیدکنندگان را از میان قرن‌ها تاریخ آمریکا عبور می‌دهد: پارک عمومی تاریخی «بوستون کامن» (تأسیس ۱۶۳۴، قدیمی‌ترین پارک شهری آمریکا)، گنبد درخشان با روکش طلای ۲۳ عیار ساختمان ایالتی ماساچوست که بر فراز «بیکن هیل» خودنمایی می‌کند، ساختمان «اولد ساوت میتینگ هاوس» که توطئه‌گران مهمانی چای در آنجا مخفیانه گرد هم آمدند، گورستان «گرنری» که پل ریور، ساموئل آدامز و جان هنکاک در آن آرام گرفته‌اند، و کشتی جنگی تاریخی «یو‌اس‌اس کانستیتوشن» ملقب به «آیرون‌سایدز قدیمی» (۱۷۹۷، قدیمی‌ترین کشتی نیروی دریایی جهان که هنوز شناور است) که در محوطه نیروی دریایی چارلزتاون پهلو گرفته و تورهای رایگان توسط ملوانان فعال نیروی دریایی در آن برگزار می‌شود.

با این حال، بوستون به شکلی دراماتیک فراتر از گردشگری تاریخی صرف می‌رود و از طریق برتری آکادمیک و نوآوری فوق‌العاده می‌درخشد: کتاب‌فروشی‌های افسانه‌ای میدان هاروارد مانند «هاروارد بوک استور»، پردیس پیشرفته دانشگاه ام‌آی‌تی (MIT) در آن سوی رودخانه چارلز که پیشران موفقیت‌های بزرگ در بیوتکنولوژی، رباتیک و هوش مصنوعی است، و تمرکز باورنکردنی بیش از ۷۰ کالج و دانشگاه (از جمله هاروارد، ام‌آی‌تی، دانشگاه بوستون، نورت‌ایسترن، تافتس، بوستون کالج) که بوستون را به پایتخت بی‌چون و چرای دانشجویی و کانون فکری آمریکا تبدیل کرده است. دیوار معروف ۳۷ فوتی «هیولای سبز» در سمت چپ زمین ورزشگاه «فن‌وی پارک»، میزبان بازی‌های پرشور تیم «رد ساکس» در قدیمی‌ترین ورزشگاه بیسبال لیگ برتر (از سال ۱۹۱۲، قیمت بلیط ۲۷ تا ‎ریال ۲۷۵٬۳۰۶٬۲۲۰ / ۲۱۲ دلار آمریکا، برای طرفداران متعصب رد ساکس) است، در حالی که مسابقه ماراتن معتبر بوستون در «روز میهن‌پرستان» (سومین دوشنبه آوریل) شاهد حدود نیم میلیون تماشاگر مشتاق است که در تمام مسیر ۲۶.۲ مایلی از هاپکینتون تا میدان کاپلی صف می‌کشند (و در سال‌هایی با آب و هوای عالی، جمعیت می‌تواند به مرز یک میلیون نفر برسد). محله تاریخی «نورث اند» که محله ایتالیایی-آمریکایی‌های بوستون است، شیرینی‌های «کانولی» بهشتی را در دو قنادی رقیب «مایکس پاستری» و «مدرن پاستری» (هر دو تا دیروقت باز هستند، ۳.۶۰ تا ‎ریال ۸٬۲۵۹٬۱۸۷ / ۶٫۳۶ دلار آمریکا برای هر عدد)، غذاهای اصیل ایتالیایی-آمریکایی با سس قرمز که قدمتشان حتی از «ایتالیای کوچک» نیویورک هم بیشتر است، و اسپرسو در کافه‌های پیاده‌رو سرو می‌کند؛ بازار شلوغ «کوئینسی مارکت» با بیش از ۳۰ فروشنده در زیر معماری دوران استعمار ساختمان تاریخی «فنیل هال» و صحنه‌های اجرای هنرمندان خیابانی پر از جنب و جوش است، و رستوران «لیگال سی فودز» از سال ۱۹۵۰ سوپ کلاسیک «کلم چودر» نیوانگلند (خامه‌ای، و هرگز قرمز به سبک منهتن) و غذاهای دریایی تازه را به سطحی عالی رسانده است.

با این حال، بازدیدکنندگان ماجراجو حتماً باید فراتر از مسیرهای توریستی بدیهی بروند: ساختمان‌های سنگی قهوه‌ای ویکتوریایی زیبای «ساوت اند» گالری‌های هنری معاصر، رستوران‌های مد روز و صحنه‌های پررونق فرهنگی در خیابان تریمونت را در خود جای داده‌اند؛ میدان‌های متنوع «پورتر» و «سنترال» در کمبریج غذاهای اصیل اتیوپیایی، هندی، برزیلی و آسیایی را سرو می‌کنند که بازتاب‌دهنده جمعیت دانشجویی بین‌المللی این منطقه است؛ و بوتیک‌های طراحان و کافه‌های خیابان مجلل «نیوبری» در خانه‌های سنگی شیک محله «بک بی» قرار گرفته‌اند. قایق‌سواری با کشتی‌های تفریحی تابستانی منطقه تفریحی ملی جزایر بندر بوستون (۱۶ تا ‎ریال ۳۳٬۶۴۸٬۵۳۸ / ۲۶ دلار آمریکا برای رفت و برگشت) دسترسی به ۳۴ جزیره با سواحل، مسیرهای پیاده‌روی، قلعه‌های دوران جنگ داخلی و امکان کمپینگ را فراهم می‌کند، در حالی که فصل تماشایی شاخ و برگ‌های پاییزی (اواخر سپتامبر تا اکتبر، اوج در اوایل تا اواسط اکتبر) با رنگ‌های قرمز، نارنجی و زرد درخشان در کوه‌های سفید نیوهمپشایر و کوه‌های سبز ورمونت (۲ تا ۳ ساعت رانندگی در مسیرهای زیبا) خودنمایی می‌کند. با محله‌های فشرده و واقعاً پیاده‌رو که توسط قدیمی‌ترین سیستم متروی آمریکا (The T، افتتاح شده در ۱۸۹۷، ‎ریال ۳٬۲۸۸٬۳۸۰ / ۲٫۵۳ دلار آمریکا برای هر سفر) به هم متصل شده‌اند، بارهای دنج ایرلندی بی‌شمار که آبجو گینس و پای چوپان سرو می‌کنند، انرژی فکری و آکادمیک مسری که در کافه‌ها و کتاب‌فروشی‌ها نفوذ کرده، زمستان‌های وحشیانه و مشهور به سرمای شدید (میانگین ژانویه ۵- تا ۲ درجه سانتی‌گراد / ۲۳-۳۶ درجه فارنهایت با کولاک‌های گاه‌به‌گاه) که تضاد شدیدی با هوای پاییزی ترد و عالی (۱۵-۲۰ درجه سانتی‌گراد / ۵۹-۶۸ درجه فارنهایت) دارد، و آن لهجه غلیظ و متمایز بوستونی، بوستون ترکیبی از تاریخ انقلابی اصیل آمریکا، موسسات آکادمیک در سطح جهانی، فرهنگ ورزشی پرشور و جذابیت ساحلی نیوانگلند را در بسته‌ای از پیچیدگی «آیوی لیگ» و اصالت طبقه کارگر ایرلندی-ایتالیایی ارائه می‌دهد.