الکالافاته و پاتاگونیا

ال کافاته به‌عنوان دروازهٔ ورود به شگفتی‌های پاتاگونیا در آرژانتین قرار دارد، جایی که یخچال پریتوی مورنو—دیواری از یخ به طول ۳۰ کیلومتر و عرض ۵ کیلومتر که ۷۰ متر بالاتر از دریاچهٔ آرجنتینو قرار گرفته—قطعات یخ به اندازهٔ خانه‌ها را با ترک‌های غرش‌آسا که کیلومترها شنیده می‌شوند، به آب‌های فیروزه‌ای جدا می‌کند و یکی از چشمگیرترین نمایش‌های یخچالی زمین را به نمایش می‌گذارد. اگرچه مدت‌ها به‌عنوان یک یخچال «پایدار» نادر معرفی می‌شد، مطالعات اخیر اکنون نشان می‌دهند که پریتو مورنو نیز هم‌راستا با کاهش جهانی یخچال‌ها در حال عقب‌نشینی است. این شهر دورافتاده پاتاگونیا (جمعیت: ۲۲٬۰۰۰ نفر) در ساحل جنوبی دریاچه آرجنتینو در حاشیه پارک ملی لوس گلاسیارس (یونسکو) واقع شده است، در حدود ۶۰۰ کیلومتری شمال غربی اوشائیا و ۲۷۰۰ کیلومتری جنوب بوئنوس آیرس، جایی که بادهای شدید پاتاگونیا دشت‌هایی را که مملو از گواناکوها (خویشاوندان وحشی لاما) هستند می‌تازند و کرکس‌های آندی بر فراز قله‌های ناهموار گرانیتی به پرواز درمی‌آیند.

یخچال پریتو مورنو در برنامه سفر اکثر بازدیدکنندگان جایگاه نخست را دارد—این یخچال از طریق جاده‌ای آسفالت به طول ۸۰ کیلومتر قابل دسترسی است، سکوی تماشای یخچال (ورود به پارک برای خارجی‌ها حدود ۴۵٬۰۰۰ پزو آرژانتین، تقریباً ۴۷ تا ۵۷ یورو؛ قیمت‌های فعلی را بررسی کنید، زیرا تورم ناپایدار است) شما را از سکوی چوبی‌ای که در زاویه‌های عکاسی عالی قرار گرفته، روبه‌روی دیوار یخی قرار می‌دهد، در حالی که تورهای قایق‌سواری (حدود ۱۹ تا ۲۸ یورو) برای ارائه چشم‌اندازهایی که عظمت آن را نشان می‌دهند، به سمت سطح یخ‌ریز نزدیک می‌شوند. اما تجربه نهایی، پیاده‌روی روی یخ است: پیاده‌روی‌های همراه با راهنما و با کرمپون (کفش میخ‌دار) مستقیماً روی سطح پریتو مورنو (هزینه از حدود ۲۱۰ تا ۳۸۰ یورو برای مینی-پیاده‌روی، بیش از ۵۷۰ یورو برای تور یک‌روزه «بیگ آیس»؛ ۱.۵ تا ۵ ساعت پیاده‌روی روی یخ بسته به مسیر) به شما امکان می‌دهد در شکاف‌های یخ آبی حرکت کنید، به درون جویبارهای آب ذوب‌شده نگاه کنید و ویسکی را با یخ کوهستانی بنوشید. فراتر از پرِیتو موروئو، پارک ملی لوس گلاسیارز ۴۷ یخچال دیگر را در خود جای داده است: به یخچال آپسالّا (بزرگ‌ترین، ۹۰۰ کیلومتر مربع) و یخچال اسپگازینی (بلندترین دیوارها، ۱۳۵ متر) از طریق تورهای قایق‌سواری یک‌روزه از پورتو باندرا دسترسی پیدا می‌شود (تقریباً ۱۷۰ تا ۲۴۰ یورو با احتساب ناهار).

ال چالتن (۳ ساعت به سمت شمال، حدود ۲۴ یورو با اتوبوس) مسیرهای پیاده‌روی در سطح جهانی به قله‌های فیتز روی و توره را ارائه می‌دهد—پیاده‌روی لاگونا د لوس ترس (رفت و برگشت ۸ ساعته) در صورت مساعد بودن هوا، مناظری کارت‌پستالی را به نمایش می‌گذارد (بادها و ابرهای مشهور پاتاگونیا ۷۰ درصد از زمان، کوه‌ها را می‌پوشانند). پارک ملی تورس دل پاین (شیلی، ۵-۶ ساعت) مسیرهای چندروزه نمادین «W Trek» را به برنامه‌های سفر اضافه می‌کند. خود شهر ال کافاته بر گردشگری متمرکز است: هتل‌ها، رستوران‌هایی که گوشت بره پاتاگونیا و شراب مالبک سرو می‌کنند، فروشگاه‌های تجهیزات، و موزه یخ عجیب و غریب گلیسیاریوم که گلیسیولوژی را توضیح می‌دهد.

رنگ فیروزه‌ای دریاچه آرجنتینو از آرد یخچالی (سنگ آسیاب‌شده ریز) ناشی می‌شود که در برابر دشت‌های قهوه‌ای، رنگ‌های غیرواقعی آبی-شیرین ایجاد می‌کند. حیات وحش شامل گواناکوها، روباه‌های پاتاگونیا، قوهای گردن‌سیاه و گهگاه پوماست. بهترین ماه‌ها (اکتبر تا مارس، تابستان پاتاگونیا) با حداکثر دمای تابستانی حدود ۱۵ تا ۱۸ درجه سانتی‌گراد (گاهی بیش از ۲۰ درجه سانتی‌گراد) و روزهای تابستانی بسیار طولانی (تا حدود ۱۶ ساعت روشنایی روز در دسامبر) همراه هستند، در حالی که در زمستان (آوریل تا سپتامبر) حداکثر دما حدود ۳ تا ۴ درجه سانتی‌گراد با یخبندان، برف و خدمات محدود (بسیاری از هتل‌ها/تورها تعطیل هستند) است.

با توجه به عدم نیاز به ویزا برای اکثر ملیت‌ها، رایج بودن زبان انگلیسی در صنعت گردشگری و توسعه یافتن زیرساخت‌ها علی‌رغم دوردست بودن، ال کالفاته ماجراجویی در دسترس در پاتاگونیا را ارائه می‌دهد—اگرچه قیمت‌ها منعکس‌کننده انزوا هستند (وعده‌های غذایی حدود ۱۴ تا ۲۸ یورو، اقامت در هر شب ۵۷ تا ۱۹۰+ یورو، تورها ۹۵ تا ۲۴۰ یورو)، فواصل بسیار زیاد هستند (هر کاری نیازمند صرف یک روز کامل است)، و هوا می‌تواند در عرض چند ساعت وحشتناک شود (لباس‌های لایه‌لایه، لباس‌های ضدآب و صبر به همراه داشته باشید).