لانکاوی

لانکاوی به‌عنوان برترین مجمع‌الجزایر استوایی و مقصد تفریحی ساحلی بدون عوارض گمرکی مالزی، مسحورکننده است؛ جایی که پل آسمان (Sky Bridge) با قوس چشمگیر خود که در ارتفاع ۷۰۰ متری از پوشش جنگل معلق شده، چشم‌اندازهای کاملاً سرگیجه‌آور دریای آندامان را ارائه می‌دهد، ساحل شنی وسیع پانتای چننگ میزبان بارهای ساحلی غروب آفتاب و اپراتورهای ورزش‌های آبی است، و ۹۹ جزیره (که طبق آمار رسمی، هرچند شمار آن‌ها متفاوت است، تنها ۴ جزیره مسکونی هستند) به شکلی خوش‌منظره در آب‌های شمال غربی مالزی پراکنده شده و بهشتی ایده‌آل برای جزیره‌گردی خلق می‌کنند. این ژئوپارک جهانی یونسکو (با جمعیتی حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر که در سراسر جزیره لانکاوی و جزایر کوچک‌تر مسکونی پراکنده هستند) به خوبی بین آرامش یک استراحتگاه ساحلی آرام و ماجراجویی‌های جنگلی و شگفتی‌های زمین‌شناسی منحصربه‌فرد تعادل برقرار می‌کند—در حالی که مهم‌تر آنکه، وضعیت معاف از مالیات آن، ساکنان اصلی مالزی و سنگاپوری‌ها را برای خرید شکلات، الکل و تنباکو با قیمت‌های تخفیف‌داده‌شده قابل توجهی که در سرزمین اصلی مشمول مالیات یافت نمی‌شوند، جذب می‌کند. تله کابین هیجان‌انگیز لانکاوی (اسکای‌کَب، حدود ۸۲ رینگیت مالزی برای بلیط بزرگسالان استاندارد برای بازدیدکنندگان بین‌المللی؛ حدود ۴۰ رینگیت برای مالزیایی‌ها، بسته‌های ترکیبی که شامل اسکای‌بریج می‌شوند گران‌تر هستند، معمولاً ۱۲۰ تا ۱۳۰ رینگیت برای بین‌المللی‌ها) از دامنهٔ تند کوه گونونگ مات سینچانگ از طریق سه ایستگاه بالا می‌رود: ایستگاه پایینی در دهکده شرقی (Oriental Village)، ایستگاه میانی با دسترسی اختیاری به اسکای‌بریج (SkyBridge)، و ایستگاه قله در ارتفاع ۷۰۸ متری که مناظری خیره‌کننده ۳۶۰ درجه را از جزایر جنوب تایلند، پارک دریایی تاروتائو، و در روزهای بسیار صاف حتی سوماترای دوردست ارائه می‌دهد.

با این حال، لانکاوی قطعاً کاوش فعال فراتر از سواحل تفریحی را پاداش می‌دهد: تورهای کایاک‌سواری با راهنما در جنگل‌های حرا از طریق پارک ژئو جنگلی کیلیم کارست (حدود ۳۵ تا ۵۰ دلار برای هر نفر، ۴ ساعت) در کانال‌های باریک پارو می‌زنند که در آن عقاب‌های براهمینی و عقاب‌های دریایی شکم‌سفید در آسمان اوج می‌گیرند، مارهای مونیتور روی شاخه‌ها آفتاب می‌گیرند و غارهای سنگ آهک پناهگاه خفاش‌ها و مرغ‌های شفلت هستند، و سکوهای پرورش ماهی، سفره ماهی‌های دریایی وحشی را با دست تغذیه می‌کنند. تورهای قایق‌سواری جزیره‌گردی (۳۰ تا ۴۰ دلار، نیم‌روزه) از دریاچه شگفت‌انگیز «دختر باکره باردار» در پولاو دایانگ بانتینگ (یک دریاچه آب شیرین که به طرز اسرارآمیزی در دل جزیره قرار گرفته)، ساحل شنا در پولاو برس باسه و نمایش‌های غذا دادن به عقاب‌ها که در آن صدها عقاب به پرواز درمی‌آیند، بازدید می‌کنند (اگرچه نگرانی‌های اخلاقی در مورد طعمه‌گذاری برای پرندگان وحشی وجود دارد). پانتای چننگ که توسعه یافته است، به عنوان منطقه اصلی ساحلی گردشگری با پاراسیلینگ، جت اسکی، بارهای ساحلی که کوکتل سرو می‌کنند، و بار محبوب سانست که جمعه‌ها شب‌ها جمعیت زیادی را به خود جذب می‌کند، غالب است، در حالی که ساحل شمالی تانجونگ رو آرامش یک استراحتگاه لوکس، شن بکر و سایه درختان کازوارینا را ارائه می‌دهد.

آبشار دیدنی سون ولز (تلگا توجو) از هفت استخر طبیعی پله‌ای تراشیده‌شده در گرانیت به پایین می‌ریزد (استخرهایی که شنا در آن‌ها امکان‌پذیر است، هرچند سنگ‌ها بسیار لغزنده هستند و حوادث در آنجا رایج است)، در حالی که آکواریوم دنیای زیر آب (حدود ۵۵ تا ۶۰ رینگیت مالزی به صورت آنلاین برای بزرگسالان، و بیشتر در گیشه حضوری) تونلی را ارائه می‌دهد که از زیر کوسه‌ها، سفره‌ماهی‌ها و بیش از ۵۰۰۰ موجود دریایی عبور می‌کند. خرید بدون عوارض در مراکز خرید و فروشگاه‌های بزرگ شهر کوآه رونق دارد، جایی که ویسکی وارداتی چیواز ریگل، شکلات توبلرون و عطرها با قیمت‌هایی رقابتی با سنگاپور به فروش می‌رسند، هرچند تنوع محصولات برای کسانی که انتظار دارند ناامیدکننده است. صنعت غذا، غذاهای دریایی مخصوص مالایی را ارائه می‌دهد: ikan bakar (ماهی کبابی کامل با سس چیلی سامبال، حدود ۲۵ تا ۶۰ رینگیت/۶ تا ۱۴ دلار بسته به اندازه و شیک بودن رستوران)، nasi lemak برنج نارگیل با ماهی کولی و سس سامبال، و رستوران‌های ساحلی غروب در پانتای چننگ که ماهی‌های تازه صید شده را با قیمت‌های مناسب عرضه می‌کنند.

بهترین آب و هوا به طور کلی از دسامبر تا مارس است، با دوره‌ای نسبتاً خشک‌تر از دسامبر تا فوریه (۲۷-۳۲ درجه سانتی‌گراد). بقیه سال مرطوب‌تر است، با بارش‌های شدید به ویژه در حوالی سپتامبر، هرچند باران‌ها اغلب کوتاه هستند و اقامتگاه‌ها ارزان‌ترند—در تعطیلات سال نوی چینی و تعطیلات مدارس (مارس، ژوئن، نوامبر-دسامبر) جمعیت خانوادگی مالزیایی‌ها را می‌بینید. با توجه به اینکه اکثر بازدیدکنندگان غربی و بسیاری از آسیایی‌ها از ورود بدون ویزا برای ۳۰ تا ۹۰ روز برخوردارند (قوانین فعلی ورود به مالزی را برای گذرنامه خود بررسی کنید)، انگلیسی در گردشگری به طور گسترده صحبت می‌شود هرچند مالایی غالب است، اقامتگاه‌های ساحلی مقرون‌به‌صرفه (هزینه معمول ۱۵۰ تا ۶۰۰ رینگیت / ۳۵ تا ۱۴۰ دلار در هر شب)، سواحل زیبا، هیجان تله‌کابین جنگل و جزیره‌گردی، لانکاوی یک گریزگاه جزیره‌ای گرمسیری و در دسترس در مالزی، خرید بدون عوارض گمرکی و تعطیلات ساحلی آرام را بدون شلوغی‌های تایلند یا قیمت‌های مالدیو ارائه می‌دهد — ایده‌آل برای خانواده‌ها، زوج‌ها و دوستداران ساحل که به دنبال مهمان‌نوازی مالزی هستند.