Μόντρεαλ

Το Μοντρεάλ γοητεύει ως το Παρίσι της Βόρειας Αμερικής, όπου η γαλλική γλώσσα κυριαρχεί στους ατμοσφαιρικούς πλακόστρωτους δρόμους, το εκπληκτικό νεογοτθικό εσωτερικό της Βασιλικής της Παναγίας των Παρισίων (Notre-Dame Basilica) λάμπει με αιθέριους μπλε και χρυσούς θόλους, και τα θρυλικά σάντουιτς με καπνιστό κρέας στο Schwartz's Deli (από το 1928, 8 €–12 € / 13 δολάρια Καναδά–19 δολάρια Καναδά) ανταγωνίζονται για την πρωτοκαθεδρία με τα εθιστικά κουλούρια (bagels) ψημένα σε ξυλόφουρνο του St-Viateur, δημιουργώντας την πιο ξεχωριστή γαστρονομική κουλτούρα του Καναδά. Η ζωντανή δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Καναδά (1,8 εκατομμύρια στην πόλη, 4,3 εκατομμύρια στη μητροπολιτική περιοχή) πάλλεται μοναδικά με μια ευρωπαϊκή κομψότητα που αναμειγνύεται με τη βορειοαμερικανική ενέργεια και κλίμακα — δίγλωσσες πινακίδες στα Γαλλικά/Αγγλικά παντού, σχεδόν εβδομαδιαία καλοκαιρινά φεστιβάλ που δημιουργούν μια συνεχή γιορτή, προοδευτική πολιτική που περιλαμβάνει την εκλογή του Ρεϊμόν Μπλέιν το 1986 — ενός από τους πρώτους ανοιχτά ομοφυλόφιλους δημοτικούς συμβούλους του Καναδά και επί μακρόν αναγνωρισμένου ως του πρώτου ανοιχτά ομοφυλόφιλου εκλεγμένου αξιωματούχου της χώρας, και αυτό το πεμπτουσιακό κεμπεκιώτικο μείγμα γαλλικής joie de vivre (χαράς της ζωής) και ανεπίσημου ύφους του Νέου Κόσμου. Το μαγευτικό Παλιό Μοντρεάλ (Vieux-Montréal) διατηρεί σχολαστικά την αποικιακή γοητεία της Νέας Γαλλίας του 17ου αιώνα: στενά πλακόστρωτα δρομάκια γεμάτα με μπιστρό κάτω από το εσωτερικό-κόσμημα της Παναγίας των Παρισίων (περίπου 12 € / 19 δολάρια Καναδά είσοδος για ενήλικες, όπου παντρεύτηκε η πασίγνωστη Σελίν Ντιόν), οι ταλαντούχοι καλλιτέχνες του δρόμου και τα εστιατόρια με βεράντες στην Πλατεία Ζακ-Καρτιέ (Place Jacques-Cartier), και το αναζωογονημένο παραλιακό μέτωπο του Παλιού Λιμανιού που μεταμορφώθηκε από βιομηχανικές αποβάθρες σε πάρκα, ποδηλατόδρομους, εποχιακά zip lines και καλοκαιρινά φεστιβάλ.

Ωστόσο, η αυθεντική ψυχή του Μοντρεάλ χτυπά πραγματικά πιο δυνατά στις γειτονιές με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους παρά στις τουριστικές ζώνες — το μποέμ Πλατό Μον-Ρουαγιάλ (Plateau Mont-Royal) αναδεικνύει τις εμβληματικές πολύχρωμες εξωτερικές σιδερένιες σκάλες, τις ζωντανές τοιχογραφίες και την κουλτούρα της βεράντας κατά μήκος της Οδού Σεν-Ντενί (Rue Saint-Denis), οι εβραϊκοί φούρνοι του Μάιλ Εντ (Mile End) ανταγωνίζονται για την κυριαρχία του κουλουριού ενώ η ορθόδοξη χασιδική κοινότητα προσθέτει μια απροσδόκητη πολιτιστική διάσταση, η εκτεταμένη αγορά Ζαν-Ταλόν (Jean-Talon Market) της Μικρής Ιταλίας ξεχειλίζει από προϊόντα του Κεμπέκ και χειροποίητα τυριά, και η πεζοδρομημένη Οδός Σεντ-Κατρίν (Rue Sainte-Catherine) στο Γκέι Βίλατζ (Gay Village) παραμένει η μεγαλύτερη LGBTQ+ γειτονιά της Βόρειας Αμερικής, γεμάτη μπαρ, κλαμπ και εορτασμούς Pride κάθε Αύγουστο. Το πάρκο Μον-Ρουαγιάλ (Mont-Royal, το βουνό που δίνει στο Μοντρεάλ το όνομά του), σχεδιασμένο από τον Φρέντερικ Λο Όλμστεντ, προσφέρει μονοπάτια πεζοπορίας και ποδηλασίας που φτάνουν στο Παρατηρητήριο Κοντιαρόνκ (Kondiaronk Belvedere) για πανοραμική θέα στον ορίζοντα του κέντρου της πόλης, ιδιαίτερα εντυπωσιακή στο ηλιοβασίλεμα, ενώ η λίμνη του Πάρκου Λα Φοντέν (Parc La Fontaine) παγώνει τελείως για δημόσιο πατινάζ στον πάγο κατά τη διάρκεια των σκληρών χειμώνων. Η φημισμένη γαστρονομική σκηνή γιορτάζει με ενθουσιασμό τις ιδιαίτερες κεμπεκιώτικες σπεσιαλιτέ μαζί με τη διεθνή κουζίνα: poutine (τραγανές πατάτες περιχυμένες με πλούσια σάλτσα gravy και φρέσκα κομμάτια τυριού που «τσιρίζουν» στο δόντι, 7,2 €–11 € / 12 δολάρια Καναδά–17 δολάρια Καναδά) στο 24ωρο La Banquise που σερβίρει πάνω από 30 παραλλαγές, αλμυρές κρεατόπιτες tourtière, σιρόπι σφενδάμου από τις «καλύβες ζάχαρης» (sugar shacks) που χύνεται πάνω σε φρέσκο χιόνι δημιουργώντας την κολλώδη καραμέλα tire d'érable, καπνιστό κρέας στοιβαγμένο απίστευτα ψηλά σε ψωμί σίκαλης στο θρυλικό Schwartz's ή στο Main Deli, και εξαιρετικό σύγχρονο fine dining στο Toqué! ή στο αγαπημένο των πιστών Joe Beef που αναδεικνύουν τα υλικά του Κεμπέκ.

Η κουλτούρα των φεστιβάλ απασχολεί απόλυτα τους κατοίκους του Μοντρεάλ — το τεράστιο Διεθνές Φεστιβάλ Τζαζ (Ιούνιος-Ιούλιος) προσελκύει 2 εκατομμύρια παρευρισκόμενους με δωρεάν υπαίθριες συναυλίες, το ξεκαρδιστικό φεστιβάλ κωμωδίας Just for Laughs, το φεστιβάλ indie μουσικής Osheaga και τα υπαίθρια πάρτι ηλεκτρονικής μουσικής Igloofest το χειμώνα, όπου οι ravers χορεύουν σε θερμοκρασίες -20°C, αποδεικνύοντας την αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα των Μοντρεαλέζων. Η ευφυής Υπόγεια Πόλη (δίκτυο RÉSO) συνδέει 32 χιλιόμετρα κλιματιζόμενων εμπορικών σηράγγων που ενώνουν σταθμούς του Μετρό, εμπορικά κέντρα, ξενοδοχεία, πανεπιστήμια και γραφεία — ένας απόλυτος σωτήρας κατά τη διάρκεια των σκληρών χειμώνων, όταν οι θερμοκρασίες του Ιανουαρίου πέφτουν τακτικά στους -15°C ή χαμηλότερα με συχνές χιονοπτώσεις. Επισκεφθείτε την πόλη από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο για την περίοδο των φεστιβάλ και τον ιδανικό καιρό 20-28°C, όταν η κουλτούρα της βεράντας εκρήγνυται σε όλες τις γειτονιές, ο Σεπτέμβριος-Οκτώβριος φέρνει εκπληκτικά φθινοπωρινά χρώματα (10-20°C), ενώ ο Δεκέμβριος-Φεβρουάριος φέρνει βαρύ χειμώνα (-15 έως -5°C, πυκνό χιόνι) τον οποίο οι Μοντρεαλέζοι κάπως αγκαλιάζουν με κέφι.

Με τη γαλλική εμβάθυνση να παρέχει μια ευρωπαϊκή ατμόσφαιρα (τα Αγγλικά είναι ευρέως κατανοητά, αλλά οι χαιρετισμοί πρώτα στα Γαλλικά εκτιμώνται), την εξαιρετική κουλτούρα των καφέ, τις δραματικές εποχιακές αντιθέσεις από τα καλοκαιρινά φεστιβάλ έως τα χειμερινά σπορ, τον δίγλωσσο χαρακτήρα, τις προσιτές τιμές σε σύγκριση με το Τορόντο (προϋπολογισμός 62 €–90 € / 100 δολάρια Καναδά–145 δολάρια Καναδά/ημέρα) και αυτή την ανεξήγητη κεμπεκιώτικη joie de vivre που συνδυάζει τη γοητεία του Παλαιού Κόσμου με την ενέργεια του Νέου Κόσμου, το Μοντρεάλ αποτελεί την πιο πολιτιστικά πλούσια, εμμονική με τα φεστιβάλ και αναμφισβήτητα γοητευτική πόλη του Καναδά, καθιστώντας την απαραίτητη για την κατανόηση της ιδιαίτερης ταυτότητας της Γαλλικής Βόρειας Αμερικής.