بالِی

بالِی به‌عنوان بهشت معنوی و گرمسیری اندونزی جادو می‌کند، جایی که تراس‌های برنجی زمردین از دامنه‌های آتشفشانی سرازیر می‌شوند، معابد باستانی هندو عطر خوشبو را در هوای مرطوب گرمسیری منتشر می‌کنند و امواج درجه یک جهان با سواحل بکر پوشیده از نخل‌های نارگیل تاب‌خورده تلاقی می‌کنند. این جزیرهٔ خدایان، سنت مقدس هندوی بالی را که 87 درصد از 4.3 میلیون جمعیت آن را پیروی می‌کنند، با گردشگری انبوه مدرن که بیش از 6 میلیون بازدیدکننده در سال به ارمغان می‌آورد، در تعادل نگه می‌دارد—شاهد رقص‌های آتش هیپنوتیزم‌کنندهٔ Kecak در معبد Uluwatu واقع در بالای صخره باشید، در حالی که خورشید با شکوه نارنجی و صورتی بر فراز اقیانوس هند غروب می‌کند، به مراسم تطهیر در معبد آب مقدس Tirta Empul بپیوندید که در آن هندوهای بالی زیر فواره‌های آب چشمه‌ای حمام می‌کنند، و به تماشای هدایای مفصل «کانانگ ساری» (سبدهای برگ موز پر از گل، بخور و برنج) بنشینید که روزانه در زیارتگاه‌های کنار جاده، درگاه‌ها و معابد سراسر جزیره قرار داده می‌شوند. اوبود به عنوان قلب فرهنگی و معنوی بالی، در دل دره‌های زمردین جای گرفته است.

این شهر با جنگل مقدس میمون‌ها که حدود هزار میمون دم‌دراز در آن پرسه می‌زنند، محاصره شده است. همچنین در اطراف آن، ویرانه‌های معابد باستانی، گالری‌های هنری که نقاشی‌های سنتی و معاصر بالی را در انبارهای برنج بازسازی‌شده در امتداد مسیر پیاده‌روی «کمپوهان ریج» به نمایش می‌گذارند، و خلوتگاه‌های یوگا که در امتداد رودخانه آیونگ وعده سلامتی، مراقبه و روشن‌بینی را می‌دهند، قرار دارند؛ در این منطقه، شالیزارها اقامتگاه‌های لوکس را در بر گرفته‌اند. پله‌های برنجی تگالالانگ در شمال اوبود، چشم‌انداز اینستاگرامی‌ترین جزیره را خلق می‌کنند—این پله‌ها، مزارع برنجی شبدری هستند که با استفاده از سیستم‌های آبیاری تعاونی «ساباک» (که از سوی یونسکو به‌عنوان چشم‌انداز فرهنگی به رسمیت شناخته شده است) در دامنه‌های تپه‌ها کنده شده‌اند و دارای تاب‌ها و مکان‌های عکاسی هستند که هزینه استفاده از آن‌ها برای سکوهای ساده حدود ۱۰٬۰۰۰ روپیه اندونزی و برای تاب‌های بزرگ اینستاگرامی برای عکس‌برداری از ۱۵۰٬۰۰۰ تا ۳۵۰٬۰۰۰ روپیه است.

روستاهای سنتی صنایع دستی چند صد ساله را حفظ کرده‌اند—خانواده‌های نقره‌ساز در سلوک که جواهرات ظریف را می‌کوبند، کنده‌کاران چوب در ماس که تزئینات معابد و مجسمه‌ها می‌سازند، سنگ‌تراشان باتوبالان، و نقاشان باتیک در اوبود که از تکنیک‌های رنگرزی با مقاومت مومی استفاده می‌کنند. ساحل بالی تجربیات ساحلی متمایزی را برای هر سلیقه‌ای ارائه می‌دهد: کلوب‌های ساحلی شیک سمینیاک (کو دِ تا، پوتیتو هد) که کوکتل‌های غروب آفتاب (۱۰۰٬۰۰۰ تا ۳۰۰٬۰۰۰ روپیه اندونزی/۶ تا ۱۸ یورو) و دی‌جی‌های بین‌المللی سرو می‌کنند، فضای آرام و بی‌تکلف موج‌سواری چانگو با سواحل شن سیاه، کافه‌های وگان و فضاهای کار اشتراکی برای کارفرمایان دیجیتال که ویلاهای رو به شالیزار را پر کرده‌اند، موج‌شکن‌های صخره‌ای قدرتمند اولوواتو (پادانگ پادانگ، بینگین، ایمپاسیبल्स) که فقط برای موج‌سواران باتجربه مناسب است، و استراحتگاه‌های لوکس دروازه‌بسته نوسا دوا با تالاب‌های آرام و حفاظت‌شده که برای خانواده‌ها و شنا در آب‌های آرام عالی هستند. فراتر از جنوب شلوغ از گردشگران را کاوش کنید تا آرامش روستایی دره سیدمن را کشف کنید، جایی که تراس‌های برنج دست‌نخورده گسترده شده‌اند و بافندگی سنتی همچنان ادامه دارد، آتش‌فشان ۱۷۱۷ متری کوه باتور که پیمایش‌های تماشای طلوع آفتاب را ارائه می‌دهد (شروع از ساعت ۲ بامداد، صعود دو ساعته برای تماشای سپیده‌دم از دهانه فعال)، آبشارهای پنهانی مانند آبشار پرقدرت تگنوانگان یا استخر آرام جنگلی تیبومانا، و سواحل ماسه سیاه لووینا در ساحل شمالی که سفرهای دریایی تماشای دلفین در سپیده‌دم وعده مشاهده دلفین‌های چرخان را می‌دهند (اما همیشه این وعده را برآورده نمی‌کنند).

جزایر نوسا پنیدا و نوسا لمبونگان در سواحل، صخره‌های چشمگیر در ساحل کلینگکینگ، غواصی با اشعه‌های مانتا در نقطه مانتا، و غواصی سطحی بدون شلوغی‌های سرزمین اصلی را ارائه می‌دهند (قایق‌های تندرو ۳۰ تا ۴۵ دقیقه طول می‌کشند و بلیط‌ها معمولاً حدود ۱۵۰,۰۰۰ تا ۳۰۰,۰۰۰ روپیه اندونزی برای یک مسیر از سانور قیمت دارند). غذاهای بالی فراتر از منوی توریستی پاد تای لذت‌بخش است—برنج سوخاری اصیل ناسی گورنگ با تخم‌مرغ سرخ‌کرده، سیخ‌های ساتای با سس بادام‌زمینی، خوراک بچه‌خوک کبابی بابی گولینگ (غذای مخصوص بالی با وجود اکثریت هندو—فقط در مناسبت‌های خاص)، سالاد گوشت چرخ‌کرده لاوار با نارگیل و ادویه‌جات، و اردک آرام‌پز ببک بتوتو را امتحان کنید. واروנג‌ها (مغازه-رستوران‌های محلی) غذاهایی با قیمت ۳۰,۰۰۰ تا ۵۰,۰۰۰ روپیه اندونزی (€۱.۸۰-۳ یورو) سرو می‌کنند، در حالی که رستوران‌های لوکس در سمینیاک قیمت‌های اروپایی دریافت می‌کنند.

برای بهره‌مندی از هوای آفتابی فصل خشک (هرچند آب و هوای گرمسیری بالی به معنای امکان بارش‌های کوتاه عصرگاهی در تمام طول سال است)، بهترین شرایط موج‌سواری و رطوبت کمتر، از آوریل تا اکتبر به آنجا سفر کنید. فصل مونسون از نوامبر تا مارس با باران‌های شدید روزانه همراه است، هرچند صبح‌ها اغلب هوا صاف است. بالِی از طریق مراسم معابد و فرهنگ هندو غنای معنوی، زیبایی طبیعی از شالیزارهای پله‌ای تا آتشفشان‌ها، غواصی و موج‌سواری در سطح جهانی، و تجملات مقرون‌به‌صرفه (ماساژ از حدود ۱۰۰,۰۰۰ روپیه/تقریباً ۶-۷ یورو در اسپاهای ساده، هتل‌های خوب ۳۰-۶۰ یورو)، و فضایی جزیره‌ای آرام که باعث می‌شود مسافران با وجود توسعه روزافزون، ترافیک در جنوب، و نگرانی‌های زیست‌محیطی ناشی از زباله‌های پلاستیکی و گردشگری بیش از حد، اقامت خود را تمدید کرده و سال به سال بازگردند.