Bolonia

Bolonia zachwyca jako kulinarne i intelektualne serce Włoch, gdzie 62 kilometry wpisanych na listę UNESCO arkadowych przejść chroni średniowieczne wieże z czerwonej cegły, studenci z najstarszego uniwersytetu w Europie (założonego w 1088 roku) wypełniają przytulne osterie, debatując przy winie, a autentyczne ragù bolognese pyrka w prowadzonych od pokoleń trattoriach, które strzegą stuletnich przepisów niczym tajemnic państwowych. Ta stolica regionu Emilia-Romania (390 000 mieszkańców) z dumą nosi trzy przydomki – „La Grassa” (tłusta), celebrujący bogatą kuchnię od tortellini po mortadelę, „La Dotta” (uczona), honorujący uniwersytet, na którym nauczali Dante, Kopernik i Petrarka, oraz „La Rossa” (czerwona), odnoszący się zarówno do dachów krytych terakotową dachówką, tworzących jednolity czerwony krajobraz miasta, jak i do historycznej lewicowej polityki, która czyniła Bolonię bastionem Włoskiej Partii Komunistycznej aż do lat 90. XX wieku.

Dwie dramatycznie pochylone wieże – Torre degli Asinelli wznosząca się na 97 metrów z 498 stromymi drewnianymi stopniami (wejście obecnie zamknięte; obszar Due Torri jest odgrodzony kordonem na czas stabilizacji wieży Garisenda, a prace mają potrwać do około 2028 roku) oraz jeszcze bardziej pochylona Garisenda obok niej, obecnie zamknięta z powodu obaw o konstrukcję – przetrwały jako pozostałości „średniowiecznego Manhattanu”, kiedy to ponad 100 wież rodów szlacheckich rywalizowało o wysokość w XII-wiecznych pokazach potęgi, z których większość została zburzona lub skrócona. Zadaszone arkady portyków tworzą ciągłe schronienie przed deszczem i letnim słońcem, a niezwykły 3,8-kilometrowy Portico di San Luca wspinający się przez 666 łuków z miasta do położonego na wzgórzu Sanktuarium Madonna di San Luca oferuje rozległe panoramy miasta – miejscowi pielgrzymują tym bezpłatnym, 45-minutowym podejściem pod górę, podczas gdy turyści rzadko go próbują. Piazza Maggiore stanowi centrum życia obywatelskiego z potężną Bazyliką San Petronio (wstęp wolny) z niedokończoną fasadą – pierwotnie planowaną tak, by rywalizować z Bazyliką św.

Piotra w Rzymie, ale polityka Watykanu uniemożliwiła ukończenie – oraz średniowiecznym Palazzo Comunale, podczas gdy sąsiednia dzielnica targowa Quadrilatero ze swoimi wąskimi średniowiecznymi uliczkami kusi miłośników jedzenia wiszącą mortadelą, kręgami 24-miesięcznego sera Parmigiano-Reggiano, sfogline (twórczyniami makaronu) wałkującymi świeże tagliatelle w witrynach sklepowych oraz stoiskami z plackami tigelle. Dzielnica uniwersytecka rozchodząca się od Via Zamboni tętni zaraźliwą energią 85 000 studentów, politycznym street artem pokrywającym ściany, tanimi jadłodajniami serwującymi posiłki za 34 zł–51 zł / €8–€12 oraz barami aperitivo, gdzie spritz za 30 zł–42 zł / €7–€10 obejmuje obfite bufety z jedzeniem w godzinach 18:00-21:00, które zastępują kolację. Kultura jedzenia w Bolonii jest głęboko zakorzeniona – nigdy nie zamawiaj „spaghetti bolognese” (tutaj ono nie istnieje, a miejscowi widocznie się wzdrygają), zamiast tego delektuj się autentycznym tagliatelle al ragù z wolno gotowanym sosem mięsnym, tortellini en brodo (delikatnymi pierożkami w czystym bulionie), lasagne verde z warstwami makaronu szpinakowego oraz crescentine, czyli smażonymi puszystymi placuszkami chlebowymi.

Rodzinne trattorie, takie jak Osteria dell'Orsa (51 zł–76 zł / €12–€18 dania główne), Trattoria di Via Serra i Sfoglia Rina, serwują prawdziwe specjały z szorstką obsługą, która jest tu normą, a nie nieuprzejmością. Pałac Archiginnasio (około 34 zł–42 zł / €8–€10) mieścił uniwersytet do 1803 roku; jego drewniany amfiteatr teatru anatomicznego, w którym studenci medycyny obserwowali sekcje zwłok, ukazuje renesansowy postęp naukowy. Muzea obejmują MAMbo ze sztuką współczesną, Museo della Storia di Bologna poświęcone historii miasta oraz Museo Civico Archeologico z etruskimi i rzymskimi artefaktami oraz mozaikami z Bononii.

Odwiedź miasto od kwietnia do czerwca lub od września do października, aby trafić na pogodę 15-25°C, idealną na spacery pod portykami i posiłki na świeżym powietrzu – w lipcu i sierpniu temperatura może sięgać 35°C, a wielu mieszkańców ucieka na wybrzeże, przez co niektóre restauracje są zamknięte w połowie sierpnia. Dzięki autentycznej włoskiej kulturze, szczęśliwie wolnej od hord ze statków wycieczkowych w Wenecji czy kolejek do Uffizi we Florencji, kompaktowemu centrum, które można przejść pieszo w 30 minut, wyjątkowej regionalnej kuchni w cenach o 30% niższych niż w Rzymie, doskonałym połączeniom kolejowym czyniącym miasto idealną bazą wypadową (Mediolan 1h, Florencja 35min, Wenecja 1,5h) oraz lokalnemu życiu toczącemu się w dużej mierze bez zakłóceń ze strony turystyki, Bolonia oferuje prawdziwe Włochy, gdzie studenci kłócą się o filozofię przy winie Lambrusco, babcie ręcznie lepią makaron, a lewicowa polityka miesza się z kulinarnym konserwatyzmem w pysznych sprzecznościach.