Ho Chi Minh

Ho Chi Minh City tętni życiem jako gospodarcze i kulturalne centrum Wietnamu, gdzie ponad 9 milionów motocykli przemierza główne skrzyżowania w pozornie chaotycznym, ale w pewien sposób wyreżyserowanym ruchu, który przeraża osoby odwiedzające to miasto po raz pierwszy i próbujące przejść przez ulicę. Eleganckie żółte wille z czasów kolonialnych i wysadzane drzewami bulwary stoją dramatycznie obok lśniących nowoczesnych drapaczy chmur, odzwierciedlających szybki rozwój Wietnamu. a niezliczeni uliczni sprzedawcy serwują parujące miski autentycznego pho za niewiarygodnie niską cenę 30 000–50 000 VND (1 €–2 €) z plastikowych stołków, podczas gdy ekskluzywne bary na dachu wieżowca Bitexco Tower i luksusowe hotele serwują wyrafinowane koktajle z widokiem na szeroką rzekę Sajgon.

Większość mieszkańców nadal czule nazywa to miasto Sajgonem, pomimo oficjalnej zmiany nazwy w 1975 roku. Ta rozległa, tętniąca życiem metropolia na południu kraju (oficjalnie około 9 milionów mieszkańców w samym mieście i ponad 13 milionów w aglomeracji) stanowi dramatyczny kontrast w stosunku do bardziej konserwatywnego, historycznego powściągliwości Hanoi, charakteryzując się czystą energią przedsiębiorczości, intensywnym tropikalnym upałem i wilgotnością oraz absolutnie nieustannym zgiełkiem obsesyjnie nastawionych na handel mieszkańców Sajgonu. Głębokie dziedzictwo kolonialne Francji widocznie wpływa na absolutnie wszystko: Katedra Notre-Dame w Sajgonie z charakterystycznymi neoromańskimi wieżami z czerwonej cegły (obecnie w trakcie gruntownej renowacji w latach 2017-2027, w tym okresie można oglądać głównie rusztowania i zewnętrzną część budynku, ale nadal odprawiane są msze) stanowi centralny punkt szerokich, zacienionych drzewami bulwarów w dzielnicy 1, wzorowanych na Paryżu, a oszałamiająca jasnożółta fasada Centralnej Poczty w Sajgonie kryje bogate elementy kowalstwa artystycznego i zabytkowe mapy (często błędnie przypisywane Gustave'owi Eiffelowi, ale w rzeczywistości zaprojektowane przez architekta Alfreda Foulhouxa; wstęp wolny, czynna poczta, piękne miejsce do robienia zdjęć), a niezliczone klimatyczne kawiarnie na chodnikach serwują ca phe sua da (wietnamską mrożoną kawę ze słodkim skondensowanym mlekiem za 20 000-30 000 VND/1 €–1 €) obok stoisk z kanapkami banh mi, sprzedających idealne wietnamskie danie fusion, wymyślone na podstawie francuskiej kolonialnej techniki wypieku bagietek, wypełnione pasztetem, wietnamskimi marynowanymi warzywami, ziołami i mięsem za 20 000-40 000 VND/1 €–2 €.

Jednak historia wojny amerykańskiej (wojny w Wietnamie) jest wszechobecna i nie da się od niej uciec — potężne Muzeum Pozostałości Wojennych (wstęp dla dorosłych kosztuje około 40 000 VND / około 2 €) prezentuje poruszające i drastyczne zdjęcia dokumentujące okrucieństwa wojny amerykańskiej, skutki działania środka Agent Orange oraz cierpienia Wietnamczyków w wyniku konfliktu. Tunele Cu Chi (półdniowe wycieczki 300 000–600 000 VND/11 €–23 € z miasta) pozwalają zwiedzającym czołgać się w klaustrofobicznych warunkach przez fragmenty niezwykłej podziemnej sieci Vietcongu o długości 250 kilometrów (około 60–90 minut na północny zachód, w zależności od ruchu, upał i kurz). a Pałac Niepodległości (Pałac Zjednoczenia, 65 000 VND/3 €) doskonale zachowuje dramatyczny moment historyczny z kwietnia 1975 r., kiedy to czołgi armii północnowietnamskiej słynnie przełamały żelazne bramy, kończąc wojnę i ponownie jednocząc Wietnam.

Niezwykła scena kulinarna dorównuje każdej stolicy Azji Południowo-Wschodniej: centrum backpackerów w dzielnicy 1, ulica Bui Vien, tętni życiem każdej nocy dzięki tanim piwom bia hơi / bia tươi (świeże piwo z beczki, zazwyczaj 15 000-20 000 VND/1 €–1 €), niezliczone stragany na targu Ben Thanh oferują wszystko, co tylko można sobie wyobrazić, od świeżych sajgonek po ostry owoc duriana, a deptak Nguyen Hue Walking Street każdego wieczoru gości wietnamskie rodziny na wypożyczonych rolkach, ulicznych artystów i kawiarnie na świeżym powietrzu, tworząc tętniącą życiem atmosferę. Jednak żądni przygód podróżnicy powinni koniecznie wyruszyć poza oczywiste strefy turystyczne Dystryktu 1—modne kawiarnie w dzielnicy 3 coraz częściej goszczą cyfrowych nomadów i pracowników zdalnych, którzy cieszą się doskonałą kulturą kawową Wietnamu i szybkim WiFi, autentyczne uliczki z jedzeniem w dzielnicy robotniczej Binh Thanh serwują lokalne specjały rzadko spotykane przez obcokrajowców za niewielkie ceny, obszar Phu My Hung w dzielnicy 7 oferuje nowoczesne centra handlowe, a ekskluzywna dzielnica Thao Dien w dzielnicy 2 zapewnia zachodnie udogodnienia, międzynarodowe szkoły, ekologiczne kawiarnie i butiki. Popularne jednodniowe wycieczki do delty Mekongu (2 godziny na południe, całodniowe wycieczki 350 000-700 000 VND/13 €–27 €) po skomplikowanych drogach wodnych, podczas których można zwiedzić pływające targi, sady owocowe i tradycyjne wioski, a opcje wypoczynku na plaży obejmują surowe Vung Tau (2 godziny autobusem, tanie owoce morza) lub znacznie lepszą tropikalną wyspę Phu Quoc (1 godzina lotu, od 30 do 60 €, najlepsze plaże i nurkowanie w Wietnamie).

Spektakularne bary na dachu Bitexco Financial Tower's Saigon Skydeck (około 200 000-240 000 VND za taras widokowy), Chill Skybar i kolonialny Majestic Hotel serwują koktajle o zachodzie słońca (100 000-250 000 VND/4 €–9 €) z rozległym widokiem na zorganizowany chaos płynący poniżej. Dzięki niezwykle przystępnym cenom (posiłki na ulicy 2 €–5 €o, posiłki w restauracji 5 €–12 €o, lokalne piwo 1 €–1 €o), prawdziwie przyjaznym i ciekawskim mieszkańcom, szczególnie chętnym do ćwiczenia języka angielskiego, tropikalnej pogodzie przez cały rok (zawsze gorąco i wilgotno, 25-35°C, kwiecień-maj absolutnie brutalne 35-40°C) oraz zaraźliwą energią przedsiębiorczości, gdzie wszystko wydaje się możliwe i wszyscy się spieszą, Ho Chi Minh City oferuje kwintesencję południowo-wschodnioazjatyckiej energii, fascynującą historię wojenną, wyjątkową kulturę jedzenia na ulicy i elegancką francuską architekturę kolonialną — wszystko to opakowane w szaloną energię niepowstrzymanego wzrostu gospodarczego Wietnamu.