Ho Chi Minh

Ho Chi Minh City tętni życiem bez wytchnienia jako gospodarcza i kulturalna potęga Wietnamu, gdzie szacunkowo 7-8 milionów motocykli kłębi się na głównych skrzyżowaniach w pozornie chaotycznym, ale w jakiś sposób wyreżyserowanym przepływie, który przeraża turystów próbujących po raz pierwszy przejść przez ulicę; eleganckie, żółte francuskie kolonialne wille i wysadzane drzewami bulwary stoją dramatycznie obok lśniących nowoczesnych wieżowców odzwierciedlających szybki rozwój Wietnamu, a niezliczeni uliczni sprzedawcy serwują parujące miski autentycznego pho w niewiarygodnie niskich cenach 4,64 zł–8,01 zł / ₫33 635–₫58 096 z plastikowych stołków, podczas gdy ekskluzywne bary na dachach w Bitexco Tower i luksusowe hotele mieszają wyrafinowane rzemieślnicze koktajle z widokiem na szeroką rzekę Sajgon. Większość mieszkańców wciąż czule nazywa miasto Sajgonem, pomimo oficjalnej zmiany nazwy w 1976 roku — ta rozległa, energiczna południowa metropolia (oficjalnie około 9 milionów mieszkańców w samym mieście, ponad 13 milionów w obszarze metropolitalnym) dramatycznie kontrastuje z bardziej konserwatywną historyczną powściągliwością Hanoi czystą energią przedsiębiorczości, intensywnym tropikalnym upałem i wilgotnością oraz absolutnie nieustannym pośpiechem obsesyjnie nastawionych na handel mieszkańców Sajgonu. Głębokie francuskie dziedzictwo kolonialne widocznie barwi absolutnie wszystko: charakterystyczne wieże z czerwonej cegły neoromańskiej Bazyliki Katedry Notre-Dame w Sajgonie (obecnie w trakcie gruntownej renowacji 2017-2027, w tym okresie głównie rusztowania i oglądanie tylko z zewnątrz, choć msze nadal się odbywają) zakotwiczają szerokie, zacienione drzewami bulwary w centrum Dystryktu 1 wzorowane na Paryżu; oszałamiająca fasada Poczty Głównej w Sajgonie w kolorze jasnej żółci kryje ozdobne wyroby z żelaza i zabytkowe mapy (często błędnie przypisywane Gustave'owi Eiffelowi, ale w rzeczywistości zaprojektowane przez architekta Alfreda Foulhoux; wstęp wolny, funkcjonująca poczta, piękne miejsce na zdjęcia), a niezliczone nastrojowe kawiarnie przy chodnikach serwują ca phe sua da (wietnamską mrożoną kawę ze słodzonym mlekiem skondensowanym za około 2,95 zł–4,64 zł / ₫21 404–₫33 635) obok stoisk z kanapkami banh mi, sprzedających idealne wietnamskie danie fusion wymyślone dzięki francuskiej technice wypieku bagietek, wypełnione pasztetem, wietnamskimi marynowanymi warzywami, ziołami i mięsem za około 2,95 zł–6,33 zł / ₫21 404–₫45 866.

Jednak historia Wojny Amerykańskiej (Wojny w Wietnamie) jawi się jako wielka i nieunikniona — poruszające i drastyczne wystawy fotograficzne w potężnym Muzeum Pozostałości Wojennych (wstęp około 6,33 zł / ₫45 866 dla dorosłych) dokumentują okrucieństwa Wojny Amerykańskiej, skutki użycia Agent Orange i cierpienie Wietnamczyków w wyniku konfliktu; Tunele Cu Chi (półdniowe wycieczki z miasta za około 46 zł–97 zł / ₫336 347–₫703 271) pozwalają odwiedzającym przeciskać się klaustrofobicznie przez sekcje niezwykłej 250-kilometrowej podziemnej sieci Viet Congu (około 60-90 minut na północny zachód w zależności od natężenia ruchu, gorąco i pyliście), a Pałac Niepodległości (Pałac Zjednoczenia, około 13 zł / ₫91 731) doskonale zachowuje dramatyczny moment historyczny z kwietnia 1975 roku, kiedy czołgi Armii Wietnamu Północnego słynnie sforsowały żelazne bramy, kończąc wojnę i jednocząc Wietnam. Nadzwyczajna scena kulinarna dorównuje każdej stolicy Azji Południowo-Wschodniej: centrum backpackerskie w Dystrykcie 1, ulica Bui Vien, tętni życiem każdej nocy przy tanim bia hơi / bia tươi (świeże piwo beczkowe, zazwyczaj około 2,32 zł–3,16 zł / ₫16 817–₫22 933), niezliczone stoiska z jedzeniem na targu Ben Thanh serwują wszystko, co można sobie wyobrazić, od świeżych sajgonek po wonny owoc duriana, a wyłączona z ruchu kołowego ulica Nguyen Hue gości wietnamskie rodziny na wypożyczonych rolkach, ulicznych artystów i kawiarnie na świeżym powietrzu każdego wieczoru, tworząc tętniącą życiem atmosferę. Jednak odważni podróżnicy powinni koniecznie zapuścić się poza oczywiste strefy turystyczne Dystryktu 1 — modne kawiarnie w Dystrykcie 3 coraz częściej goszczą cyfrowych nomadów i pracowników zdalnych cieszących się doskonałą wietnamską kulturą kawy i szybkim WiFi, autentyczne uliczki z jedzeniem w robotniczej dzielnicy Binh Thanh serwują specjały tylko dla lokalnych mieszkańców, rzadko widywane przez obcokrajowców za grosze, obszar Phu My Hung w Dystrykcie 7 oferuje nowoczesne centra handlowe, a ekskluzywna dzielnica ekspatów Thao Dien w Dystrykcie 2 zapewnia zachodnie udogodnienia, międzynarodowe szkoły, organiczne kawiarnie i butikowe zakupy.

Popularne jednodniowe wycieczki do Delty Mekongu (2 godziny na południe, całodniowe wycieczki 55 zł–114 zł / ₫397 501–₫825 579) to rejsy po zawiłych drogach wodnych, odwiedzanie pływających targów, sadów owocowych i tradycyjnych wiosek, podczas gdy opcje ucieczki na plażę obejmują surowe Vung Tau (2 godziny autobusem, tanie owoce morza) lub znacznie lepszą tropikalną wyspę Phu Quoc (godzinne loty, od 127 zł–253 zł / ₫917 310–₫1 834 620, najlepsze plaże i nurkowanie w Wietnamie). Spektakularne bary na dachach na szczycie Bitexco Financial Tower (Saigon Skydeck około 28 zł–33 zł / ₫200 891–₫240 947 za taras widokowy), Chill Skybar oraz kolonialny hotel Majestic serwują koktajle o zachodzie słońca (14 zł–35 zł / ₫100 293–₫251 037) z rozległymi widokami na zorganizowany chaos płynący poniżej. Dzięki niewiarygodnie przystępnym cenom (posiłki typu street food 8,44 zł–21 zł / ₫61 154–₫152 885, posiłki w restauracjach 21 zł–51 zł / ₫152 885–₫366 924, lokalne piwo 2,11 zł–4,22 zł / ₫15 289–₫30 577), autentycznie przyjaznym i ciekawym świata mieszkańcom, szczególnie chętnym do ćwiczenia języka angielskiego, całorocznej tropikalnej pogodzie (zawsze gorąco i wilgotno 25-35°C, kwiecień-maj absolutnie brutalne 35-40°C) oraz zaraźliwej energii przedsiębiorczości, gdzie wszystko wydaje się możliwe i każdy ciężko pracuje, Ho Chi Minh City zapewnia kwintesencję wibracji Azji Południowo-Wschodniej, fascynującą historię wojenną, wybitną kulturę jedzenia ulicznego i elegancką francuską architekturę kolonialną — wszystko to owinięte w szaloną energię niepowstrzymanego wzrostu gospodarczego Wietnamu.