هیروشیما

هیروشیما شهری است که به‌طرز شگفت‌آوری از ویرانی اتمی باززاده شده است، جایی که گنبد بمب اتمی با اسکلت وهم‌آور خود در پارک یادبود صلح، خرابی‌های ۶ اوت ۱۹۴۵ را به‌عنوان یک اثر میراث جهانی یونسکو حفظ کرده و به‌عنوان هشداری قدرتمند علیه سلاح‌های هسته‌ای عمل می‌کند، و دروازه توری نارنجی نمادین و شناور جزیره میاجیما که در نزدیکی قرار دارد، در میان سه منظره دیدنی و مشهورترین و عکاسی‌شده‌ترین نمادهای ژاپن قرار می‌گیرد، و روح فوق‌العاده مقاوم این شهر، زندگی شهری مدرن و پرجنب‌وجوش را بازسازی کرد و در عین حال، پنکیک‌های خوشمزه لایه‌لایه به سبک هیروشیما به نام اوکونومویاکی را که اکنون بهترین در ژاپن محسوب می‌شود، به کمال رساند. این پایتخت و بزرگترین شهر منطقه چوگوکو (با جمعیتی حدود ۱.۲ میلیون نفر)، در ساعت ۸:۱۵ صبح روز ۶ اوت ۱۹۴۵، اولین حمله بمب اتمی تاریخ را متحمل شد، زمانی که بمب‌افکن بی-۲۹ آمریکایی «انولا گِی» بمب «پسرک» را رها کرد و برآورد می‌شود که ۷۰,۰۰۰ تا ۸۰,۰۰۰ نفر را فوراً و بیش از ۱۴۰,۰۰۰ نفر را تا پایان آن سال کشت—تقریباً ۸۰ سال بعد، این شهر که به‌طور کامل بازسازی شده، با خیابان‌های وسیع و درخت‌کاری‌شده، ترامواهای کارآمد که در خیابان‌ها به حرکت درمی‌آیند، پارک‌ها و یادبودهای متحرک به افتخار قربانیان شکوفا شده است و همزمان از طریق موزه‌ها و برنامه‌های آموزشی، فعالانه صلح جهانی و خلع سلاح هسته‌ای را ترویج می‌کند. پارک مرکزی یادبود صلح (ورود رایگان، ۲۴ ساعته و هفت روز هفته) پیام شهر را از طریق یادمان‌های قدرتمندش به نمایش می‌گذارد: سازه اسکلت‌مانند بتنی گنبد بمب اتمی (تالار سابق ترویج صنعتی استان هیروشیما، یکی از معدود ساختمان‌هایی که به دلیل انفجار از تقریباً بالای سرش، تا حدی در نزدیکی نقطه صفر زنده ماند) که عمداً در وضعیت ویران‌شده خود حفظ شده است، موزه یادبود صلح با نمایشگاه‌های گسترده و تکان‌دهنده‌اش که تأثیرات بمب، شهادت‌های بازماندگان و مدل‌های شهری پیش و پس از بمباران را مستند می‌کند (ورودی حدود ۲۰۰ ین (~۱.۲۵ یورو)، از نظر احساسی بسیار تأثیرگذار و نیازمند ۲ تا ۳ ساعت زمان)، و بنای یادبود صلح کودکان که از افسانه هزار ققنوس کاغذی ساداکو ساساکی، قربانی جوان لوسمی، الهام گرفته شده و اکنون میلیون‌ها ققنوس تا شده از سوی دانش‌آموزان سراسر جهان در آن انباشته می‌شود.

یادبود سنوتاف، شعلۀ ابدی صلح که تا زمان از بین رفتن همۀ سلاح‌های هسته‌ای روشن می‌ماند، و گنبد در هندسه‌ای نمادین و تأثیرگذار با هم هم‌راستا هستند. با این حال، هیروشیما فراتر از تراژدی اتمی رفته و ژاپن مدرن و صلح‌آمیز را به نمایش می‌گذارد: جزیره خیره‌کننده میاجیما (که رسماً ایتسوکوشیما نام دارد، حدود ۲۵ دقیقه با قطار JR از ایستگاه هیروشیما تا بندر میاجیماگوچی، سپس ۱۰ دقیقه قایق‌سواری به ارزش حدود ۲۰۰ ین برای هر مسیر یا شامل در پاس JR) میزبان دروازه توری بزرگ نارنجی معبد معلق مشهور ایتسوکوشیما است که در زمان جزر و مد به نظر می‌رسد روی آب شناور است یا در زمان مد قابل پیاده‌روی می‌شود (برای عکاسی بهینه، جدول زمان جزر و مد را به صورت آنلاین بررسی کنید)، ساختمان‌های معبد ثبت‌شده در یونسکو که بر روی آب ساخته شده‌اند (ورودی ۳۰۰ ین)، گوزن‌های مقدس سیکا که آزادانه پرسه می‌زنند و با اصرار از گردشگران غذا می‌خواهند، و تله‌کابین کوه میسن (رفت و برگشت ۲۰۰۰ ین) که برای ارائه چشم‌اندازهای وسیع جزایر دریای داخلی سِتو بالا می‌رود—این جزیره با امکان اقامت یک شبه در یک ریوکان (مهمانخانه سنتی ژاپنی)، بازدیدی یک روزه را توجیه‌پذیر می‌کند؛ اقامتی که امکان دیدن روشنایی معبد در شب و آرامش صبح را پیش از رسیدن گردشگران یک‌روزه فراهم می‌آورد. صنعت غذایی مشهور، اوکونومیاکی متمایز به سبک هیروشیما را به کمال رسانده است که از نسخه اوساکا از طریق لایه‌لایه کردن به جای مخلوط کردن متمایز می‌شود: کلم، جوانه لوبیا، نودل یاکی‌سوبا یا اودون، تخم‌مرغ و رویه‌ها که با دقت روی هم قرار گرفته و سپس روی تابه داغ تپان گریل می‌شوند (۸۰۰ تا ۱۵۰۰ ین/۵ تا ۱۰ یورو، ساختمان اوکونومی‌مورا در نزدیکی پارک صلح، در چهار طبقه میزبان ۲۴ رستوران رقیب است؛ تماشا کنید که سرآشپزها غذا را جلوی چشمانتان آماده می‌کنند.

میاجیما به صدف کبابی‌اش (۵۰۰ تا ۱۰۰۰ ین برای شش عدد) مشهور است، در حالی که شهر بندری تپه‌ماهوری اونومیچی (۱.۵ ساعت به سمت شرق) مسیرهای پیاده‌روی معبد را از میان کوچه‌های باریک و پسکوچ‌های پر از گربه ارائه می‌دهد. این شهر بازسازی‌شده فراتر از یادبودها، با مناظر مقیاس‌بندی‌شده و زیبایی فصلی باغ سنتی شوکئی‌ان (¥260)، ترامواهای نوستالژیک از جمله مدل‌های اصلی دهه ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰ (#650-680) که در مسیرها به صدا درمی‌آیند، و موزه بازسازی‌شده مسکن تفریحی بتنی دهه ۱۹۵۰ قلعه هیروشیما (¥370) پس از تخریب اتمی اصلی در سال ۱۹۴۵، شگفتی می‌آفریند. برای فصل شکوفه گیلاس (اواخر مارس تا اوایل آوریل) و هوای مطبوع بهاری (۱۲ تا ۲۲ درجه سانتی‌گراد) از مارس تا مه، یا برای برگ‌های پاییزی و دماهای دلپذیر (۱۵ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد) از سپتامبر تا نوامبر به آنجا سفر کنید — تابستان از ژوئن تا اوت با گرما، رطوبت و فصل بارندگی همراه است که آن را کمتر ایده‌آل می‌کند.

هیروشیما با ارائه تاریخچه تأثیرگذار اتمی که تجربه آموزشی عمیقی را فراهم می‌کند، زیبایی خیره‌کننده جزیره میاجیما، غذاهای محلی متمایز، کارایی و ایمنی بی‌نقص ژاپنی، و یک شهر مدرن و صلح‌آمیز که بهبودی چشمگیری را به نمایش می‌گذارد، هم یک زیارت تاریخی تامل‌برانگیز و هم یک حال و هوای امیدی را ارائه می‌دهد؛ جایی که یادبود و زندگی در کنار هم وجود دارند، تراژدی به یاد آورده می‌شود و صلح در شهری که به معنای واقعی کلمه از خاکستر برخاسته است، جشن گرفته می‌شود.