هونولولو

هونولولو به‌عنوان پایتخت ایالت جزیره‌ای پرجنب‌وجوش هاوایی، به‌شدت جذاب است؛ جایی که خلیج معروف وایکیکی با شن‌های طلایی‌رنگش میزبان موج‌سواران متعهدی است که بر امواج ملایم سوار می‌شوند و آفتاب‌گیرانی که زیر سایهٔ چشمگیر آتشفشانی دهانهٔ دایموند هِد که محافظت‌کنان در پس‌زمینه سر برمی‌آورد، استراحت می‌کنند، یادبود باشکوه یو‌اس‌اس آریزونا در پرل هاربر به یاد ۱۱۷۷ ملوانی گرامی داشته می‌شود که در حمله غافلگیرانه سال ۱۹۴۱ جان باختند؛ حمله‌ای که به طور قاطع آمریکا را وارد جنگ جهانی دوم کرد. روح اصیل «آلوها» با گرمی فرهنگ باستانی پلی‌نزیایی هاوایی را با تأثیرات قوی آسیایی ناشی از مهاجرت ژاپنی‌ها، چینی‌ها و فیلیپینی‌ها در هم می‌آمیزد و هویت جزیره‌ای چندفرهنگی کاملاً منحصربه‌فرد هاوایی را شکل می‌دهد. مرکز شهری متراکم اوآهو (تقریباً ۳۵۰٬۰۰۰ نفر در خود هونولولو، نزدیک به ۱ میلیون نفر در سراسر جزیره اوآهو) به طرز چشمگیری کل جمعیت ۱٫۴ میلیون نفری هاوایی را در این سومین جزیره بزرگ هاوایی متمرکز کرده است—با این حال، سواحل بکر، مسیرهای پیاده‌روی عالی در دره‌های گرمسیری، و امواج عظیم و افسانه‌ای ساحل شمالی، همگی تنها در ۳۰ تا ۶۰ دقیقه‌ای از تراکم فشرده هتل‌ها و استراحتگاه‌های بلندمرتبه ساحلی وایکیکی قرار دارند.

ساحل وایکیکی به طور قطع تعریف‌کننده گردشگری رایج هاوایی و تعطیلات ساحلی کلاسیک است: مجسمه برنزی نمادین دوک کاهاناموکو به افتخار این شناگر المپیکی و پدر موج‌سواری است که این ورزش را در سراسر جهان معرفی کرد، کاتاماران‌های بی‌شماری گردش‌های رمانتیک غروب آفتاب را با نوشیدنی‌های مایی تای (حدود ۵۰ تا ۸۰ دلار برای هر نفر) ارائه می‌دهند، پسران ساحل (Beachboys) موج‌سواری را آموزش می‌دهند (۵۰ تا ۸۰ دلار برای کلاس‌های گروهی ۹۰ دقیقه‌ای)، و هتل تاریخی صورتی رویال هاوایی («کاخ صورتی اقیانوس آرام»، ۱۹۲۷) شکوه هاوایی قدیم را در میان برج‌های آپارتمانی شیشه‌ای مدرن حفظ کرده است. مخروط متمایز ۲۳۲ متری سنگ آتشفشانی دایموند هد که ۳۰۰٬۰۰۰ سال پیش شکل گرفته، از طریق یک پیاده‌روی نسبتاً چالش‌برانگیز ۳۰ تا ۴۰ دقیقه‌ای در مسیرهای مارپیچ و تونل‌های سنگفرش‌شده قابل صعود است (رزرو برای غیرساکنان الزامی است؛ ورودی حدود ۵ دلار برای هر نفر به علاوه ۱۰ دلار پارکینگ برای هر خودرو) که به کوهنوردان خسته و عرق‌کرده چشم‌اندازهای پانورامیک ۳۶۰ درجه‌ای تماشایی را که از هتل‌های وایکیکی تا دهانه دور کُوکو هِد و ساحل بادگیر را در بر می‌گیرد، پاداش می‌دهد. اما یادبود ملی پرل هاربر که حال و هوایی جدی دارد (بازدید از آن رایگان است، اما بلیت قایق یادبود یو‌اس‌اس آریزونا مستلزم پرداخت هزینه رزرو آنلاین ۱ دلاری است و اغلب هفته‌ها پیش از موعد پر می‌شود و تنها تعداد کمی بلیت برای همان روز در نظر گرفته شده است) به طرز چشمگیری حال و هوا را تغییر می‌دهد—ساختمان سفید یادبود یو‌اس‌اس آریزونا به طرزی تأثیرگذار بر فراز ناو جنگی غرق‌شده‌ای شناور است که در آن ۱٬۱۷۷ ملوان و تفنگدار دریایی کشته شدند و ۱٬۱۰۲ نفر از ۷ دسامبر در آن مدفون مانده‌اند، ۱۹۴۱، نام‌هایشان بر دیوارهای مرمرین حک شده است، نفت هنوز پس از بیش از ۸۰ سال به آرامی به سطح می‌رسد و درخششی رنگین‌کمانی ایجاد می‌کند، در حالی که عرشه ناو جنگی میسوری در همان نزدیکی میز دقیق تسلیم را میزبانی می‌کند که جنگ جهانی دوم رسماً با امضای ژاپن در آن پایان یافت.

فراتر از جمعیت گردشگران وایکیکی، جزیره اوآهو همواره بازدیدکنندگان ماجراجو را شگفت‌زده می‌کند: سواحل افسانه‌ای ساحل شمالی، موج‌سواران قهرمان جهان را به خود جذب می‌کند که با امواج عظیم زمستانی دست و پنجه نرم می‌کنند (اوج آن از نوامبر تا فوریه است، در این مدت در «پایپ‌لاین» و «خلیج وایمئا» امواجی با ارتفاع ۲۰ تا ۳۰ فوت دیده می‌شود، و در تابستان از ماه مه تا سپتامبر کاملاً آرام است)، مجموعه حفاظت‌شده طبیعی خلیج هاناوما غواصی سطحی عالی را در یک دهانه آتشفشانی غرق‌شده که مملو از ماهی‌های گرمسیری است، ارائه می‌دهد (ورودی حدود ۲۵ دلار برای غیرساکنان، رزرو آنلاین، تعطیل دوشنبه‌ها و سه‌شنبه‌ها)، و شن‌های نرم و پودری و آب‌های فیروزه‌ای ساحل زیبای کائیلوا در سمت بادگیر بسیار آرام‌تر و کمتر توسعه‌یافته از وایکیکی شلوغ است. صحنه‌ی متنوع غذای ترکیبی جزیره با اشتیاق میراث چندفرهنگی هاوایی را جشن می‌گیرد: کاسه‌های پوک (تکه‌های مکعبی ماهی خام آهی با سس سویا، کنجد، جلبک دریایی و برنج، غذای مخصوص هاوایی ۱۲-۱۸ دلار)، لوکو موکو دلچسب (برنجی که روی آن کتلت همبرگر، تخم‌مرغ سرخ‌کرده و سس قهوه‌ای قرار گرفته، ۸-۱۲ دلار)، بستنی رنگی لایه‌لایه در مغازه‌ی معروف ماتسوموتو در هالیوا (حدود ۵ تا ۷ دلار)، ناهار بشقابی ارزان از زنجیره‌ی L&L Drive-Inn (۸ تا ۱۲ دلار به همراه دو کاسه برنج، سالاد ماکارونی و گوشت)، و مالاسادای گرم لئونارد (دونات‌های به سبک پرتغالی، هر عدد ۱.۵۰ دلار). مرکز فرهنگی پلی‌نزی (حدود یک ساعت در شمال، در لایی، بلیط‌ها ۸۰ تا ۱۰۰ دلار و بیشتر بسته به بسته انتخابی) فرهنگ‌های جزایر اقیانوس آرام از ساموآ تا تاهیتی را از طریق رقص سنتی، نمایش‌ها و نمایش شبانه لواهو به نمایش می‌گذارد.

گزینه‌های پیاده‌روی از آبشار مانوا که برای خانواده‌ها آسان است (پیمایش رفت و برگشت ۱.۵ مایلی از میان جنگل بارانی تا آبشار ۱۵۰ فوتی) تا مسیر راه‌آهن دهانه کوکو که بسیار طاقت‌فرسا و به خاطر ۱۰۰۴ پله مستقیم بالا رونده به سمت یک مخروط آتشفشانی بدنام است (مردم محلی آن را «استییرمستر جهنم» می‌نامند)، به شدت متفاوت است. هوآلوآ با آب‌های گرم اقیانوس آرام در تمام طول سال (که همیشه برای شنا با دمای مطبوع ۲۴ تا ۲۷ درجه سانتی‌گراد مناسب است)، بادهای تجارتی خنک‌کننده که گرمای استوایی را به طور طبیعی خنک می‌کنند، رگبارهای کوتاه رنگین‌کمانی که هر روز قوس‌های رنگین‌کمان واقعی را بر فراز کوه‌ها ایجاد می‌کنند، قیمت‌های مقرون‌به‌صرفه در مقایسه با ماوی، و آن فرهنگ آرام و بی‌تکلف جزیره‌ای که در آن عجله کردن ناپسند شمرده می‌شود، یک بهشت استوایی هاوایی قابل دسترس را با تمام امکانات شهری مدرن، رستوران‌های سطح جهانی و راحتی ساحل وایکیکی ارائه می‌دهد.