ناپل

ناپل (ناپولی) پرشورترین، اصیل‌ترین و پربارترین شهر ایتالیا است—یک کلان‌شهر شلوغ، زیبا، دیوانه‌کننده و باشکوه از میراث جهانی یونسکو که پیتزا را اختراع کرد و تاریخ ۲۸۰۰ ساله‌اش را بر هر کاخ فرسوده و کوچه‌پس‌کوچه‌ی باریک خود به نمایش می‌گذارد. این شهر که بر فراز خلیج ناپل و در سایهٔ همیشگی قلهٔ کوه وزوویوس قرار دارد، جایی است که مستعمرات یونانی باستان به تفریحگاه‌های رومیان تبدیل شدند، کلیساهای باروک از شاهکارها لبریز هستند، اسکوترها در خیابان‌های قرون وسطایی قوانین فیزیک را به چالش می‌کشند و پیتزا مارگریتا به خالص‌ترین شکل خود می‌رسد. مرکز تاریخی، اسپاکاناپولی، به معنای واقعی کلمه «ناپل را از هم می‌شکافد»—یک خیابان باستانی یونانی کاملاً مستقیم که از میان شهر قدیمی، از کنار کلیساها، کاخ‌ها و کارگاه‌هایی عبور می‌کند که برای قرن‌ها تقریباً دست‌نخورده باقی مانده‌اند.

وارد کلیسای جامع (دوئومو) شوید تا شاهد ذوب شدن معجزه‌آسای خون «سان جنارو» سه بار در سال باشید، از «هفت عمل شفقت» کاراواجو در «پیو مونته دلا میسریکوریدیا» شگفت‌زده شوید و به شهر زیرزمینی «ناپولی سوتترانیا» (Napoli Sotterranea) فرود آیید—تونل‌های یونانی-رومی، آب‌انبارها و یک پناهگاه بمب جنگ جهانی دوم در زیر پایتان. موزه باستان‌شناسی ملی (Museo Archeologico Nazionale) میزبان برترین آثار باستانی رومی جهان، از جمله گنجینه‌های پمپئی و هرکولانیوم است؛ از جمله موزاییک اسکندر، هرکول فارنسه و کابینت مخفی اروتیک. اما روح ناپل در خیابان‌هایش زندگی می‌کند: پیتزافروشی‌هایی با پیشخوان‌های مرمری و تنورهای هیزمی که از قرن نوزدهم دست‌نخورده باقی مانده‌اند (ل‌آنتیکا پیتزریا دا میچله، سوربیلو، دی ماتیو)، کافه‌تریاهای اسپرسو که قهوه‌ای سرو می‌کنند که باقی نقاط ایتالیا را شرمنده می‌کند، و شیرینی‌پزی‌هایی با اسفولیاتلا ریچا و بابا که در روم غوطه‌ور شده و به کمال رسیده است.

صنایع دستی صحنه‌های تولد مسیح در خیابان سان گرگوریو آرمنو، کریسمس را به هنری تمام‌سالانه تبدیل می‌کند، جایی که صنعتگران «پرسپه‌ای» (presepi) مفصل را می‌سازند که از مادلونا تا مارادونا را در بر می‌گیرد. سفرهای یک‌روزه فوق‌العاده هستند: شهر رومی منجمد پمپئی که در سال ۷۹ میلادی توسط وازوویوس نابود شد، در فاصله ۲۵ دقیقه‌ای با قطار سیرکوموزوویانا قرار دارد، در حالی که هرکولانیوم ویرانه‌هایی بهتر حفظ‌شده و با جمعیت کمتر را ارائه می‌دهد. برای تماشای منظره دهانه آتشفشان، خودِ آتشفشان وزوو را صعود کنید.

روستاهای سرگیجه‌آور رایا مالفی (پوزیتانو، آمالفی، راوello) و جزیره کاپری با غار آبی‌اش همگی با کشتی یا اتوبوس قابل دسترسی هستند. زمخت بودن شهر واقعی است—برخی خیابان‌ها خشن هستند، ترافیک بی‌قانون است و جرایم خرد وجود دارد—اما همین اصالت است که ناپل را فراموش‌نشدنی می‌کند. برخلاف فلورانس یا رم که برای گردشگران آراسته شده‌اند، ناپل با جسارت خودِ واقعی‌اش باقی مانده است: پر سر و صدا، پرشور، سخاوتمند و کاملاً زنده.

برای آب و هوای ایده‌آل (۱۸-۲۵ درجه سانتی‌گراد) و شلوغی کمتر نسبت به تابستان، در ماه‌های آوریل تا ژوئن یا سپتامبر تا اکتبر به آنجا سفر کنید. با شکم گرسنه بیایید، هوشیار باشید، آشوب را بپذیرید و کشف کنید چرا ناپلی‌ها می‌گویند «Vedi Napoli e poi muori» — یعنی «ناپل را ببین و بمیر».