سان‌فرانسیسکو

سان‌فرانسیسکو به‌عنوان اروپایی‌ترین شهر آمریکا جادو می‌کند؛ جایی که برج‌های آرت دکوِ نمادین پل گلدن گیت به‌طرز چشمگیری از میان ابرهای متراکم مه سر برمی‌آورند، خانه‌های رنگارنگ ویکتوریایی (پینتد لیدی) در خیابان استینر در میدان آلامو همچون خانه‌های عروسکی پاستلی در کنار هم چیده شده‌اند و چشم‌انداز مسکونیِ بیشترین عکس‌گرفته‌شده‌ی سان‌فرانسیسکو را خلق می‌کنند، و ترامواهای تاریخی با صدای زنگ نوستالژیک از میان تپه‌های به‌ظاهر صعب‌العبور میان محله‌های کنار آب و بالای تپه‌ها بالا می‌روند که همگی در شبکه‌ای فشرده به وسعت ۷×۷ مایل در یک شبه‌جزیره جای گرفته‌اند. این شهر به شدت لیبرال و مترقی (جمعیت تقریباً ۸۳۰,۰۰۰ نفر در شهر، بیش از ۴.۵ میلیون نفر در منطقه کلان‌شهری خلیج) زادگاه شاعران نسل بیت، هیپی‌های «تابستان عشق» ۱۹۶۷، و میلیاردرهای فناوری معاصر است—آلن گینزبرگ در دهه ۱۹۵۰، کتاب انقلابی «ناله» را در کافه‌های نورث بیچ نوشت، خانه‌های مجلل ویکتوریایی هایت-اشبری هنوز هم در کنار بوتیک‌های کالاهای عتیقه، لباس‌ها و عطرهای تای-دای می‌فروشند، در حالی که شاتل‌های مدرن شرکت‌های فناوری، مهندسان با حقوق‌های بالا را از آپارتمان‌های منطقه میشن که هر ماه بیش از ۳۰۰۰ دلار اجاره دارند و روزبه‌روز اشرافی‌تر می‌شوند، به پردیس‌های شرکتی دره سیلیکون منتقل می‌کنند. پل باشکوه گلدن گیت (۱۹۳۷، با رنگ «نارنجی بین‌المللی» برای محافظت در برابر زنگ‌زدگی و مه) به طور قطع هویت سانفرانسیسکو را تعریف می‌کند—برای تماشای مناظر خیره‌کننده تپه‌های مارین، از روی این پل معلق ۲.۷ کیلومتری پیاده یا با دوچرخه عبور کنید، از نقطه‌نظر باتری اسپنسر یا ساحل بکر و پرباد در پایین عکاسی کنید، یا به سادگی از بی‌شمار نقطه‌ دید در سراسر شهر به این شگفتی مهندسی تحسین کنید.

زندان فدرال با امنیت بسیار بالا در جزیره آلکاتراز، آل کاپون را در خود اسیر داشت، مشین گان کلی و بردمن پیش از تعطیلی آن در سال ۱۹۶۳—تورهای صوتی جذاب امروزی (با روایت نگهبانان و زندانیان سابق) سلول‌هایی را بررسی می‌کنند که زندانیان در آن‌ها فرارهای غیرممکن را برنامه‌ریزی می‌کردند، از جمله ناپدید شدن مرموز سال ۱۹۶۲ (تورهای روزانه حدود ۴۶ تا ۴۸ دلار شامل کشتی، تورهای شبانه‌ای با فضای خاص حدود ۶۰ دلار، ۲ تا ۴ هفته زودتر به‌صورت آنلاین رزرو کنید زیرا تمام می‌شوند). با این حال، قلب تپنده و اصیل سانفرانسیسکو در محله‌های منحصربه‌فردش واقع شده است: ورودی دروازه اژدها و رستوران‌های دیم‌سام محله چینی‌ها، قدیمی‌ترین جامعه چینی ایالات متحده را تشکیل می‌دهند که به دوران هجوم به طلا در دهه ۱۸۵۰ بازمی‌گردد، کافه‌های ایتالیایی و کتابفروشی سیتی لایتز در نورث بیچ، فضای رمانتیک و آزاداندیشانه نسل بیت را که در آن کِرواک و گینسبرگ ادبیات را متحول کردند، حفظ کرده‌اند؛ دیوارنگاره‌های پرجنب‌وجوش محله میشن که فرهنگ آمریکای لاتین را در امتداد کوچه‌های بالمی و کلاریون جشن می‌گیرند، در کنار رستوران‌ها و بارهای روزبه‌روز شیک‌تر و پرطرفدارتری قرار دارند که کارکنان فناوری را به خود جذب می‌کنند، و پرچم‌های رنگین‌کمانی محله کاسترو که نماد مرکز آزادی LGBTQ+ است، جایی که هاروی میلک پیش از ترور در سال ۱۹۷۸ برای حقوق همجنس‌گرایان مبارزه کرد. فرهنگ غذایی مشهور این شهر از نظر ظرافت واقعاً با نیویورک رقابت می‌کند—رستوران‌های متعدد با ستاره میشلن، آشپزی پیشگام کالیفرنیا از مزرعه به میز که از مواد اولیه ارگانیک محلی استفاده می‌کند، فروشندگان هنرمند و بازار کشاورزان شنبه‌روز در «فری بیلدینگ مارکت‌پلیس»، نان سوردو افسانه‌ای که در دوران هجوم به طلا اختراع شد، خرچنگ دانجینس تازه از فروشندگان «فیشرمنز وارف»، و بوریتوهای سبک میشن که نمادهای غذایی سانفرانسیسکو را خلق می‌کنند.

سوار ترامواهای محبوب (کرایه یک سفر ۹ دلار، به آنها «ترولی» نگوئید چون اهالی اصرار دارند) شوید و از شیب‌های تند نوب هیل بالا بروید یا به سمت فیشرمنز ورفِ پر از گردشگر پایین بروید، جایی که صدها شیر دریایی غرّنده روی اسکله‌های شناور پیِر ۳۹ لم داده‌اند (در سال ۱۹۸۹ آمدند و ساکن دائمی شدند). موزه‌های در سطح جهانی شامل مجموعه استادان بزرگ اروپایی «لیژن آو آنر» در پارک لینکلن، هنر معاصر «اس‌اف‌ام‌او‌ام‌ای» در ساختمان چشمگیر ماریو بوتّا (حدود ۳۰ دلار برای بزرگسالان)، سقف سبز «آکادمی علوم کالیفرنیا» در پارک گلدن گیت (بیش از ۴۰ دلار)، و موزه علوم تعاملی و کارگاهی «اکسپلوراتوریوم» در اسکله ۱۵ هستند. پایگاه نظامی سابق پرسیدیو که به پارک ملی تبدیل شده است، مسیرهای پیاده‌روی، سواحل، موزه خانواده والت دیزنی و چشم‌اندازهای دیدنی گلدن گیت را ارائه می‌دهد، در حالی که بیش از ۱۰۰۰ جریب زمین پارک گلدن گیت شامل باغ چای ژاپنی، موزه دی یانگ، باغ‌های گیاه‌شناسی و محوطه نگهداری گوزن‌های بیسون است.

سفرهای یک روزه محبوب با خودرو یا تورهای سازمان‌یافته به مناطق مشهور شراب‌سازی ناپا و سونوما (۱.۵ ساعت به سمت شمال، هزینه چشیدن طعم شراب در هر کارخانه شراب‌سازی ۲۵ تا ۵۰ دلار)، جنگل‌های باستانی و باشکوه درختان سرخدار در یادمان ملی مویر وودز (۳۰ دقیقه، ورودی ۱۵ دلار)، گالری‌های هنری و رستوران‌های ساحلی و دیدنی ساسالیتو، یا دانشگاه استنفورد و پردیس‌های فناوری سیلیکون‌ولی می‌رسند. برای بهره‌مندی از آب و هوای گرم و صاف (۱۸-۲۴ درجه سانتی‌گراد) از سپتامبر تا نوامبر بازدید کنید؛ در این زمان مه سرانجام در طول تابستان هندی (Indian Summer) فرو می‌نشیند و به طرز متناقضی بهترین هوای سانفرانسیسکو را درست پس از پایان تابستان فراهم می‌کند، یا شجاعانه با هوای سرد و مه‌آلود ژوئن تا آگوست (۱۲-۱۸ درجه سانتی‌گراد) روبرو شوید؛ زمانی که اهالی شهر به شوخی می‌گویند مارک تواین گفته است سردترین زمستانی که تا به حال گذرانده، تابستان در سانفرانسیسکو بوده است (او در واقع هرگز این را نگفته، اما این طرز فکر حقیقت دارد). با لایه دریایی معروف «کارل مه» که تابستان‌ها را خنک می‌کند در حالی که مناطق داخلی سوزان هستند، ثروت نجومی فناوری که به نوسازی شهری و بحران بی‌خانمانی دامن می‌زند و نابرابری آشکاری را ایجاد می‌کند، سیاست‌های مترقی که جنگ‌های فرهنگی را تعریف می‌کنند، هزینه‌های بسیار بالا (در میان گران‌ترین شهرهای آمریکا)، سابقه اخیر سرقت‌های گسترده از خودروها (هنوز هم عاقلانه است که هیچ چیز قابل رؤیتی را در خودروها رها نکنید)، و آن ترکیب منحصربه‌فرد کالیفرنیایی از زیبایی طبیعی، نوآوری فناورانه و روحیه ضدفرهنگی، سانفرانسیسکو با مناظر ساحلی چشم‌نواز، غذاهای در سطح جهانی، افتخار جامعه ال‌جی‌بی‌تی‌کیو+ و ارزش‌های لیبرال، آن را به متمایزترین و مترقی‌ترین شهر بزرگ آمریکا از نظر سیاسی تبدیل می‌کند.