والنسیا

والنسیا به‌عنوان سومین شهر بزرگ اسپانیا (جمعیت ۸۰۰٬۰۰۰ نفر؛ ۱.۶ میلیون نفر جمعیت) و زادگاه پائیا، جایی که «شهر هنر و علوم» آینده‌نگر سانتیاگو کالاتراوا با سواحل شهری طلایی مدیترانه‌ای تلاقی می‌کند، جشنواره «لاس فایاس» تحت حمایت یونسکو هر مارس با آتش و آتش‌بازی به اوج می‌رسد، و فرهنگ آرام والنسیا سرزندگی مدیترانه‌ای بارسلونا را بدون غلبه بر گردشگران، قیمت‌های بالاتر یا تنش‌های استقلال‌طلبی کاتالان ارائه می‌دهد. شهر هنر و علوم با سازه‌های سفید و استخوان‌مانند کالاتراوا که میزبان «لو اوشنُگرافیک» (بزرگترین آکواریوم اروپا با کوسه‌ها، بلوگای‌ها و تونل‌های زیرآبی، ۳۴ یورو)، سینمای ایمکس «همیسفر»، موزه علوم «پرینسپ فیلیپه» و خانه اپرای «پالائو د لس آرتس رئینا سوفیا» در بستر بازسازی‌شده رودخانه توریا است، خیره‌کننده است. این رودخانه قدیمی که پس از سیلاب‌های ویرانگر اکتبر ۱۹۵۷ که ۸۱ کشته بر جای گذاشت، مسیرش منحرف شد، اکنون بزرگترین پارک شهری اروپا را تشکیل می‌دهد که با باغ‌ها، مسیرهای دوچرخه‌سواری (اجاره دوچرخه ۲ یورو در ساعت)، زمین‌های بازی و امکانات ورزشی، در طول ۹ کیلومتر از شهر کشیده شده است.

والنسای تاریخی میراث خود را در کلیسای جامع گوتیک شهر قدیمی (ورود ۹ یورو، فقط برج ۲ یورو) که گفته می‌شود جام مقدس (گریل) در آن نگهداری می‌شود، و برج میگوئلت با ۲۰۷ پله که چشم‌اندازهای ۳۶۰ درجه ارائه می‌دهد، حفظ کرده است، بازار ابریشم قرن پانزدهمی لا لونیا د لا سدای (La Lonja de la Seda) ثبت‌شده در یونسکو با ستون‌های پیچ‌خورده و تالار معاملات طاق‌دار، و میدان پلازا د لا ویرخن (Plaza de la Virgen) که اهالی محلی زیر مجسمه نمادین رودخانه توریا در فواره آن جمع می‌شوند. با این حال، روح والنسیا در زندگی محله‌ای آن نهفته است—۲۵۰ تا ۳۰۰ غرفه بازار مرکزی (Mercado Central) (یکی از بزرگترین بازارهای مواد غذایی تازه اروپا) لبریز از غذاهای دریایی مدیترانه‌ای است، در زیر معماری باشکوه گنبدی آهنی و شیشه‌ای مدرن‌گرایانه سال ۱۹۲۸، غرفه‌داران جامون ایبریایی، میوه‌های عجیب و غریب و هورچاتا، در حالی که بارهای هیپستر، فروشگاه‌های وینتیج و رستوران‌های بین‌المللی روظافه (Russafa) جوانان خلاق را به خیابان‌هایی که زمانی طبقه کارگر بودند و اکنون در حال نوسازی هستند، جذب می‌کنند. فرهنگ ساحلی در سواحل شنی و وسیع شهری مالواروسا و لاس آرناس رونق دارد، جایی که مردم محلی والیبال ساحلی، پدل‌بال و فوتبال بازی می‌کنند، در حالی که هورچاتریاهای سنتی، هورچاتا د چوفا (شیر شیرین بادام هندی، نوشیدنی مخصوص والنسیا) را به صورت یخ‌زده همراه با فارتون‌ها (شیرینی‌های کشیده و شیرین برای داخل کردن در نوشیدنی) سرو می‌کنند.

پایلا والنسیانا اصیل با مرغ، خرگوش و لوبیای گاروفو و برنج زعفرانی که روی آتش چوب پرتقال پخته می‌شود—نه با غذاهای دریایی—تهیه می‌شود و بهترین زمان خوردن آن ظهرهای پنج‌شنبه یا یکشنبه‌ها در رستوران‌های ساحلی روستای ال پالمار در تالاب‌های آلبوفرا است، جایی که این غذا در میان ماهی‌گیران و کشاورزان شکل گرفته است. جشنواره لاس فالاس (۱۵ تا ۱۹ مارس) با رویداد لا کرما به اوج خود می‌رسد، زمانی که مجسمه‌های عظیم و طنزآمیز نینوت در سراسر شهر در نیمه‌شب در میان آتش‌بازی‌های تماشایی سوزانده می‌شوند و برندهٔ آن در موزه فالاس نگهداری می‌شود. این جشنواره شامل نمایش‌های روزانهٔ ماسکلتای آتش‌بازی در ساعت ۲ بعد از ظهر در پلازا دل آیونتمینتو است که با انفجارهای ریتمیک پنجره‌ها را به لرزه درمی‌آورد.

زیستگاه‌های آفریقایی بدون مانع باغ‌وحش بیوپارک، شالیزارهای تالابی پارک طبیعی آلبوفرا و قایق‌سواری در غروب آفتاب، و نمایش‌های گنبدی ل'همیسفر فعالیت‌ها را تکمیل می‌کنند. سفرهای یک‌روزه به شهر قرون وسطایی ژاتیوا با ویرانه‌های قلعه (۱ ساعت) می‌رسد، یا می‌توانید با قایق به ایبیزا بروید (کشتی ۳-۴ ساعت). برای آب و هوای ایده‌آل ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد، از ماه مارس تا ژوئن یا سپتامبر تا نوامبر سفر کنید، هرچند فصل ساحل در ماه‌های ژوئیه و اوت گرمای ۳۰ تا ۳۵ درجه سانتی‌گراد را به همراه دارد.

با قیمت‌های مقرون‌به‌صرفه (روزانه ۸۰ تا ۱۲۰ یورو؛ پاچا €۱۲-۲۰، منوی روز €۱۲، هتل‌ها €۶۰-۱۲۰)، سواحل شهری وسیع که با تراموا یا مترو قابل دسترسی هستند، زیرساخت‌های مسطح و مناسب دوچرخه‌سواری (سیستم اشتراک دوچرخه والنبسی)، مردم محلی صمیمی‌تر از بارسلونا (مادریدی‌ها معتقدند والنسیا صمیمی‌ترین شهر بزرگ اسپانیا است)، و زندگی ساحلی اصیل اسپانیایی که در آن گردشگران به جز هفته لاس فایاس اقلیت هستند، والنسیا سبک زندگی آرام مدیترانه‌ای، جلوه‌های معماری خیره‌کننده، اصالت پائیا و جذابیت سومین شهر اسپانیا که کمتر از حد شایسته به آن توجه شده است را ارائه می‌دهد.