پالرمو

پالرمو به‌عنوان پایتخت زیبا و شلوغ سیسیل مسحورکننده است؛ جایی که کلیساهای خیره‌کنندهٔ عرب-نورماندی موزاییک‌های طلایی بیزانسی را به نمایش می‌گذارند که با بهترین‌های استانبول رقابت می‌کنند، فروشندگان پرهیاهوی بازار خیابانی بالارو با شور و حرارت شمشیرماهی تازه و خارپشت‌های دریایی را می‌فروشند و فریادهای سنتی سر می‌دهند، و دکه‌های محبوب غذای خیابانی از سپیده‌دم تا نیمه‌شب توپک‌های برنجی داغ آرانچینی و پنله‌های نخودفرنی را سرو می‌کنند و بزرگ‌ترین فرهنگ غذای خیابانی ایتالیا را خلق می‌کنند. این شهر خشنِ چهارراه مدیترانه (با حدود ۶۲۶٬۰۰۰ نفر جمعیت در شهرداری و بیش از یک میلیون نفر در منطقه کلان‌شهری) با افتخار ۳۰۰۰ سال تسلط‌های متوالی را به عنوان لایه‌های معماری قابل رؤیت به نمایش می‌گذارد—فینیقی‌ها پانورموس را بنیان نهادند، رم‌ها فروم‌ها ساختند، اعراب با معرفی مرکبات و آبیاری، ثروت کشاورزی را به ارمغان آوردند، نورمان‌ها کلیساهای باشکوهی ساختند که سبک‌ها را تلفیق می‌کرد و باروک اسپانیایی بر همه چیز چیره شد و ترکیبی فرهنگی منحصربه‌فرد سیسیلی را پدید آورد که در آن پاستا با ساردین با کوفته برنجی (کوسکوس) همراه می‌شود. کاپلا پالاتینا (Cappella Palatina) نفس‌گیر (حدود ۱۹ یورو برای بزرگسالان، شامل ورودی کاخ نورمان) در داخل پالاتزو دئی نورمانی، موزاییک‌های طلایی بیزانسی را به نمایش می‌گذارد که تمام سطوح - دیوارها، گنبد، طاق‌ها - را با صحنه‌های مذهبی درخشان پوشانده و با هر چیزی در قسطنطنیه رقابت می‌کند، در حالی که کلیسای جامع مونریاله (۸ کیلومتر بالاتر، اتوبوس ۳۸۹، ۴-۶ یورو برای کلیسا، ۷ یورو برای حیاط، بلیط ترکیبی ۱۲-۱۴ یورو) ترکیب نورمان-عرب را با ۶۳۴۰ متر مربع موزاییک طلایی خیره‌کننده که روایت‌های کامل کتاب مقدس را با جزئیات پیچیده به تصویر می‌کشد، به سطح بالاتری می‌برد.

کاخ نورمان‌ها هنوز هم با شکوهی قرون وسطایی، میزبان پارلمان منطقه‌ای سیسیل است، در حالی که خانه اپرای عظیم نئوکلاسیک تئاتر ماسیمو (بزرگترین در ایتالیا، سومین بزرگ در اروپا، تورهای راهنمایی حدود ۱۲ یورو) که در صحنه‌های پایانی فیلم «پدرخوانده ۳» در پله‌های باشکوه ورودی آن به تصویر کشیده شد، به طور برجسته‌ای در آن نقش داشت. با این حال، روح اصیل پالرمو در آشفتگی حسی طاقت‌فرسای بازارهای خیابانی سنتی شکوفا می‌شود—کوچه‌پس‌کوچه‌های باریک بالارو لبریز از سبزیجات، پرتقال‌های خونی، اکتاپوس و فروشندگان غذای خیابانی که استیگولیای (روده گوسفند کبابی، طعمی که باید به آن عادت کرد) را کباب می‌کنند، در حالی که بازار ووچیریای پیش‌تر مخروبه به مرکزی پرجنب‌وجوش برای زندگی شبانه با بارهای روباز، موسیقی زنده و غذای خیابانی از پنجشنبه تا شنبه شب‌ها از ساعت ۸ شب تا ۲ بامداد تبدیل شده است. فرهنگ غذای خیابانی افسانه‌ای آن از نظر تنوع و ارزش، واقعاً با هر شهر جهانی رقابت می‌کند: آرانیچی (توپک‌های برنجی سرخ‌شده پرشده با راگو، هر کدام حدود ۲ یورو)، پانله و کروچه (کوفته‌های نخود و سیب‌زمینی، حدود ۲.۵۰ یورو)، اسفینچونه (پیتزای اسفنجی به سبک پالرمو با پیاز و ماهی کولی، هر برش ۲–۳ یورو)، و «پانی کا موزا» (ساندویچ طحال، حدود ۳ یورو) — صرف غذا تنها از دکه ‌های خیابانی «فریگیتوری» امکان صرفه‌جویی ۱۰ یورویی در بودجه روزانه غذا را فراهم می‌کند.

تقاطع باروک و باشکوه «کواترو کانتی» (Quattro Canti) با فواره‌ها و مجسمه‌های پرجزئیات در هر گوشه، بخش‌های تاریخی پالرمو را از هم جدا می‌کند، در حالی که ویلاهای به سبک لیبرتی (آرت نوو ایتالیایی) در امتداد «ویاله دلا لیبرتا» (Viale della Libertà) قرار دارند و شکوه اوایل دهه ۱۹۰۰ را به نمایش می‌گذارند. موزه ها از مقبره‌های زیرزمینی مکابِر کاپوچین با ۸۰۰۰ مومیایی (ورودی ۵ یورو) که شامل مومیایی کاملاً سالم روزالیا لومباردو دو ساله (درگذشته در ۱۹۲۰) می‌شود، تا گنجینه‌های استثنایی فینیقی و یونانی در موزه باستان‌شناسی را در بر می‌گیرند. ساحل موندلو (۲۰ دقیقه با اتوبوس، ۱.۴۰ یورو) با آلاچیق حمام به سبک آرت نوو و آب‌های فیروزه‌ای مدیترانه، گریزگاهی تابستانی ارائه می‌دهد.

سفرهای یک‌روزه به سه‌فالو (Cefalù) ساحلی و دلنشین (یک ساعت با قطار، ۸ تا ۱۲ یورو) با کلیسای جامع نورمنی و سواحلش، معبد و تئاتر یونانی منزوی در تپه مرتفع و چشم‌نواز سگستا (Segesta)، و روستای کورلئونه (بله، همان کورلئونه) که علی‌رغم تلاش مافیا برای جدا کردن خود از آن، از ارتباطش با فیلم پدرخوانده سود می‌برد، انجام می‌شود. برای بهره‌مندی از دمای ایده‌آل ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد که برای گشت‌وگذار در بازارها و تماشای جاذبه‌ها بدون گرمای طاقت‌فرسای تابستان مناسب است، در بازه‌های زمانی مارس تا مه یا سپتامبر تا اکتبر به این منطقه سفر کنید. دمای هوا در ماه‌های ژوئیه و اوت به طور مرتب به ۳۰ تا ۳۸ درجه سانتی‌گراد می‌رسد و گشت‌وگذار در اواسط روز را طاقت‌فرسا می‌کند.

با هرج و مرج فوق‌العاده اصیل که در تضاد با ظرافت شمال ایتالیا است، غذای خیابانی فوق‌العاده ارزان و شگفت‌انگیز که بودجه روزانه ۱۰ تا ۱۵ یورویی برای غذا را واقعی می‌کند، تاریخ چندلایه و قابل توجه که در معماری آن به چشم می‌خورد، و مهمان‌نوازی گرم سیسیلی که از طریق ارتباط پرشور و پُر از اشاره با دست و حجم زیاد غذا ابراز می‌شود، پالرمو روح خالص و دست‌نخورده مدیترانه، تلفیق معماری نورماندی-عربی و تجربه اصیل جنوب ایتالیا را بدون پوشش ظاهری یا پاک‌سازی شدن از آثار گردشگری ارائه می‌دهد—فقط خود را برای آشفتگی ترافیکی، جرایم خرد و گاه‌به‌گاه که نیازمند هوشیاری است، و آن بی‌نظمی سازمان‌یافته خاص سیسیلی آماده کنید که بسته به تحمل مسافر، یا اصالتی جذاب است یا ناکارآمدی طاقت‌فرسا.