ویلنیوس

ویلنیوس (Vilnius) به عنوان یکی از تاثیرگذارترین شهرهای قدیمی باروک در اروپا، بازدیدکنندگان را مجذوب خود می‌کند؛ جایی که کلیساهای پر زرق و برق با تزئینات استادانه و فضاهای داخلی طلاکاری شده در امتداد خیابان‌های سنگ‌فرش شده و اتمسفریک مرکز تاریخی ثبت شده در یونسکو قرار گرفته‌اند. محله هنرمندان مستقل و جذاب «جمهوری اوژوپیس» (Užupis) میزبان کافه‌های بوهمی، گالری‌ها و قانون اساسی عجیب و غریب خود است (شامل بندهای محبوبی مانند «هر کسی حق دارد خوشحال باشد» و «گربه حق دارد صاحبش را دوست نداشته باشد»). همچنین قلعه افسانه‌ای و جزیره‌ای تراکای (Trakai) که به شکلی دراماتیک از میان آب‌های دریاچه در فاصله ۳۰ دقیقه‌ای شهر سر برآورده، سفرهای روزانه بی‌نظیری را رقم می‌زند.

پایتخت پرجنب‌وجوش لیتوانی (با جمعیتی حدود ۶۰۰,۰۰۰ نفر که آن را به بزرگترین شهر کشور تبدیل می‌کند) به زیبایی یک مرکز تاریخی میراث جهانی یونسکو را حفظ کرده است که معماری هماهنگ گوتیک، رنسانس، باروک و کلاسیک را به نمایش می‌گذارد؛ بیانیه‌ای معماری از کلیسای کاتولیک در دوران اصلاحات متقابل که در آن کلیساهای رقیب برای شکوه بیشتر با هم مسابقه می‌دادند و خط افقی دراماتیک تحت سلطه ۶۵ کلیسا، صومعه و برج ناقوس را در منطقه‌ای فشرده و پیاده‌رو ایجاد کردند. میدان بزرگ کلیسای جامع ویلنیوس (Katedros aikštė) کل شهر را در کنار برج متمایز گدیمیناس (Gedimino pilies bokštas، ورودی حدود ‎ریال ۱۲٬۲۳۵٬۸۳۲ / ۸ یورو، صعود تند که با مناظر پاداش داده می‌شود) مهار می‌کند؛ برجی که به شکلی دراماتیک بر فراز تپه قلعه قرار گرفته و مناظر پانورامای گسترده‌ای از سقف‌های سفالی قرمز را ارائه می‌دهد، در حالی که کاخ سلطنتی بازسازی شده دوک‌های بزرگ، شکوه قرون وسطایی و رنسانس دوک‌نشین بزرگ لیتوانی را در زمانی که لیتوانی-لهستان بزرگترین ایالت اروپا بود، حفظ کرده است. با این حال، حیاط‌های متصل و اتمسفریک دانشگاه زیبای ویلنیوس (تأسیس ۱۵۷۹، یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های اروپای مرکزی) لایه‌های هماهنگی از معماری رنسانس، باروک و نئوکلاسیک را به نمایش می‌گذارند که برای گشت‌وگذار محترمانه در ۱۳ حیاط متصل و کلیسای سنت جان به روی عموم باز است.

منطقه فوق‌العاده جذاب اوژوپیس تجسم بازآفرینی خلاقانه پس از دوران شوروی است: این محله که در گذشته محل سکونت جامعه یهودی بود و بعدها به زاغه‌ای متروکه در دوران شوروی تبدیل شد، اکنون توسط هنرمندان بوهمی تسخیر شده و آن‌ها این محله ساحلی اتمسفریک را یک جمهوری مستقل اعلام کرده‌اند (که هر سال در اول آوریل با عبورهای نمادین از مرز جشن گرفته می‌شود) که دارای قانون اساسی خاص خود است که بر روی پلاک‌هایی به بیش از ۳۰ زبان نمایش داده شده و حقوق عجیبی مانند «گربه حق دارد صاحبش را دوست نداشته باشد» و «سگ حق دارد سگ باشد» را تضمین می‌کند. کلیسای کوچک دروازه‌های سپیده‌دم (Aušros Vartai) نماد مریم مقدس را که به آن معجزاتی نسبت داده می‌شود حفظ کرده و زائران کاتولیک را به خود جذب می‌کند، در حالی که نمای نفیس گوتیک آجری قرمز کلیسای سنت آن (اواخر قرن پانزدهم) ظاهراً ناپلئون را چنان مسحور کرد که می‌خواست آن را در کف دستش به پاریس بازگرداند. موزه تکان‌دهنده اشغال و مبارزات آزادی (که اغلب موزه KGB نامیده می‌شود، ورودی ‎ریال ۹٬۱۷۶٬۸۷۴ / ۶ یورو) در ساختمان واقعی مقر سابق KGB شوروی قرار دارد، جایی که سلول‌های شکنجه زیرزمین، اتاق اعدام و سلول‌های زندان به شکلی هولناک وحشت‌های اشغال شوروی و مقاومت لیتوانی (۱۹۴۰-۱۹۹۱) را حفظ کرده‌اند.

قلعه خیره‌کننده جزیره تراکای (تقریباً ۴۵ دقیقه با اتوبوس از ویلنیوس با هزینه حدود ‎ریال ۳٬۰۵۸٬۹۵۸ / ۲ یورو، ورودی ‎ریال ۱۸٬۳۵۳٬۷۴۸ / ۱۲ یورو برای بزرگسالان در تابستان / ‎ریال ۱۵٬۲۹۴٬۷۹۰ / ۱۰ یورو در زمستان، با نرخ‌های تخفیف‌خورده برای دانشجویان) به زیبایی در جزیره‌ای قرار دارد که با یک پل پیاده‌روی چوبی به آن می‌رسید؛ این دژ گوتیک آجری و رمانتیک که در اصل در قرن چهاردهم ساخته شده، در ماه‌های تابستان میزبان مسابقات قرون وسطایی، نمایشگاه‌های صنایع دستی و کنسرت‌ها در حیاط‌های اتمسفریک خود است. صحنه غذاهای سنتی و مقوی به شکلی اصیل غذاهای لیتوانیایی را سرو می‌کند: سپلینای (cepelinai) حجیم (دامپلینگ‌های بزرگ سیب‌زمینی به شکل کشتی‌های زپلین، پر شده با گوشت یا پنیر دلمه، که با خامه ترش و تکه‌های بیکن سرو می‌شود، سنگین اما لذیذ)، سوپ چغندر بورشت، شالتی‌بارشچیای (šaltibarščiai)، کوگلیس (kugelis) و گوشت‌های دودی. با قیمت‌های واقعاً مقرون‌به‌صرفه (حدود ۱۷۰ تا ‎ریال ۳۰۵٬۸۹۵٬۸۰۰ / ۲۰۰ یورو در روز برای سفر میان‌رده شامل هتل‌های مناسب، وعده‌های غذایی رستوران و ورودی‌ها که بسیار ارزان‌تر از اروپای غربی است)، جمعیت جوان که به طور فزاینده‌ای به زبان انگلیسی صحبت می‌کنند (به‌ویژه در کافه‌ها و مناطق توریستی)، فرهنگ کافه‌نشینی فوق‌العاده دنج که برای زمستان‌های سرد با فضاهای صمیمی و قهوه عالی ایده‌آل است، روحیه مقاوم و مغرور لیتوانیایی که بر اشغال شوروی غلبه کرد، کلیساهای باروک به زیبایی حفظ شده و اتمسفر اصیل بالتیک، ویلنیوس جذابیت دست‌کم گرفته شده اروپای شرقی را با ترکیبی از زیبایی معماری باروک، تاریخ شوروی، انرژی معاصر خلاقانه و مقرون‌به‌صرفه بودن ارائه می‌دهد.