La Paz

La Paz trotseert de zwaartekracht en conventies als een van 's werelds hoogst gelegen hoofdsteden en de administratieve zetel van de Boliviaanse regering, waar meer dan 800.000 mensen (2,3 miljoen in de agglomeratie inclusief El Alto) op spectaculaire wijze wonen in een steile canyon op een adembenemende hoogte van 3640 meter (technisch gezien ligt de constitutionele hoofdstad Sucre lager in de hooglanden, maar La Paz is de feitelijke zetel van de regering). ingenieus verbonden door het Mi Teleférico-kabelbaansysteem – 's werelds langste en hoogste stedelijke kabelbaannetwerk dat dagelijks een adembenemende rit biedt over adobe-wijken met de prachtige met sneeuw bedekte berg Illimani (6438 m) op de achtergrond die de horizon domineert. De bijzondere stad loopt dramatisch naar beneden over onmogelijk steile hellingen, van de relatief rijke wijken die zich op lagere hoogtes in de kloof bevinden (minder zuurstofgebrek) tot de uitgestrekte inheemse markten en de luchthaven van El Alto op een hoogte van 4150 meter, waar de lucht dun is.

Dit zorgt voor een opvallend visueel spektakel, waarbij traditionele cholitas (inheemse Aymara-vrouwen met hun kenmerkende bolhoeden, gelaagde pollera-rokken en gestreepte sjaals) echt alles verkopen, van gedroogde lamafoetussen (traditioneel Pachamama-offer voor nieuwe funderingen van gebouwen – echt waar!) tot elektronica en kleding. De beroemde Heksenmarkt (Mercado de las Brujas, Mercado de Hechicería) in de toeristische Calle Sagárnaga is een perfect voorbeeld van het fascinerende syncretisme van La Paz, waar katholieke en inheemse Aymara-Andes-geloofsovertuigingen samenkomen. Gedroogde lama-foetussen hangen naast geluksbrengers, aromatische kruiden, mysterieuze drankjes en rituele voorwerpen die worden verkocht door verkopers die je aankoop ceremonieel zegenen met cocabladeren en bezweringen.

Toch bloeit La Paz echt als het belangrijkste centrum voor avontuurlijk toerisme en budgetbackpackers in Bolivia: de legendarische Death Road (El Camino de la Muerte, Yungas Road) mountainbike-ervaring daalt 3500 meter over 64 kronkelende kilometers van de ijskoude La Cumbre-bergpas (4700 m) naar het tropische jungledorp Coroico. Georganiseerde reisorganisaties (€ 46–€ € 69 inclusief vervoer, uitrusting, gidsen, lunch) maken deze adrenalinekick, die echt op je bucketlist moet staan, veilig toegankelijk, hoewel de onheilspellende naam afkomstig is van honderden dodelijke ongevallen vóór 2006, toen de smalle onverharde weg nog als hoofdroute diende vóór de aanleg van de nieuwe snelweg (nu overwegend veilig, met af en toe een ongeval). Het surrealistische Valle de la Luna (Maanvallei, 30 minuten ten zuiden, toegang 15-20 Bs/€ 2–€ 3) toont bizarre geërodeerde klei- en zandsteenformaties die lijken op maanlandschappen en een buitenaardse wandelervaring creëren.

Het innovatieve Mi Teleférico-kabelbaannetwerk (een ritje kost maar een paar bolivianos per segment) verbindt het centrum van La Paz met het uitgestrekte El Alto-plateau en biedt de allergoedkoopste uitgebreide stadstour – neem de schilderachtige Yellow of Red Lines voor een prachtig uitzicht op de canyon en de dramatische topografie van de stad. Essentiële dagtochten met de bus of georganiseerde tours brengen je naar het mystieke Titicacameer (3 uur, drijvende rieteilanden van Uros en de inheemse Aymara-cultuur, boottochten € 28–€ 46), de fascinerende pre-Inca-ruïnes van Tiwanaku (UNESCO-werelderfgoed, mysterieuze megalithische bouwwerken die meer dan 1000 jaar ouder zijn dan de Inca's, 2 uur, 100 Bs toegang), en de beroemde, surrealistische zoutvlakte van Uyuni (10-12 uur met de nachtbus of 1 uur met een dure vlucht) - hoewel de meeste reizigers meerdaagse tours boeken die vertrekken vanuit de stad Uyuni zelf. Het karakteristieke eetaanbod is verdeeld tussen de internationale cafés in de toeristische wijk Sopocachi en de authentieke lokale markten: onmisbare salteñas (sappige empanadas gevuld met vleesstoofpot, die voorzichtig als ontbijt worden gegeten omdat ze hete vloeistof druppelen, 8-12 Bs), anticuchos (gegrilde runderhartspiesjes met pittige pindasaus, straatvoedsel), zoete api morado (warme paarse maïsdrank), hartige chairo-soep en alomtegenwoordige cocathee.

De beruchte rondleidingen door de San Pedro-gevangenis, die ooit backpackers trokken, zijn sinds 2009 expliciet verboden en worden sterk afgeraden. De extreme hoogte is echt veel zwaarder dan in Quito (2850 m) of Cusco (3400 m) – verplichte acclimatisatie omvat het constant drinken van cocathee (mate de coca, volkomen legaal en overal te koop ondanks het cocaïne-derivaat, helpt tegen hoogteziekte), heel langzaam lopen, geleidelijk klimmen en de eerste 2-3 dagen absoluut geen alcohol drinken terwijl het lichaam zich aanpast aan de ijle lucht. Bezoek het land in het droge seizoen van mei tot oktober voor een heldere hemel (hoewel de nachten koud zijn, 0-5 °C, en de dagen 15-20 °C), ideaal voor Death Road en buitenactiviteiten, en vermijd het regenseizoen van november tot maart met middagbuien en af en toe overstromingen.

Voor de meeste nationaliteiten, waaronder EU/VS (verblijf van 90 dagen), is geen visum nodig. De Boliviaanse munt is onstabiel (check de wisselkoersen), buiten de backpackersbubbel wordt er weinig Engels gesproken, dus een beetje Spaans is handig, en de prijzen zijn super betaalbaar, waardoor het een van de goedkoopste grote steden van Zuid-Amerika is (restaurantmaaltijden € 2–€ 4 hostels € 7–€ 14 avontuurlijke tours € 28–€ 74). La Paz is de meest unieke, uitdagende en authentieke inheemse hoofdstad van Zuid-Amerika, waar de Aymara-cultuur de boventoon voert, de extreme hoogte bezoekers op de proef stelt, de stad de logica van stedenbouwkundige planning trotseert en de prachtige ruwe kantjes van Bolivia een integraal onderdeel vormen van een avontuurlijke ervaring.