Montreal

Montréal czaruje jako Paryż Ameryki Północnej, gdzie język francuski dominuje na klimatycznych, brukowanych uliczkach, zapierające dech w piersiach neogotyckie wnętrze Bazyliki Notre-Dame lśni eterycznym błękitem i złotymi sklepieniami, a legendarne kanapki z wędzonym mięsem w Schwartz's Deli (działającym od 1928 roku, 34 zł–51 zł / C$13–C$19) rywalizują o prym z uzależniającymi bajglami z pieca opalanego drewnem od St-Viateur, tworząc najbardziej charakterystyczną kulturę kulinarną Kanady. To tętniące życiem drugie co do wielkości miasto Kanady (1,8 miliona mieszkańców w mieście, 4,3 miliona w aglomeracji) w unikalny sposób tętni europejskim wyrafinowaniem zmieszanym z północnoamerykańską energią i skalą — dwujęzyczne francusko-angielskie znaki są obecne wszędzie, niemal cotygodniowe letnie festiwale tworzą atmosferę nieustannego świętowania, a postępowa polityka obejmuje wybór Raymonda Blaina w 1986 roku — jednego z pierwszych otwarcie homoseksualnych radnych miejskich w Kanadzie, uznawanego za pierwszego otwarcie homoseksualnego urzędnika wybranego w kraju, oraz tę kwintesencję Québécois, będącą mieszanką francuskiego joie de vivre i nowoświatowej swobody. Zachwycające Stare Montréal (Vieux-Montréal) skrupulatnie zachowuje XVII-wieczny kolonialny urok Nowej Francji: wąskie brukowane uliczki wyłożone bistrami pod klejnotem architektury, jakim jest wnętrze Notre-Dame (wstęp dla dorosłych ok.

49 zł / C$19, gdzie ślub brała słynna Céline Dion), utalentowani artyści uliczni i restauracje z tarasami na Place Jacques-Cartier oraz zrewitalizowane nabrzeże Starego Portu, przekształcone z przemysłowych doków w parki, ścieżki rowerowe, sezonowe tyrolki i miejsca letnich festiwali. Jednak autentyczna dusza Montréalu bije najmocniej w jego wyraźnie scharakteryzowanych dzielnicach, a nie w strefach turystycznych — bohemiczne Plateau Mont-Royal prezentuje kultowe, kolorowe, zewnętrzne schody z kutej stali, tętniące życiem murale i kulturę tarasową wzdłuż Rue Saint-Denis, żydowskie piekarnie w Mile End rywalizują o miano najlepszych bajgli, podczas gdy ortodoksyjna społeczność chasydzka dodaje nieoczekiwany wymiar kulturowy, rozległy targ Jean-Talon w Little Italy przelewa się od produktów z Québecu i rzemieślniczych serów, a wyłączona z ruchu kołowego Rue Sainte-Catherine w Gay Village (dawniej ozdobiona kultowym baldachimem z tęczowych kul do 2019 roku) pozostaje największą dzielnicą LGBTQ+ w Ameryce Północnej, tętniącą barami, klubami i obchodami Pride każdego sierpnia. Zaprojektowany przez Fredericka Law Olmsteda park Mount Royal (Mont-Royal, góra, od której Montréal wziął swoją nazwę) oferuje szlaki piesze i rowerowe prowadzące do Belwederu Kondiaronk, skąd roztaczają się panoramiczne widoki na panoramę centrum, szczególnie oszałamiające o zachodzie słońca, podczas gdy staw w Parc La Fontaine zamarza na kość, służąc jako publiczne lodowisko podczas mroźnych zim.

Słynna scena kulinarna entuzjastycznie celebruje charakterystyczne specjały Québécois obok kuchni międzynarodowej: poutine (chrupiące frytki polane gęstym sosem pieczeniowym i posypane piszczącymi grudkami sera, 30 zł–46 zł / C$12–C$17) w czynnej 24/7 La Banquise serwującej ponad 30 wariantów, wytrawne pasztety mięsne tourtière, syrop klonowy z chaty cukrowej wylewany na świeży śnieg tworzący ciągnące się cukierki tire d'érable, wędzone mięso układane w niemożliwie wysokie stosy na żytnim chlebie w legendarnym Schwartz's lub Main Deli oraz wyjątkowa współczesna kuchnia fine dining w Toqué! lub kultowym Joe Beef, prezentującym składniki z Québecu. Kultura festiwalowa absolutnie obsesyjnie zajmuje mieszkańców Montréalu — ogromny Międzynarodowy Festiwal Jazzowy (czerwiec-lipiec) przyciąga 2 miliony uczestników darmowymi koncertami plenerowymi, zabawny festiwal komediowy Just for Laughs, festiwal muzyki niezależnej Osheaga oraz zimowe imprezy z muzyką elektroniczną na świeżym powietrzu Igloofest, gdzie klubowicze tańczą przy temperaturach -20°C, udowadniając niezwykłą odporność montrealeńczyków. Pomysłowe Podziemne Miasto (sieć RÉSO) łączy 32 kilometry klimatyzowanych tuneli handlowych łączących stacje metra, centra handlowe, hotele, uniwersytety i biura — to absolutny ratunek podczas surowych zim, kiedy styczniowe temperatury regularnie spadają do -15°C lub niżej przy częstych opadach śniegu.

Odwiedź miasto od czerwca do sierpnia w sezonie festiwalowym i przy idealnej pogodzie 20-28°C, kiedy kultura tarasowa rozkwita w dzielnicach; wrzesień-październik przynosi oszałamiające jesienne liście (10-20°C), natomiast grudzień-luty dostarcza brutalnej zimy (-15 do -5°C, obfite opady śniegu), którą mieszkańcy Montréalu jakimś cudem radośnie akceptują. Dzięki zanurzeniu w języku francuskim zapewniającym europejską atmosferę (angielski jest powszechnie rozumiany, ale powitania najpierw po francusku są mile widziane), wyjątkowej kulturze kawiarnianej, dramatycznym kontrastom sezonowym od letnich festiwali po sporty zimowe, dwujęzycznemu charakterowi, przystępnym cenom w porównaniu do Toronto (budżet 262 zł–380 zł / C$100–C$145/dzień) i tej nieopisanej Québécois joie de vivre łączącej urok Starego Świata z energią Nowego Świata, Montréal jawi się jako najbogatsze kulturowo, najbardziej opętane festiwalami i niezaprzeczalnie urokliwe miasto Kanady, co czyni je niezbędnym do zrozumienia charakterystycznej tożsamości francuskiej Ameryki Północnej.