Βρυξέλλες

Οι Βρυξέλλες εξισορροπούν τον ρόλο τους ως πολιτική πρωτεύουσα της Ευρώπης—έδρα των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του αρχηγείου του ΝΑΤΟ και χιλιάδων διεθνών διπλωματών—με μια απολαυστικά ιδιόρρυθμη βελγική προσωπικότητα που εκφράζεται μέσα από τη σουρεαλιστική τέχνη, τις τοιχογραφίες κόμικς που καλύπτουν τις προσόψεις των κτιρίων, πάνω από 1.500 ποικιλίες μπύρας και το Manneken Pis, ένα χάλκινο άγαλμα 61 εκατοστών ενός αγοριού που ουρεί και το οποίο κατά κάποιο τρόπο έγινε το εθνικό σύμβολο. Η Grand Place (Grote Markt) κατατάσσεται ανάμεσα στις ομορφότερες πλατείες του κόσμου, όπου επιχρυσωμένα σπίτια των συντεχνιών του 17ου αιώνα δημιουργούν ένα μπαρόκ και γοτθικό σύνολο εγγεγραμμένο στον κατάλογο της UNESCO, το οποίο φωτίζεται χρυσό τη νύχτα, φιλοξενώντας το διετές Flower Carpet (τον Αύγουστο των ζυγών ετών, όταν εκατοντάδες χιλιάδες λουλούδια—σχεδόν 1 εκατομμύριο, συμπεριλαμβανομένων των βεγονιών και των ντάλιων—καλύπτουν τα καλντερίμια) και μια μαγική χριστουγεννιάτικη αγορά τον Δεκέμβριο. Οι βελγικές σπεσιαλιτέ κυριαρχούν—τραγανές βελγικές frites (τηγανητές πατάτες) διπλοτηγανισμένες σε βοδινό λίπος και σερβιρισμένες σε χάρτινους κώνους με 20+ επιλογές σάλτσας, συμπεριλαμβανομένων των mayo, andalouse και samurai, αυθεντικές βελγικές βάφλες από πάγκους του δρόμου (οι βάφλες των Βρυξελλών είναι ελαφρύτερες και ορθογώνιες, οι βάφλες της Λιέγης πιο πυκνές με κρυσταλλική ζάχαρη), πάνω από 1.500 ποικιλίες μπύρας που κυμαίνονται από τις μοναστηριακές ζυθοποιίες των μοναχών Τραπιστών (Westvleteren, Chimay, Orval) έως τις lambics αυθόρμητης ζύμωσης και τις krieks με έγχυση φρούτων, και πραλίνες από κορυφαίους σοκολατοποιούς όπως ο Neuhaus που εφηύρε τη γεμιστή σοκολάτα το 1912, ο Pierre Marcolini και ο Wittamer.

Η αρχιτεκτονική Art Nouveau φτάνει στο ζενίθ της στο Hôtel Tassel του Victor Horta με τις καμπύλες «whiplash» (μνημείο UNESCO, ιδιωτικό), στο Horta Museum που διατηρεί το σπίτι του αρχιτέκτονα με αυθεντικά έπιπλα και βιτρό, και στην πρόσοψη sgraffito της Maison Cauchie. Οι εννέα διασυνδεδεμένες σφαίρες του Atomium, που αναπαριστούν έναν κρύσταλλο σιδήρου μεγεθυμένο 165 δισεκατομμύρια φορές, προσφέρουν ρετρό-φουτουριστική θέα από αυτό το απομεινάρι της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1958 ύψους 102 μέτρων (είσοδος 17 €). Τα μουσεία εκτείνονται από τη σουρεαλιστική συλλογή του Musée Magritte (καπέλα μποουλέρ, πίπες, σύννεφα), τους Φλαμανδούς δασκάλους των Βασιλικών Μουσείων Καλών Τεχνών (Bruegel, Rubens, van der Weyden), μέχρι το Belgian Comic Strip Center που γιορτάζει τον Τεντέν, τα Στρουμφάκια και τον Λούκυ Λουκ.

Τοιχογραφίες κόμικς κοσμούν πάνω από 80 κτίρια σε όλη την πόλη, σχηματίζοντας μια υπαίθρια διαδρομή. Το Manneken Pis φοράει πάνω από 1.000 κοστούμια που εναλλάσσονται κατά τη διάρκεια του έτους (νυφικό, Έλβις, Άγιος Βασίλης), με την γκαρνταρόμπα του να εκτίθεται στο μουσείο GardeRobe MannekenPis κοντά στο σιντριβάνι. Το Delirium Café κατέχει το ρεκόρ Γκίνες με 2.000+ διαθέσιμες μπύρες στον λαβύρινθο του μεσαιωνικού του κελαριού κοντά στην Grand Place.

Τα μοντέρνα κτίρια από γυαλί και ατσάλι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής Berlaymont στην Ευρωπαϊκή Συνοικία έρχονται σε αντίθεση με την Art Nouveau που συναντάται αλλού. Η θριαμβευτική αψίδα του πάρκου Cinquantenaire, το μουσείο αεροπορίας και το μουσείο στρατιωτικής ιστορίας καταλαμβάνουν τους πρώην εκθεσιακούς χώρους. Οι γειτονιές Saint-Géry και Sablon προσφέρουν καταστήματα με αντίκες, μπουτίκ σοκολάτας και μοντέρνα μπαρ.

Με τρεις επίσημες γλώσσες (Ολλανδικά/Φλαμανδικά στη βόρεια Φλάνδρα, Γαλλικά στη νότια Βαλλονία, Γερμανικά στα ανατολικά—οι Βρυξέλλες είναι επίσημα δίγλωσσες Γαλλικά/Ολλανδικά δημιουργώντας διπλές ονομασίες οδών), αποτελεσματικό δίκτυο μετρό και τραμ, ένα συμπαγές και βατό ιστορικό κέντρο εντός του «petit ring» και ημερήσιες εκδρομές που φτάνουν στη μεσαιωνική Μπριζ (1 ώρα με το τρένο) και στα κανάλια της Γάνδης (30 λεπτά), οι Βρυξέλλες προσφέρουν ευρωπαϊκή πολιτική σημασία, σουρεαλιστικές βελγικές ιδιορρυθμίες, έναν παράδεισο μπύρας και σοκολάτας και γαστρονομία παγκόσμιας κλάσης σε μια συμπαγή, υποτιμημένη πρωτεύουσα όπου γραφειοκράτες και μποέμ συνυπάρχουν υπέροχα.