ساحل آمالفی

ساحل آمالفی تجسم «la dolce vita» ایتالیایی است، جایی که روستاهای رنگ‌پاستلی از صخره‌های عمودی صدها متری به پایین سرازیر شده و در دریای فیروزه‌ای تیرن به هم می‌رسند؛ شاهکاری حفاظت‌شده توسط یونسکو که عقل را به چالش می‌کشد—چگونه کسی توانسته اینجا بسازد؟ این خط ساحلی چشم‌نواز ۵۰ کیلومتری کامپانیا از زمانی که امپراتوران رومی ویلاهایی در فراز صخره‌ها ساختند، مسافران را مسحور خود کرده است، در حالی که آمالفی قرون وسطایی به‌عنوان یک جمهوری دریایی قدرتمند با ونیز رقابت می‌کرد، پیش از آنکه طوفان‌ها و زوال آن را به شهر خوش‌منظره‌ی امروزی تبدیل کند. پوزیتانو، نماد این سواحل، از دامنه کوه به پایین می‌غلتد و در تراس‌هایی پوشیده از بگونیا گسترده شده است که در آن هتل‌های بوتیک به ازای هر شب ۳۰۰ تا ۶۰۰ یورو هزینه می‌گیرند، فروشگاه‌های سرامیک کاشی‌های دست‌ساز می‌فروشند و ساحل «اسپیاجیا گرانده» علی‌رغم شلوغی، با قایق‌های ماهیگیری رنگارنگ روی شن‌های آتشفشانی‌اش همچنان زیبا باقی مانده است. کوچه‌های تند و پرشیب به معنای بالا رفتن از صدها پله است، اما گل‌های بنفشه‌های آبشاری و مناظرش این سختی را می‌ارزد.

راوللو در ارتفاع ۳۶۵ متری از سطح دریا قرار دارد و باغ‌های تراس‌دار ویلای روفولو را با چشم‌اندازهای بی‌نهایت که الهام‌بخش واگنر بود، و تراس بی‌نهایت ویلای سیمبرونه را با نیم‌تاج‌های مرمری که آنچه را گور ویدال «زیباترین منظره جهان» نامید قاب‌بندی می‌کنند، ارائه می‌دهد—در روزهای صاف، دید تا پائستوم نیز امتداد دارد. کنسرت‌های جشنواره موسیقی تابستانی بر فراز مدیترانه شناور هستند. خود شهر آمالفی بر کلیسای جامع عرب-نورماندی‌اش متمرکز است که از طریق پله‌های تند به آن می‌رسیم، و ایوان بهشت آن ۱۲۰ ستون عرب-سیسیلی را به نمایش می‌گذارد.

کوچه‌های قرون وسطایی، فروشگاه‌های لیمونچلو، کارگاه‌های ساخت کاغذ (موزئو دلا کارتا) و رستوران‌های کوچک (تراژوریا) را پنهان می‌کنند که پاستای غذاهای دریایی را با قیمت‌های پایین‌تر از پوزیتانو عرضه می‌کنند. جاده ساحلی معروف SS163 از میان تونل‌ها و پیچ‌های تند می‌گذرد و لیموهای «سفوزاتو» را که از باغ‌های پله‌ای آویزان شده‌اند، سواحل مخفی مانند فوردور که با قایق قابل دسترسی است و هتل‌های لوکس روی صخره‌ها را به نمایش می‌گذارد. رانندگی نیازمند اعصاب پولادین است؛ بسیاری اتوبوس‌های SITA یا کشتی‌ها را انتخاب می‌کنند.

آشپزی اینجا تجلیل از دریا و کوه‌هاست: ماهی تازه مدیترانه‌ای، کاپرِزه با موزارلای بوفالو، پاستای شیاواتیلی با غذاهای دریایی، و لیمونچلو از لیموهای «اسفوزاتو». هر رستورانی لیمو را به نمایش می‌گذارد—ריזوتوی لیمو، سُربِت در پوسته‌های لیمو، ماهی کبابی با لیمو. برای بهره‌مندی از آب و هوای عالی ۲۲-۲۸ درجه سانتی‌گراد، در ماه‌های مه-ژوئن یا سپتامبر-اکتبر سفر کنید؛ در این زمان می‌توانید بدون شلوغی‌های ماه اوت در مسیر «سنتیرئو دگلای دی» (Sentiero degli Dei یا مسیر خدایان) پیاده‌روی کنید، خلیج‌ها را با قایق کاوش کنید و هتل‌هایی با قیمت کمتر از ۵۰۰ یورو پیدا کنید.

مسیر خدایان از مسیرهای باستانی الاغ‌رو در ارتفاعات بالا از سطح دریا عبور می‌کند و مناظری از کاپری را ارائه می‌دهد، در حالی که سفرهای دریایی آب زمردی غار اسمرالدو و سواحل مخفی را به نمایش می‌گذارند. کشتی‌های مسافربری از ماه آوریل تا اکتبر شهرها را به هم متصل می‌کنند و از جاده‌های پرخطر اجتناب می‌کنند. کاپری بسته به شهر مبدأ شما، در حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه با کشتی یا قایق فاصله دارد و غار آبی (Blue Grotto)، خرید از فروشگاه‌های برندهای معتبر و مناظر تله‌کابین مونتِ سولارو را ارائه می‌دهد.

با وجود شلوغی و قیمت‌های بالا (اسپرسوی ۵ یورویی با منظره‌ای دیدنی)، سواحل آمالفی عاشقانه بودن، تجمل، زندگی اصیل ساحلی ایتالیایی و زیبایی طبیعی چنان خیره‌کننده‌ای را ارائه می‌دهد که همچنان تماشایی‌ترین خط ساحلی ایتالیا باقی مانده است.