بروکسل

بروکسل نقش خود را به‌عنوان پایتخت سیاسی اروپا—مکان نهادهای اتحادیه اروپا، پارلمان اروپا، مقر ناتو و هزاران دیپلمات بین‌المللی—با شخصیتی بلژیکیِ به‌شدت عجیب‌وغریب که از طریق هنر سوررئالیستی، دیوارنگاره‌های کتاب‌های کمیکی روی نمای ساختمان‌ها، بیش از ۱۵۰۰ نوع آبجو و مانکن پیس، مجسمه برنزی ۶۱ سانتی‌متری پسری در حال ادرار که به‌نوعی به نماد ملی تبدیل شده است، ابراز می‌شود، متعادل می‌کند. گرند پلاس (گروته مارکت) در زمره زیباترین میدان‌های جهان قرار دارد، جایی که خانه‌های انجمن‌های صنفی طلایی‌کاری‌شده قرن هفدهمی، مجموعه‌ای باروک و گوتیک را که در فهرست یونسکو ثبت شده است، می‌سازند و در شب با نوری طلایی روشن می‌شود. این مکان میزبان «قالین گل» دوسالانه (در ماه اوت در سال‌های زوج که بیش از ۷۵۰٬۰۰۰ گیاه بنفشه سنگفرش‌ها را می‌پوشانند) و یک بازار جادویی کریسمس در ماه دسامبر است.

خوراکی‌های مخصوص بلژیک حرف اول را می‌زنند—سیب‌زمینی سرخ‌کرده (فریت) ترد بلژیکی که دو بار در چربی گوشت گاو سرخ شده و در مخروط‌های کاغذی با بیش از ۲۰ نوع سس از جمله مایونز، اندالوز و سامورایی سرو می‌شود، وافل‌های اصیل بلژیکی از دکه‌های خیابانی (وافل‌های بروکسل سبک‌تر و مستطیلی، وافل‌های لیژ که چگال‌تر و با شکر مرواریدی درست می‌شوند)، بیش از ۱۵۰۰ نوع آبجو از آبجوهای صومعه‌های راهبان تراپیست (وست‌ولترن، شیمه، اوروال) گرفته تا آبجوهای لامبیک که به طور خودجوش تخمیر شده‌اند و کریک‌های طعم‌دار شده با میوه، و شکلات‌های پرالین از شکلات‌سازان استادکاری مانند نوهاوس که در سال ۱۹۱۲ شکلات‌های پرشده را اختراع کرد، پیر مارکولینی و ویتامر. معماری آرت نوو در هتل تاسلِ ویکتور هورتا با انحنای مارپیچی‌اش (ثبت‌شده در یونسکو، خصوصی)، موزه هورتا که خانه این معمار را با اثاثیه اصلی و شیشه‌های رنگی حفظ کرده است، و نمای اسgraffitoِ خانه کاوشی به اوج خود می‌رسد. نه کرهٔ به هم متصل آتومیم که نماد یک کریستال آهن با بزرگنمایی ۱۶۵ میلیارد برابر است، مناظری رترو-آینده‌نگرانه را از این بقایای ۱۰۲ متری نمایشگاه جهانی ۱۹۵۸ ارائه می‌دهد (ورود ۱۸ یورو).

موزه‌ها شامل مجموعه سوررئالیستی موزه مگریت (کلاه‌های استوانه‌ای، پیپ‌ها، ابرها)، آثار استادان فلاندری در موزه‌های سلطنتی هنرهای زیبا (بروگل، روبنس، ون در ویدن)، و مرکز کمیک استریپ بلژیک که به تین‌تین، اسمارف‌ها و لاکی لوک می‌پردازد، می‌شوند. دیوارنگاره‌های کمیک استریپ بیش از ۵۰ ساختمان در سراسر شهر را تزئین کرده و یک مسیر روباز را تشکیل می‌دهند. مانکن پیس بیش از ۱۰۰۰ لباس که در طول سال به طور چرخشی بر تن می‌کند (لباس عروس، الویس، بابانوئل) دارد که لباس‌هایش در موزه «مِزون دو روای» (Maison du Roi) در میدان بزرگ به نمایش گذاشته شده است.

کافه «دلیریوم» (Delirium Café) با بیش از ۲۰۰۰ نوع آبجو که در هزارتوی زیرزمین قرون‌وسطایی خود در نزدیکی میدان بزرگ موجود است، رکورد گینس را در اختیار دارد. ساختمان‌های مدرن شیشه و فولادی پارلمان اتحادیه اروپا و کمیسیون «برلایمون» در محله اروپایی، در تضاد با سبک آرت نوو در سایر نقاط قرار دارند. دروازهٔ پیروزی، موزهٔ هوانوردی و موزهٔ تاریخ نظامی پارک سینکوآنتنر در زمین‌های نمایشگاه سابق قرار دارند.

محله‌های سن-ژری و سابلون مغازه‌های عتیقه‌فروشی، بوتیک‌های شکلات و بارهای مدرن را ارائه می‌دهند. این شهر با سه زبان رسمی (هلندی/فلاманری در شمال فلاندری، فرانسوی در والونیای جنوبی، آلمانی در شرق—و بروکسل که رسماً دو زبانه فرانسوی/هلندی است و نام‌های خیابان‌های دو زبانه ایجاد می‌کند)، شبکه کارآمد مترو و تراموا، مرکز تاریخی فشرده و قابل پیاده‌روی در داخل «پتی رینگ» (حلقه‌ی کوچک)، و سفرهای یک‌روزه به بروژ قرون وسطایی (۱ ساعت با قطار) و کانال‌های گنت (۳۰ دقیقه)، پروسه، اهمیت سیاسی اروپایی، ویژگی‌های عجیب و غریب سوررئالیستی بلژیکی، بهشت آبجو و شکلات و آشپزی در سطح جهانی را در یک پایتخت جمع‌وجور و دست‌کم‌گرفته‌شده ارائه می‌دهد که در آن بوروکرات‌ها و بوهمی‌ها به زیبایی در کنار هم زندگی می‌کنند.