لاپاز

لاپاز (La Paz) با قرارگیری به عنوان یکی از مرتفع‌ترین پایتخت‌های جهان و مقر اداری دولت بولیوی، قوانین جاذبه و سنت را به چالش می‌کشد؛ جایی که بیش از ۷۵۵,۰۰۰ نفر (حدود ۲.۱ میلیون نفر در منطقه کلان‌شهری شامل ال آلتو) به شکلی دراماتیک در یک دره عمیق و شیب‌دار در ارتفاع نفس‌گیر ۳,۶۴۰ متری زندگی می‌کنند (از نظر فنی، پایتخت قانونی سوکره در ارتفاعات پایین‌تر قرار دارد، اگرچه لاپاز میزبان دولت واقعی است). این شهر به شکلی هوشمندانه توسط سیستم تله‌کابین می تله‌فریکو (Mi Teleférico) به هم متصل شده است؛ طولانی‌ترین و مرتفع‌ترین شبکه تله‌کابین شهری جهان که سفرهای روزانه خیره‌کننده‌ای را بر فراز محله‌های خشتی با پس‌زمینه باشکوه کوه ایلیمانی (Mt. Illimani) پوشیده از برف (۶,۴۳۸ متر) که بر افق مسلط است، فراهم می‌کند.

این شهر خارق‌العاده به شکلی تماشایی از محله‌های نسبتاً ثروتمند که در ارتفاعات پایین‌تر کف دره (با کمبود اکسیژن کمتر) متمرکز شده‌اند، تا بازارهای بومی عظیم ال آلتو (El Alto) و فرودگاهی که در ارتفاع ۴,۱۵۰ متری با اکسیژن اندک قرار دارد، سرازیر می‌شود و منظره‌ای بصری و خیره‌کننده ایجاد می‌کند؛ جایی که چولیتاهای سنتی (زنان بومی آیمارا که کلاه‌های لبه‌دار نمادین، دامن‌های چندلایه پویرا و شال‌های راه-راه می‌پوشند) همه چیز می‌فروشند، از جنین‌های خشک‌شده لاما (پیشکش سنتی پاچاماما برای پی‌ریزی ساختمان‌های جدید - کاملاً جدی!) گرفته تا لوازم الکترونیکی و پوشاک. بازار معروف جادوگران (Mercado de las Brujas یا Mercado de Hechicería) در خیابان توریستی کایه ساگارناگا (Calle Sagárnaga) به زیبایی تجسم هم‌گرایی جذاب لاپاز است که باورهای کاتولیک را با اعتقادات بومی آیمارا و آند در هم می‌آمیزد؛ جنین‌های خشک‌شده لاما در کنار طلسم‌های خوش‌شانسی، گیاهان معطر، معجون‌های مرموز و اشیاء آیینی توسط فروشندگانی فروخته می‌شوند که خرید شما را با برگ‌های کوکا و اوراد مخصوص به طور رسمی متبرک می‌کنند. با این حال، لاپاز به عنوان مرکز اصلی گردشگری ماجراجویانه بولیوی و پاتوق کوله‌گردان اقتصادی رونق دارد: تجربه دوچرخه‌سواری کوهستان در جاده افسانه‌ای مرگ (El Camino de la Muerte یا Yungas Road) که ۳,۵۰۰ متر اختلاف ارتفاع عمودی را در طول ۶۴ کیلومتر مسیر پرپیچ‌وخم از گردنه کوهستانی منجمد لا کومبره (۴,۷۰۰ متر) تا شهر جنگلی و گرمسیری کورویکو (Coroico) طی می‌کند؛ شرکت‌های تورهای سازمان‌یافته (حدود ۴۳ تا ‎ریال ۱۰۷٬۰۶۳٬۵۳۰ / ۵۷۰ بولیویانوی بولیوی شامل حمل‌ونقل، تجهیزات، راهنما و ناهار) این هیجان آدرنالین‌ساز را که در لیست آرزوهای بسیاری است، به شکلی ایمن در دسترس قرار می‌دهند، هرچند نام شوم آن از صدها مرگ ناشی از سقوط وسایل نقلیه قبل از سال ۲۰۰۶ نشأت می‌گیرد، زمانی که این جاده خاکی باریک مسیر اصلی بود (اکنون با وجود بزرگراه جدید، عمدتاً ایمن است اما گاهی تصادفاتی رخ می‌دهد).

دره سورئال ماه (Valle de la Luna، ۳۰ دقیقه به سمت جنوب، ورودی حدود ۱.۷۵ تا ‎ریال ۳٬۹۷۶٬۶۴۵ / ۲۱ بولیویانوی بولیوی) تشکیلات عجیب فرسایش‌یافته رسی و ماسه‌سنگی را به نمایش می‌گذارد که شبیه مناظر ماه هستند و فضایی فرازمینی برای پیاده‌روی ایجاد می‌کنند. شبکه نوآورانه تله‌کابین می تله‌فریکو (هزینه هر سفر حدود ‎ریال ۶۱۱٬۷۹۲ / ۳٫۲۶ بولیویانوی بولیوی برای خط اول و کمتر برای تعویض خط در داخل سیستم) مرکز شهر لاپاز را به فلات گسترده ال آلتو متصل می‌کند و ارزان‌ترین تور جامع شهری را ارائه می‌دهد؛ با سوار شدن بر خطوط زرد یا قرمز، از مناظر هوایی پانورامیک دره که توپوگرافی دراماتیک شهر را آشکار می‌کند، لذت ببرید. سفرهای روزانه ضروری با اتوبوس یا تورهای سازمان‌یافته به دریاچه عرفانی تی‌تیکاکا (۳ ساعت تا کوپاکابانا، بازدید از جزیره خورشید با ویرانه‌های اینکا و فرهنگ بومی آیمارا، تورهای قایق‌سواری حدود ۲۶ تا ‎ریال ۶۵٬۷۶۷٬۵۹۷ / ۳۵۰ بولیویانوی بولیوی)، ویرانه‌های خیره‌کننده تیواناکو (Tiwanaku) متعلق به دوران پیش از اینکا (سایت یونسکو با سازه‌های سنگی عظیم مرموز که بیش از ۱,۰۰۰ سال قدیمی‌تر از اینکاها هستند، ۲ ساعت فاصله، حدود ‎ریال ۱۸٬۳۵۳٬۷۴۸ / ۹۸ بولیویانوی بولیوی ورودی) و مشهورتر از همه، شوره‌زارهای سورئال اویونی (Uyuni Salt Flats) منتهی می‌شود؛ اگرچه اکثر مسافران تورهای چندروزه را از خود شهر اویونی رزرو می‌کنند.

صحنه غذایی متمایز شهر بین کافه‌های بین‌المللی محله توریستی سوپوکاچی (Sopocachi) و بازارهای محلی اصیل تقسیم شده است: سالتنیاهای ضروری (امپاناداهای آبدار پر شده با خورش گوشت که باید با احتیاط برای صبحانه خورده شوند چون مایع داغ از آن‌ها می‌چکد، حدود ‎ریال ۱٬۵۲۹٬۴۷۹ / ۸٫۱۴ بولیویانوی بولیوی)، آنتیکوچوس (سیخ‌های قلب گاو کبابی با سس بادام‌زمینی تند، غذای خیابانی)، آپی مورادوی شیرین (نوشیدنی گرم ذرت بنفش)، سوپ مقوی چایرو (chairo) و چای کوکا که در همه جا حاضر است. تورهای بدنام زندان سن پدرو که زمانی کوله‌گردان را به خود جذب می‌کرد، از سال ۲۰۰۹ صراحتاً ممنوع شده و به شدت توصیه نمی‌شود که به دنبال آن بروید. ارتفاع بسیار زیاد واقعاً سخت‌تر از کیتو (۲,۸۵۰ متر) یا کوسکو (۳,۴۰۰ متر) بر بدن تأثیر می‌گذارد؛ هم‌هوایی اجباری شامل نوشیدن مداوم چای کوکا (mate de coca، کاملاً قانونی است و علی‌رغم اینکه مشتق کوکائین است در همه جا فروخته می‌شود و به مقابله با اثرات ارتفاع کمک می‌کند)، بسیار آهسته راه رفتن، صعود تدریجی و پرهیز مطلق از الکل در ۲ تا ۳ روز اول تا زمان سازگاری بدن با اکسیژن رقیق است.

در فصل خشک از می تا اکتبر برای آسمان صاف (اگرچه شب‌ها سرد و بین ۰ تا ۵ درجه سانتی‌گراد / ۳۲ تا ۴۱ درجه فارنهایت و روزها ۱۵ تا ۲۰ درجه سانتی‌گراد / ۵۹ تا ۶۸ درجه فارنهایت است) که برای جاده مرگ و فعالیت‌های فضای باز ایده‌آل است، سفر کنید و از فصل بارانی نوامبر تا مارس که رگبارهای بعدازظهر و سیلاب‌های گاه‌به‌گاه به همراه دارد، دوری کنید. بدون نیاز به ویزا برای اکثر ملیت‌ها از جمله اتحادیه اروپا/ایالات متحده (اقامت ۹۰ روزه)، واحد پول نوسانی بولیویانو (نرخ‌های ارز را چک کنید)، انگلیسی حداقلی در خارج از حباب گردشگری کوله‌گردی که دانستن اسپانیایی پایه را مفید می‌سازد، و قیمت‌های بسیار مقرون‌به‌صرفه که آن را به یکی از ارزان‌ترین مقاصد شهرهای بزرگ آمریکای جنوبی تبدیل کرده است (وعده‌های غذایی رستوران حدود ۱.۷۵ تا ‎ریال ۵٬۳۵۳٬۱۷۷ / ۲۸ بولیویانوی بولیوی، هاستل‌ها حدود ۷ تا ‎ریال ۱۹٬۸۸۳٬۲۲۷ / ۱۰۶ بولیویانوی بولیوی، تورهای ماجراجویی حدود ۲۶ تا ‎ریال ۱۰۷٬۰۶۳٬۵۳۰ / ۵۷۰ بولیویانوی بولیوی)، لاپاز منحصربه‌فردترین، چالش‌برانگیزترین و اصیل‌ترین پایتخت بومی آمریکای جنوبی را ارائه می‌دهد؛ جایی که فرهنگ آیمارا غالب است، ارتفاع زیاد بازدیدکنندگان را آزمایش می‌کند، شهر منطق برنامه‌ریزی شهری را به چالش می‌کشد و زوایای ناهموار و زیبای بولیوی به بخشی جدایی‌ناپذیر از یک تجربه ماجراجویانه تبدیل می‌شود.