تورین

تورین به عنوان باشکوه‌ترین و ظریف‌ترین شهر ایتالیا که به شکلی ماهرانه دست‌کم گرفته شده، مسحورکننده است؛ جایی که کاخ‌های باشکوه سلطنتی ساووی در کنار میدان‌های باروک هماهنگ قرار دارند، موزه مصری آن با ۳۰٬۰۰۰ اثر بی‌قیمت، دومین مجموعه برتر جهان پس از قاهره را در خود جای داده است، و کافه‌های تاریخی آرت نوو، بیچرین (نوشیدنی لایه‌لایه از شکلات، قهوه و خامه که در همین تورین ابداع شده) را سرو می‌کنند، و کوه‌های آلپ پوشیده از برف، پس‌زمینه‌ای چشمگیر برای ۱۸ کیلومتر طاق‌های باشکوه رنسانس فراهم می‌کنند که میزبان فروشگاه‌های لوکس هستند. این پایتخت اصیل پیمونت (با جمعیتی در حدود ۸۵۶٬۰۰۰ نفر، چهارمین شهر بزرگ ایتالیا) از نخستین پایتخت ایتالیا پس از اتحاد، دگرگونی چشمگیری یافته است. (۱۸۶۱-۱۸۶۵) و قطب صنعتی فیات به مقصدی فرهنگی تبدیل شد—۱۸ کیلومتر سراهای باشکوه باروک و نئوکلاسیک امکان پیاده‌روی در پناه از شرایط جوی را در تمام طول سال فراهم می‌کنند، حجاب اسرارآمیز تورین زائران کاتولیک را که به دنبال کفن مسیح هستند به خود جذب می‌کند (به ندرت به نمایش گذاشته می‌شود و در کلیسای جامع نگهداری می‌شود)، و میزبانی المپیک زمستانی ۲۰۰۶ محرک احیای شهری قابل توجهی بود که جایگاه بین‌المللی تورین را ارتقا داد.

موزه فوق‌العاده مصری «موزئو اگیزیو» (ورود ۱۸ یورو، دوشنبه ۹-۱۴، سه‌شنبه تا یکشنبه ۹:۰۰ - ۱۸:۳۰) واقعاً با قاهره رقابت می‌کند و دارای بیش از ۳۰٬۰۰۰ اثر باستانی از جمله مقبره‌های دست‌نخورده، مومیایی‌های به طرز شگفت‌آوری حفظ‌شده، سنگ‌قبرها و پاپیروس مشهور پادشاهان است که خاندان‌های فرعون‌ها را فهرست می‌کند — این مجموعه در سطح جهانی به حداقل ۲ تا ۳ ساعت زمان نیاز دارد، در حالی که برج نمادین ۱۶۷ متری با گنبد آلومینیومی مول آنتونیلیانا در تورین (برای موزه سینما حدود ۱۳ یورو، و برای بلیت ترکیبی موزه + آسانسور پانورامیک ۱۷ تا ۲۰ یورو، بسته به کانال و فصل) چشم‌اندازهای وسیع آلپ را از سکوی دیدبانی ارائه می‌دهد و میزبان موزه ملی سینمای ایتالیا است که میراث سینمای ایتالیا را با نمایشگاه‌های تعاملی در تالار باشکوه و معبدمانند خود گرامی می‌دارد. کاخ سلطنتی مجلل (پالاتزو رئاله، ۱۵ یورو، دوشنبه‌ها تعطیل) و کاخ قرون وسطایی پالاتزو ماداما (۱۰ یورو) شکوه سلسله ساوویا را با تالارهای رقص طلاکاری‌شده، تالارهای تاج‌گذاری و زراندوزخانه‌ها که نقش تورین به عنوان پایتخت پادشاهی ساردینیا را منعکس می‌کند، به نمایش می‌گذارند، در حالی که مجموعه کاخ باشکوه ونیاریا رئاله (۱۲ کیلومتر شمال، ورود کامل حدود ۲۰ یورو، میراث جهانی یونسکو) با تالار وسیع دیانا و باغ‌های باروک گسترده، از نظر مقیاس معماری با ورسای رقابت می‌کند. با این حال، تورین با فرهنگ پرشور شکلات خود واقعاً شگفت‌زده می‌کند—کافه‌های تاریخی افسانه‌ای از جمله کافه مولاسانو (از سال ۱۹۰۷)، کافه‌های تاریخی و پرجا و مقام از جمله کافه مولاسانو (از سال ۱۹۰۷)، کافه آل بیچرین (از سال ۱۷۶۳)، و باراتی و میلانو با نمای طلایی (از سال ۱۸۷۵)، شکلات فندق جیاندویا (که در تورین زمانی که کمبود کاکائو شکلات‌سازان پیمونت را وادار به مخلوط کردن شکلات با فندق‌های محلی کرد تا این خمیر شکلاتی مشهور جهانی را خلق کنند) و نوشیدنی مخصوص بیچرین را در دکوراسیون خیره‌کننده به سبک بل اپوک با لوسترها، سنگ مرمر و آینه‌ها سرو می‌کنند.

صحنه غذاهای باکیفیت، آشپزی سنتی پیمونت را ارتقا می‌دهد: ویتلو توناتو (گوشت گوساله سرد برش‌خورده نازک با سس خامه‌ای تُن)، آنیولوتی آل پلین (پاستای کوچک دست‌پیچ با مغزیه گوشتی)، براساتو آل بارولو (گوشت گاو که ساعت‌ها در شراب معتبر بارولو پخته شده)، باگنا کائودا (سس گرم برای غوطه‌ور کردن غذا در سیر و ماهی کولی، غذای مخصوص زمستان)، و ترافل‌های سفید فوق‌العاده گران‌قیمت از آلبای مجاور (فصل ترافل اکتبر-دسامبر، ۲۰۰ یورو به بالا برای هر ۱۰۰ گرم رنده شده روی پاستای تازه). میراث خودروسازی تورین همچنان در کارخانه‌های سابق فیات که به فضاهای فرهنگی تبدیل شده‌اند و موزه جامع ملی خودرو (Museo Nazionale dell'Automobile) با ورودی ۱۵ یورو که تاریخ طراحی خودروهای ایتالیایی را جشن می‌گیرد، قابل مشاهده است. فرهنگ محبوب آپریتیوو (aperitivo) به‌ویژه در منطقه کوادریلاتیرو رومانو (Quadrilatero Romano) رونق دارد—هر نوشیدنی را بین ساعت ۶ تا ۹ شب به قیمت ۸ تا ۱۲ یورو سفارش دهید و پیشخدمت‌ها بوفه‌های مفصل از پاستا، ریزوتو، سبزیجات و فوکاچیا می‌آورند که می‌تواند جایگزین شام برای مسافران کم‌هزینه باشد.

با سفرهای یک‌روزه آسان با ماشین یا قطار، می‌توانید به منطقه شراب‌سازی معتبر لانگه (۱.۵ ساعت) بروید تا در کارخانه‌های شراب‌سازی خانوادگی طعم بارولو و باربارسکو را بچشید، از صومعه باشکوه ساکرا دی سان میکل (۴۵ دقیقه) که بر فراز یک شاخه کوه قرار دارد و الهام‌بخش رمان «نام گل سرخ» اثر اومبرتو اکو است، دیدن کنید و در فصل برداشت پاییزی، به آلبا، پایتخت ترافل، سفر کنید. برای آب و هوای مطبوع ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد از سپتامبر تا نوامبر سفر کنید که با فصل تماشایی ترافل سفید و برداشت پاییزه همزمان است، یا از مارس تا مه برای بهره‌مندی از گرمای بهاری و پارک‌های گل‌پوش سفر کنید تا از گرمای تابستان در ماه‌های ژوئیه و اوت، زمانی که مردم محلی در تعطیلات هستند، اجتناب کنید. با قیمت‌های نسبتاً مقرون‌به‌صرفه (۷۰-۱۲۰ یورو در روز به‌راحتی هزینه‌های یک سفر میان‌رده را پوشش می‌دهد)، جایگاه فوق‌العاده کم‌اهمیت‌انگاشته‌اش که فاقد جمعیت طاقت‌فرسای ونیز/فلورانس/رم است، ظرافت طاق‌دار که امکان قدم‌زدن در روزهای بارانی را فراهم می‌کند، دیده‌شدن آلپ در روزهای صاف، میراث واقعی شکلات، تخفیف‌های عالی برای آپریتیوو (aperitivo)، مجموعه مصری در سطح جهانی، و فرهنگ پیشرفته پیمونت که با کلیشه‌های جنوب ایتالیا متفاوت است، تورین با تلفیق شکوه سلطنتی ساووی، میراث صنعتی، وسواس شکلات و برتری آشپزی، ظرافت و پیچیدگی شمال ایتالیا را به نمایش می‌گذارد و آن را به شهری تبدیل می‌کند که می‌توان گفت ناعادلانه‌ترین شهر بزرگ ایتالیا از نظر نادیده گرفته شدن است و شایسته توجه بسیار بیشتری است.