ورونا

ورونا به‌عنوان صحنهٔ عاشقانهٔ جاودان شکسپیر جادو می‌کند؛ جایی که عاشقان بدشگون از بالکن مشهور جولیت دیدن می‌کنند و یادداشت‌های عاشقانه را بر دیوارهای حیاط می‌گذارند. آمفی‌تئاتر رومی ۲۰۰۰ سالهٔ آرنا دی ورونا که به‌طرز شگفت‌آوری حفظ شده، میزبان اجراهای افسانه‌ای اپرای تابستانی زیر ستارگان مدیترانه است و تاکستان‌های نزدیک وپولچلا شراب معتبر آمارونه دلا وپولچلا را تولید می‌کنند که با صبر در انبارهای کنده‌شده در دل سنگ تufa بر دامنهٔ تپه‌ها کهنه‌سازی می‌شود. این شهر شیک ونیزی (با جمعیتی حدود ۲۶۰٬۰۰۰ نفر) در امتداد رودخانه مارپیچ آدایج، شکوه رومی و جذابیت قرون وسطایی فوق‌العاده‌ای را در یکی از دست‌کم‌گرفته‌شده‌ترین مقاصد شمال ایتالیا حفظ کرده است—آرنا دی ورونا (ورودی حدود ۱۰ تا ۱۲ یورو، ظرفیت اولیه ۳۰٬۰۰۰ نفر، اکنون حدود ۲۲٬۰۰۰ نفر) به طرز شگفت‌آوری دست‌نخورده باقی مانده و پس از کولوسئوم رم و کاپوا، سومین آمفی‌تئاتر رومی بزرگ در ایتالیا است و میزبان اجراهای اپرای افسانه‌ای است (معمولاً از حدود ۲۵ یورو برای صندلی‌های معمولی تا قیمت‌های بالاتر، جشنواره اپرا از ژوئن تا سپتامبر از سال ۱۹۱۳) که آثار محبوبی چون آیدا، کارمن، توסקا و آثار وردی را به نمایش می‌گذارد، جایی که هنرمندان بدون استفاده از سیستم صوتی از کل آمفی‌تئاتر باستانی بهره می‌برند و این اجرا در یکی از دراماتیک‌ترین مکان‌های جهان برگزار می‌شود (بالش به همراه داشته باشید—صندلی‌های سنگی ۲۰۰۰ ساله همچنان بی‌رحم هستند).

خانه جولیت (Casa di Giulietta، در حال حاضر هزینه ورودی استاندارد حدود ۱۰ تا ۱۲ یورو) با بالکن معروفش که در آن گردشگران از خود عکس می‌گیرند و سینه‌ی مجسمه برنزی را نوازش می‌کنند (افسانه‌ای محلی نوید عشق و خوش‌شانسی را می‌دهد)، علی‌رغم اینکه هیچ‌گونه ارتباط تاریخی ندارد، به طرز درخشانی با اسطوره رومئو و جولیت همخوانی دارد—شکسپیر هرگز به ورونا سفر نکرد، خانواده‌های دشمن واقعی بودند اما داستان عاشقانه خیالی بود، با این حال این عشق رمانتیک همچنان پابرجاست و دیوارهای حیاط با نامه‌های عاشقانه پوشیده شده است. میدان بازار پرجنب‌وجوش «پیازا دله اربه» دقیقاً بر روی محل فروم (مجمع) رومی باستان قرار گرفته است و در زیر کاخ‌های رنگارنگ قرون وسطایی، نماهای باروک، چشمه مادلونا ورونا (مجسمه رومی از سال ۳۸۰ میلادی) و دکه بازارهایی که محصولات تازه، پنیرهای محلی، ترافل و غذاهای فصلی می‌فروشند، سنت‌های دوران باستان را ادامه می‌دهد. با این حال، ورونا به مسافرانی که فراتر از مسیرهای گردشگری تکراری شکسپیر می‌روند پاداش می‌دهد—پل باشکوه رومی پونته پیترا (قرن اول قبل از میلاد) پس از بمباران نازی‌ها در جنگ جهانی دوم با استفاده از تمام سنگ‌های اصلی که از رودخانه آدجیه در زیر آن بازیابی شده بود، با دقت بازسازی شد، موزه قلعه کاستلوچو (۶ یورو) هنر ونیزی و ورونزی را در یک قلعه چشمگیر از قرن چهاردهم با دیوارهای دندانه‌دار و پل اسکالیجر که بر روی رودخانه می‌گذرد، به نمایش می‌گذارد، و باغ‌های رنسانس جیاردینو جیوستی (۱۰ یورو) با پرچین‌های چهارگوش متقارن، خیابان‌های کهن سرو، غارها و تراس‌های بِل‌وَدِر که مناظری پانورامیک و رمانتیک بر فراز پشت‌بام‌های سفالی ارائه می‌دهند، از دامنه‌های تپه‌ها بالا می‌روند.

رود آدجیه به زیبایی می‌پیچد و شبه‌جزیره‌ای را تشکیل می‌دهد که مرکز تاریخی فشرده‌ای را در خود جای داده است، جایی که ویرانه‌های رومی، برج‌های قرون وسطایی، کاخ‌های رنسانس و کلیساهای باروک، لایه‌هایی از معماری چندصدساله را به نمایش می‌گذارند. در حالی که توره دئی لامبرتی (‎ریال ۳۶۰٬۰۰۰، با آسانسور شیشه‌ای یا برای افراد ورزشکار با بالا رفتن از ۳۶۸ پله) ۸۴ متر بالاتر از میدان دله اربه (Piazza delle Erbe) قرار دارد و چشم‌اندازهای ۳۶۰ درجه‌ای تماشایی از کل شهر را از بام خود ارائه می‌دهد. موزه‌ها از مقبره جولیت (Tomba di Giulietta، ۴.۵۰ یورو، یک حیاط خلوت آرام که زائران عاشق یادداشت‌های خود را در آن می‌گذارند) تا موزه باستان‌شناسی که بر فراز تئاتر رومی قرار دارد و شامل اشیاء تاریخی از دوران ماقبل تاریخ تا دوران امپراتوری است، را در بر می‌گیرند.

صنعت غذا در ورونا با افتخار از آشپزی متمایز ورونزی تجلیل می‌کند: ریزوتو آل‌آمارونه (ریزوتوی کرمی پخته‌شده در شراب قرمز محلی معتبر)، پاستیسادا ده کاوال (خورش سنتی گوشت اسب که ساعت‌ها به آرامی پخته می‌شود و از دوران قرون وسطی که اسب‌ها فراوان بودند، یک غذای مخصوص بوده است)، بولیتو میستو (گوشت‌های مخلوط آب‌پز با سس پِرا که از خرده‌نان فلفل‌دار تهیه می‌شود)، و پاندورو (کیک شیرینی به شکل ستاره که با پودر قند پوشانده شده و در ورونا اختراع شده و برای کریسمس به سراسر جهان صادر می‌شود). منطقه شراب‌سازی والپولچلا (۲۰ کیلومتر به سمت شمال و در نزدیکی آلپ پیشین) شراب مشهور جهانی آمارونه دلا والپولچلا DOCG (شراب قرمز قدرتمندی که از انگور خشک‌شده تهیه شده، بیش از ۴ سال کهنه شده و قیمت بطری‌های آن ۴۰ تا ۱۵۰ یورو و بالاتر است) را تولید می‌کند، والپولچلا ریپاسو (شراب قرمز نیمه‌سنگین)، و شراب دسر شیرین ریسوتیو — تورهای کارخانه‌های شراب‌سازی (۱۵ تا ۳۰ یورو، که اغلب شامل ۴ تا ۵ چشیدن می‌شود) از انبارهای قرن‌ها قدیمی در تولیدکنندگان معتبر مانند آلگرینی، ماسی و تومازی بازدید می‌کنند، جایی که شراب‌سازان فرآیند منحصربه‌فرد خشک کردن اپاسیمنتو را که قند انگور را غلیظ می‌کند، توضیح می‌دهند. سواحل دریاچه گاردا، قایقرانی و شهرهای توریستی (باردولینو، سیرمیونه با ویرانه‌های رومی و چشمه‌های آب گرم) تنها ۳۰ دقیقه در غرب قرار دارند.

فصل اپرای آرنا حال و هوای ورونا را کاملاً دگرگون می‌کند—اجرای اپراهای بزرگ ایتالیایی (آیدا با فیل‌ها و شترها، درام کارمن، قدرت وردی) این آمفی‌تئاتر باستانی را در تولیدات پرزرق و برق پر می‌کند (‎ریال ۱٬۱۲۵٬۰۰۰–‎ریال ۱۱٬۲۵۰٬۰۰۰، ماه‌ها قبل رزرو کنید، ارزان‌ترین صندلی‌ها پله‌های سنگی بدون رزرو در بالا، صندلی‌های شماره‌دار در پایین، بالش کرایه‌ای یا بالش خود را همراه داشته باشید، اجراها حدود ساعت ۹ شب با غروب آفتاب آغاز می‌شوند، پوشش لباس: شیک و راحت). سفرهای یک‌روزه به راحتی به کانال‌های ونیز (۱.۵ ساعت با قطارهای مکرر، ۱۰ تا ۲۵ یورو)، سواحل دریاچه گاردا (۳۰ دقیقه) و شکوه رنسانس مانتوآ (۴۵ دقیقه) امکان‌پذیر است. برای هوای بهاری ایده‌آل ۱۸ تا ۲۶ درجه سانتی‌گراد با شکوفایی گل‌های ویستریا از آوریل تا ژوئن، برای گرمای طلایی پاییز و برداشت انگور از سپتامبر تا اکتبر، یا به‌طور خاص از ژوئن تا سپتامبر برای جشنواره اپرای مشهور آرنا سفر کنید.

با قیمت‌های متوسط (روزانه ۸۰ تا ۱۳۰ یورو شامل اقامت، غذا و جاذبه‌های گردشگری - بسیار ارزان‌تر از ونیز)، شهرت شایسته‌ی رمانتیک بودن، اپرای سطح جهانی در فضایی بی‌نظیر، سرزمین شراب در آستانه‌ی شما، و میراث اصیل ونیزی بدون آشفتگی طاقت‌فرسای گردشگری و ازدحام کشتی‌های کروز ونیز، ورونا ظرافت شمال ایتالیا، شکوه رومی، سنت اپرا و برتری والپولچلا را ارائه می‌دهد؛ جایی که آمفی‌تئاترهای باستانی میزبان آثار وردی هستند، بالکن شکسپیر عاشقان را به خود جذب می‌کند و شراب آمارونه در میدان‌های باشکوه به فراوانی جاری است.