وین

وین (Vienna) شکوه امپراتوری و ظرافت فرهنگی را ساطع می‌کند، جایی که کاخ‌های هابسبورگ (Habsburg) بلوارهای پوشیده از درخت را احاطه کرده‌اند و موسیقی کلاسیک در تالارهای کنسرت طلایی که میزبان اولین اجراهای موتسارت، بتهوون و اشتراوس بوده‌اند، طنین‌انداز است. پایتخت اتریش در امتداد رود دانوب، گذشته باشکوه خود را به زیبایی حفظ کرده و در عین حال خلاقیت معاصر را در شهری که همواره در میان زیست‌پذیرترین شهرهای جهان رتبه‌بندی می‌شود، در آغوش گرفته است. کاخ شون‌برون (Schönbrunn Palace) با ۱۴۴۱ اتاق و باغ‌های رسمی به سبک فرانسوی، از نظر وسعت و تجمل با ورسای رقابت می‌کند؛ نمای باروک زرد رنگ آن گنجینه‌هایی از اتاق‌های خصوصی ماریا ترزا تا عمارت کلاه‌فرنگی گلوریت (Gloriette) بر فراز تپه را در خود جای داده که مناظری پانوراما را ارائه می‌دهد.

مجموعه کاخ امپراتوری هوف‌بورگ (Hofburg)، اقامتگاه زمستانی هابسبورگ‌ها برای بیش از ۶۰۰ سال، موزه‌های متعددی را در خود جای داده است؛ موزه ملکه سیسی (Empress Sisi Museum) زندگی جذاب الیزابت را روایت می‌کند، آپارتمان‌های امپراتوری محل زندگی سلطنتی را به نمایش می‌گذارند، اسب‌های نر سفید لیپیزانر (Lipizzaner) در مدرسه سوارکاری اسپانیایی، حرکات نمایشی کلاسیک را که از قرن شانزدهم بدون تغییر مانده اجرا می‌کنند (قیمت اجراها از حدود ‎ریال ۵۳٬۵۳۱٬۷۶۵ / ۳۵ یورو تا حدود ‎ریال ۳۷۴٬۷۲۲٬۳۵۵ / ۲۴۵ یورو بسته به صندلی و رده متغیر است)، و مجموعه نقره امپراتوری بیش از ۷۰۰۰ قطعه از ظروف غذاخوری دربار را به نمایش می‌گذارد. دوستداران هنر در مجموعه کلیمیت (Klimt) در کاخ بلودر (Belvedere) به ستایش می‌پردازند، جایی که تابلوی «بوسه» در شکوه طلایی سبک آر نوو (Art Nouveau) در کنار آثار اکسپرسیونیستی شیله می‌درخشد، در حالی که اصطبل‌های امپراتوری سابق در محله موزه‌ها (MuseumsQuartier) اکنون گالری‌های مدرنی از جمله موزه لئوپولد (Leopold Museum) و موزه هنرهای معاصر موموک (MUMOK) را در خود جای داده‌اند. طبق افسانه‌های وینی، فرهنگ قهوه‌خانه پس از شکست محاصره عثمانی در سال ۱۶۸۳ و به جا ماندن دانه‌های قهوه آغاز شد.

فرهنگ قهوه‌خانه وین در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس اتریش (۲۰۱۱) ثبت شده است و کافه‌های نمادینی مانند کافه سنترال (Café Central)، کافه ساخر (Café Sacher) و کافه لاندتمن (Café Landtmann) هنوز به عنوان اتاق‌های نشیمن مجلل عمل می‌کنند که در آن‌ها مهمانان ساعت‌ها بر سر قهوه ملانژ (Melange)، اشترودل سیب (Apfelstrudel) و روزنامه‌های نصب شده بر روی نگهدارنده‌های چوبی وقت می‌گذرانند. بلوار رینگ‌اشتراسه (Ringstrasse) که پس از سال ۱۸۵۷ و تخریب دیوارهای قرون وسطایی ساخته شد، مرکز تاریخی اینره اشتات (Innere Stadt) را دور می‌زند و از کنار سقف کاشی‌کاری شده و برج جنوبی ۱۳۷ متری کلیسای جامع سنت استفان (St. Stephen's Cathedral)، ساختمان اپرای دولتی با فضای داخلی قرمز و طلایی که سالانه میزبان بیش از ۳۰۰ اجراست، ستون‌های سبک احیای یونانی پارلمان با مجسمه آتنا در بالای آن، تالار شهر نئوگوتیک راتهاوس (Rathaus) و تئاتر بورگ (Burgtheater) عبور می‌کند.

بازار ناش‌مارکت (Naschmarkt) به طول ۱.۵ کیلومتر مملو از غذاهای بین‌المللی از گزلمه ترکی تا فو ویتنامی، یافته‌های بازار کهنه‌فروشی شنبه‌ها و جمعیت برانچ آخر هفته است. میخانه‌های سنتی شراب هویریگن (Heurigen) در گرینتسینگ (Grinzing) و جنگل‌های وین، شراب تازه هویریگر را مستقیماً از بشکه‌ها همراه با غذاهای مقوی اتریشی مانند وینر شنیتسل (Wiener Schnitzel) نازک شده، تافل‌اشپیتز (Tafelspitz) و کالباس‌های سرد سرو می‌کنند. چرخ‌وفلک غول‌پیکر قرن نوزدهمی پراتر (Prater) مناظر پانورامای قدیمی را ارائه می‌دهد، در حالی که سواحل جزیره دانوب امکان شنای تابستانی و دوچرخه‌سواری در امتداد دومین رودخانه طولانی اروپا را فراهم می‌کنند.

میراث موسیقی وین از طریق تولیدات اپرای دولتی، مراسم یکشنبه‌های گروه کر پسران وین در هوف‌بورگ‌کاپله (Hofburgkapelle)، کنسرت‌های کلاسیک در کاخ‌ها و کنسرت سال نو ارکستر فیلارمونیک وین که به صورت جهانی از تالار طلایی موزیک‌وراین (Musikverein) پخش می‌شود، زنده مانده است. بازارهای کریسمس در ماه‌های نوامبر و دسامبر شهر را به سرزمین عجایب زمستانی تبدیل می‌کنند؛ بازار راتهاوس‌پلاتز (Rathausplatz) در مقابل تالار شهر نورانی گسترده شده، بازار شون‌برون حیاط‌های کاخ را پر می‌کند و شراب گرم (Glühwein) دست‌ها را در ده‌ها غرفه گرم می‌کند. فراتر از شکوه امپراتوری، وین مدرن در مناطق مد روز شکوفا می‌شود؛ فروشگاه‌های قدیمی و قهوه‌های تخصصی نوی‌بائو (Neubau)، پارک پراتر و بارهای دانوب در لئوپولد‌اشتات (Leopoldstadt)، و ناش‌مارکت و رستوران‌های بین‌المللی در ماریاهیلف (Mariahilf).

سفرهای روزانه به تاکستان‌های کنار رودخانه دره واخائو (Wachau Valley) و صومعه ملک (Melk Abbey)، براتیسلاوا (۱ ساعت با قایق) یا جنگل‌های وین منتهی می‌شود. با مترو (U-Bahn) و ترامواهای کارآمد، منطقه جمع‌وجور و پیاده‌روی اینره اشتات که جاذبه‌های اصلی در فاصله ۲ کیلومتری آن متمرکز شده‌اند، چهار فصل متمایز از زمستان‌های برفی ایده‌آل برای بازارهای کریسمس تا تابستان‌های گرم در امتداد دانوب، بلیط‌های ایستاده اپرا با قیمت مناسب که فرهنگ را دموکراتیک کرده است، و کیفیت زندگی که همواره در رتبه بهترین‌های جهان قرار دارد (جرم و جنایت کم، مراقبت‌های بهداشتی عالی، فضاهای سبز)، وین ظرافت امپراتوری، میراث موسیقی، فرهنگ قهوه‌خانه و جذابیت صمیمیت اتریشی (gemütlichkeit) را در پایتختی ارائه می‌دهد که هرگز ظرافت قرن نوزدهمی خود را کاملاً پشت سر نگذاشته است.