Petra

Petra verbaast als een van de Nieuwe Zeven Wereldwonderen, waar de dramatische smalle kloof van de Siq uitkomt op de rozerode façade van de Schatkamer (the Treasury), die 2.000 jaar geleden door de Nabateese Arabieren in het levende zandsteen werd uitgehouwen; oude graven en tempels vormen een honingraat in de kliffen in regenboogtinten die verschuiven van roze naar oranje en karmozijnrood terwijl het zonlicht over de steen beweegt, en de uitdagende klim van 800 treden naar het Klooster (the Monastery) beloont avonturiers met een façade die twee keer zo groot is als de monumentale Schatkamer en uitkijkt over weidse woestijnvalleien waar arenden zweven. Deze archeologische schat op de UNESCO-Werelderfgoedlijst (een van de belangrijkste culturele locaties van de mensheid, gesticht als handelsstad rond 300 v.Chr.) ligt verscholen in de ruige bergen van Zuid-Jordanië — 'verloren' voor de westerse wereld tot de herontdekking door de Zwitserse ontdekkingsreiziger Johann Ludwig Burckhardt in 1812, hoewel bedoeïenenstammen eeuwenlang tussen de ruïnes woonden en er vandaag de dag nog steeds ezeltochten en thee aanbieden. De benadering via de Siq overweldigt de zintuigen: de 1,2 km lange kloof versmalt dramatisch tot slechts 3 meter breed tussen torenhoge zandstenen muren die tot ~80 meter hoog reiken, waar natuurlijke rotsformaties abstracte patronen creëren, oude waterkanalen de muren sieren en het vernuft van de Nabateese techniek tonen, en de spanning bij elke bocht toeneemt voordat de Schatkamer (Al-Khazneh) plotseling door de laatste opening verschijnt — Indiana Jones and the Last Crusade filmde hier in 1989 de iconische nadering, wat Petra's filmische roem voorgoed vestigde en miljoenen mensen trok die die eerste aanblik zochten.

Toch strekt Petra zich ver uit voorbij de beroemde façade van de Schatkamer: de Koningsgraven (Urn, Zijde, Korinthisch, Paleis), monumentaal uitgehouwen in veelkleurige rotswanden, tonen variërende architecturale stijlen; het opmerkelijk goed bewaarde Romeinse theater, uitgehouwen uit de rotsen, bood plaats aan maximaal ~6.000 toeschouwers en werd aangepast tijdens de Romeinse periode na de annexatie van het Nabateese koninkrijk in 106 n.Chr.; de Zuilenstraat bewaart de oude marktplaats geflankeerd door zuilen waar kooplieden handelden in wierook en mirre die Petra rijk maakten; en honderden uitgebreide en eenvoudige graffaçades vereisen een volledige dag verkenning (of beter nog, een meerdaagse pas die 2-3 dagen ontdekking mogelijk maakt). Het Klooster (Ad Deir) vraagt om toewijding — 800 onregelmatige stenen treden uitgehouwen door de Nabateeërs (een klim van 45-60 minuten, zwaar in de hitte, met rustplaatsen met bedoeïenenkraampjes die sieraden en koude dranken verkopen langs de route), maar levert Petra's grootste en ongetwijfeld meest indrukwekkende monument op — een 50 meter brede en 45 meter hoge façade die aanzienlijk groter is dan de Schatkamer, waar bedoeïenentheewinkels op de bergtop zoete muntthee en eenvoudige snacks serveren met een fabelachtig uitzicht over de Wadi Araba-woestijn die zich uitstrekt richting Israël. Avontuurlijke wandelpaden belonen degenen die verder durven te gaan: de Hoge Offerplaats (High Place of Sacrifice), bereikbaar via oude stenen treden, biedt een ritueel platform en 360° uitzicht, zonsondergangpunten bereikbaar door te klauteren, en verborgen graven die verkenning vereisen buiten de hoofdpaden waar de toeristenstromen dunner worden.

De kleuren van het zandsteen fascineren — roze, rood, oranje, geel, paars en bruin wervelen in natuurlijke patronen die gedurende miljoenen jaren door minerale afzettingen zijn gecreëerd en die gedurende de dag dramatisch veranderen naarmate de hoek van het zonlicht verschuift. Toch vormen de zomerhitte (juni-augustus met temperaturen van 35-45°C met brute blootstelling aan de zon op de stenen paden) en de toeristenstromen (groepen van cruiseschepen uit Aqaba, grote tourgroepen uit Amman) een uitdaging voor het comfort — bezoek Petra tussen oktober en april voor koeler weer van 15-25°C, arriveer bij de opening om 06:00 uur (als eerste in de Siq, een lege Schatkamer gedurende 1-2 uur), en reken realistisch op 2-3 dagen voor een grondige verkenning van het 264 vierkante kilometer grote archeologische park. De dramatische, Mars-achtige woestijn van Wadi Rum (2 uur rijden naar het zuiden, ongeveer € 45–€ 90 / JOD 38–JOD 75 voor jeeptours, vanaf € 28–€ 75 / JOD 23–JOD 63 voor overnachtingen in bedoeïenenkampen) breidt de Jordaanse avonturen uit met rode zandduinen, rotsformaties en nachten met een miljoen sterren.

De schaal van Petra verbijstert bezoekers die er voor het eerst komen — draag goede wandelschoenen met enkelsteun, breng religieus zonnebrandcrème aan en neem meer dan 3 liter water per persoon mee (er zijn vulstations beschikbaar, maar het is beter om extra bij je te hebben). Het nabijgelegen stadje Wadi Musa biedt hotels variërend van budget rond de € 28 / JOD 23 tot luxe van € 185+ / JOD 154+, restaurants die Jordaanse mensaf en internationale gerechten serveren, en benodigdheden. Met de Jordan Pass (€ 90–€ 105 / JOD 75–JOD 88 afhankelijk van 1-3 dagen in Petra, waarbij 1 dag slechts een gehaaste 6-8 uur biedt, 2-3 dagen ideaal is) inclusief meerdaagse toegang tot Petra die normaal gesproken alleen al € 65–€ 115 / JOD 54–JOD 96 kost, plus de kwijtschelding van de visumkosten van € 50 / JOD 42 en toegang tot meer dan 40 locaties, biedt het een uitstekende waarde voor reizigers die Petra combineren met drijven in de Dode Zee, woestijnkampen in Wadi Rum, Romeinse ruïnes in Jerash, duiken in de Rode Zee bij Aqaba en verkenning van Amman; Petra levert een van 's werelds meest buitengewone archeologische wonderen — eeuwenoude techniek, woestijnpracht en een Nabateese erfenis die permanent in de rozerode steen is gebeiteld.