La Paz

La Paz rzuca wyzwanie grawitacji i konwenansom jako jedna z najwyżej położonych stolic świata i administracyjna siedziba rządu Boliwii, gdzie około 755 000+ osób (około 2,1 miliona w metropolii wraz z El Alto) żyje w dramatycznych warunkach w stromym kanionie na zapierającej dech w piersiach wysokości 3 640 metrów (technicznie konstytucyjna stolica Sucre leży niżej na wyżynach, choć La Paz mieści faktyczny rząd), genialnie połączona systemem kolei linowej Mi Teleférico — najdłuższą i najwyższą miejską siecią kolei linowych na świecie, oferującą oszałamiające codzienne dojazdy do pracy, szybując nad dzielnicami z adobe z majestatycznym, pokrytym śniegiem szczytem Mt. Illimani (6 438 m) dominującym na horyzoncie. To niezwykłe miasto kaskadowo opada w dół po niemożliwie stromych zboczach, od stosunkowo zamożnych dzielnic skupionych na niższych wysokościach dna kanionu (mniejszy niedobór tlenu) po rozległe, masywne rynki rdzennej ludności w El Alto i lotnisko położone na wysokości 4 150 metrów, gdzie tlenu jest już mało, tworząc uderzający spektakl wizualny, w którym tradycyjne cholitas (rdzenne kobiety Aymara noszące charakterystyczne meloniki, warstwowe spódnice pollera i pasiaste szale) sprzedają absolutnie wszystko, od suszonych płodów lamy (tradycyjna ofiara dla Pachamamy pod fundamenty nowych budynków — całkowicie poważnie!) po elektronikę i odzież.

Słynny Targ Czarownic (Mercado de las Brujas, Mercado de Hechicería) przy turystycznej ulicy Calle Sagárnaga doskonale uosabia fascynujący synkretyzm La Paz, łączący wierzenia katolickie i rdzenne andyjskie wierzenia Aymara — suszone płody lamy wiszą obok amuletów szczęścia, aromatycznych ziół, tajemniczych mikstur i przedmiotów rytualnych sprzedawanych przez sprzedawców, którzy ceremonialnie pobłogosławią Twój zakup liśćmi koki i inkantacjami. Jednak La Paz autentycznie rozkwita jako główne centrum turystyki przygodowej w Boliwii i baza dla niskobudżetowych backpackerów: legendarna Droga Śmierci (El Camino de la Muerte, Yungas Road) to doświadczenie kolarstwa górskiego, które obejmuje dramatyczny zjazd o 3 500 metrów w pionie na dystansie 25 złętych kilometrów z mroźnej przełęczy górskiej La Cumbre (4 700 m) w dół do tropikalnego miasteczka w dżungli Coroico — zorganizowane biura podróży (około 181 zł–295 zł / BOB 350–BOB 570, w tym transport, sprzęt, przewodnicy, lunch) sprawiają, że ten dreszczyk adrenaliny z listy marzeń jest bezpiecznie dostępny, choć złowieszcza nazwa pochodzi od setek ofiar śmiertelnych w pojazdach sprzed 2006 roku, kiedy wąska szutrowa droga służyła jako główna trasa przed wybudowaniem nowej autostrady (obecnie jest w większości bezpieczna z okazjonalnymi wypadkami). Surrealistyczna Valle de la Luna (Dolina Księżycowa, 30 minut na południe, wstęp około 7,38 zł–11 zł / BOB 14–BOB 21) prezentuje dziwaczne formacje z erodowanej gliny i piaskowca przypominające krajobrazy księżycowe, tworząc warunki do nieziemskich wędrówek.

Innowacyjna sieć kolei linowej Mi Teleférico (przejazdy kosztują około 1,69 zł / BOB 3,26 za pierwszą linię, mniej za przesiadki w ramach systemu) łączy centrum La Paz z rozległym płaskowyżem El Alto i oferuje absolutnie najtańszą kompleksową wycieczkę po mieście — przejedź się malowniczą linią żółtą lub czerwoną, aby podziwiać rozległe widoki z lotu ptaka na kanion, ujawniające dramatyczną topografię miasta. Niezbędne jednodniowe wycieczki autobusami lub zorganizowanymi grupami docierają do mistycznego jeziora Titicaca (3 godziny do Copacabany, odwiedź Isla del Sol z ruinami Inków i rdzenną kulturą Aymara, wycieczki łodzią około 110 zł–181 zł / BOB 212–BOB 350), fascynujących ruin Tiwanaku sprzed okresu Inków (miejsce z listy UNESCO, tajemnicze megalityczne struktury starsze od Inków o ponad 1000 lat, 2 godziny drogi, wstęp około 51 zł / BOB 98) i, co najsłynniejsze, surrealistycznych solnisk Uyuni Salt Flats (10-12 godzin nocnym autobusem lub 1-godzinny drogi lot) — choć większość podróżnych rezerwuje wielodniowe wycieczki wyruszające z samego miasta Uyuni. Charakterystyczna scena kulinarna dzieli się między międzynarodowe kawiarnie w turystycznej dzielnicy Sopocachi a autentyczne lokalne targi: niezbędne salteñas (soczyste empanady nadziewane gulaszem mięsnym, jedzone ostrożnie na śniadanie, ponieważ wycieka z nich gorący płyn, około 4,22 zł / BOB 8,14), anticuchos (szaszłyki z grillowanych serc wołowych z ostrym sosem orzechowym, jedzenie uliczne), słodkie api morado (gorący napój z fioletowej kukurydzy), sycąca zupa chairo i wszechobecna herbata z koki.

Niesławne wycieczki do więzienia San Pedro, które niegdyś przyciągały backpackerów, zostały wyraźnie zakazane od 2009 roku i są zdecydowanie odradzane. Ekstremalna wysokość uderza autentycznie znacznie mocniej niż w Quito (2 850 m) czy Cusco (3 400 m) — obowiązkowa aklimatyzacja obejmuje ciągłe popijanie herbaty z koki (mate de coca, całkowicie legalna i sprzedawana wszędzie, mimo że jest pochodną kokainy, pomaga na wysokość), bardzo powolne chodzenie, stopniowe wchodzenie wyżej i absolutne unikanie alkoholu przez pierwsze 2-3 dni, podczas gdy organizm dostosowuje się do rzadkiego tlenu. Odwiedź miasto w porze suchej od maja do października, aby cieszyć się czystym niebem (choć noce są zimne 0-5°C, dni 15-20°C), co jest idealne na Drogę Śmierci i aktywności na świeżym powietrzu, unikając pory deszczowej od listopada do marca, która przynosi popołudniowe ulewy i okazjonalne powodzie.

Brak wymogu wizowego dla większości narodowości, w tym UE/USA (pobyty do 90 dni), zmienna waluta Boliviano (sprawdź kursy wymiany), minimalna znajomość języka angielskiego poza bańką turystyki backpackerskiej wymagająca podstawowej znajomości hiszpańskiego oraz niezwykle przystępne ceny czyniące to miejsce jednym z najtańszych dużych miast w Ameryce Południowej (posiłki w restauracjach około 7,38 zł–15 zł / BOB 14–BOB 28, hostele około 30 zł–55 zł / BOB 57–BOB 106, wycieczki przygodowe około 110 zł–295 zł / BOB 212–BOB 570). La Paz to najbardziej unikalna, wymagająca i autentycznie rdzenna stolica Ameryki Południowej — gdzie dominuje kultura Aymara, ekstremalna wysokość testuje odwiedzających, miasto przeczy logice planowania urbanistycznego, a cudownie surowe oblicze Boliwii staje się integralną częścią przygodowego doświadczenia."