Quito

Quito wznosi się spektakularnie jako jedna z najwyższych stolic świata na zapierającej dech w piersiach wysokości 2850 metrów, gdzie wspaniałe hiszpańskie kościoły kolonialne lśnią kunsztownymi barokowymi ołtarzami pokrytymi płatkami złota, nastrojowe, brukowane place Starego Miasta nienagannie zachowują XVI-wieczną architekturę, co przyniosło im prestiżowy status światowego dziedzictwa UNESCO w 1978 roku jako jednemu z pierwszych miejsc wpisanych na listę (nosi numer wpisu 2), a słynny pomnik linii równika w Ciudad Mitad del Mundo, symbolicznie wyznaczający szerokość geograficzną 0° (prawdziwy równik GPS znajduje się około 240 m na północ), pozwala odwiedzającym stanąć jednocześnie na półkuli północnej i południowej — wszystko to dramatycznie obramowane przez ośnieżone andyjskie szczyty, w tym aktywny wulkan Cotopaxi (5897 m), widoczny z tarasów restauracji na dachach w pogodne dni. Wydłużone, wąskie miasto (populacja około 2,8 miliona w obszarze metropolitalnym Wielkiego Quito) rozciąga się na niezwykłe 50 kilometrów z północy na południe w malowniczej dolinie wciśniętej między góry, dzieląc się funkcjonalnie na nastrojowe kolonialne skarby Starego Miasta oraz koncentrację hosteli dla backpackerów, biur podróży i życia nocnego w Nowym Mieście (dzielnica Mariscal Sucre). Kompaktowe Stare Miasto skupia obowiązkowe zabytki architektury: Plaza Grande (Plaza de la Independencia) stanowi centrum dla imponującego Pałacu Prezydenckiego Carondelet, Katedry Metropolitalnej i Pałacu Arcybiskupiego, gdzie prezydenci tradycyjnie machają z balkonów podczas inauguracji, kościół La Compañía de Jesús (często nazywany najbardziej zdobnym kościołem w całej Ameryce Południowej) absolutnie olśniewa odwiedzających około 7 tonami płatków złota pokrywającymi dosłownie każdy centymetr kwadratowy kunsztownego barokowego wnętrza (22 zł / $6,07 wstęp), a imponująca Basílica del Voto Nacional oferuje odważnym wspinaczkę na wieże, wymagającą wchodzenia po stromych, wąskich drabinach do gotyckich iglic, skąd roztaczają się przyprawiające o zawrót głowy panoramiczne widoki na miasto (15 zł / $4,06 wstęp do nawy + dodatkowe 15 zł / $4,06 za dostęp do wież).

Rozległy plac klasztoru San Francisco nieustannie gości rdzennych rzemieślników sprzedających swetry z alpaki i kapelusze panama (które w rzeczywistości pochodzą z Ekwadoru mimo nazwy!), podczas gdy ogromny, 41-metrowy aluminiowy posąg Dziewicy z Quito na wzgórzu El Panecillo góruje nad całym miastem (weź taksówkę, ponieważ okolica jest niepewna na samotne spacery). Ekscytująca kolejka linowa TelefériQo (około 33 zł / $9,13 dla obcokrajowców, znacznie mniej dla Ekwadorczyków z dowodem tożsamości) wjeżdża spektakularnie na wysokość 4050 metrów wulkanu Pichincha — zabierz ciepłe warstwy ubrań, ponieważ temperatura znacznie spada, widoki w pogodne poranki są oszałamiające, a wysokość naprawdę daje się we znaki, z opcjonalną wędrówką jeszcze wyżej dla bardzo sprawnych, zaaklimatyzowanych gości. Jednak Quito służy przede wszystkim jako niezbędna baza wypadowa na oszałamiające jednodniowe wycieczki i przygody w Ekwadorze: spektakularny Park Narodowy Cotopaxi (2 godziny na południe, aktywny wulkan sięgający 5897 m, jazda konna i wymagająca wędrówka do schroniska na 4800 m), bujny las mglisty Mindo (2 godziny na północny zachód, karmniki dla kolibrów przyciągające ponad 30 gatunków, wędrówki do wodospadów, zjazdy tyrolką w koronach drzew, wycieczki śladami rzemieślniczej czekolady), legendarny rdzenny targ w Otavalo (2 godziny na północ, sobotni targ jest absolutnie zatłoczony — tekstylia tubylcze, rękodzieło, zwierzęta, najsłynniejszy w Ameryce Południowej), turkusowe wody oszałamiającego jeziora kraterowego Quilotoa, wymagające zejścia 400 m do poziomu wody, oraz terapeutyczne gorące źródła Papallacta.

Bogata scena kulinarna łączy wpływy rdzennych Andów i hiszpańskiego kolonializmu: locro de papa (kremowa zupa ziemniaczana z awokado i serem), świeże ceviche mimo braku dostępu do morza (jakość bywa różna), kontrowersyjne cuy (pieczona świnka morska, tradycyjna, ale głównie turystyczna) oraz jedzenie uliczne, takie jak empanadas de viento (smażone empanady z serem) i llapingachos (placki ziemniaczano-serowe). Nowe Miasto (Mariscal) skupia niezbędną infrastrukturę dla backpackerów — konkurujące biura podróży rezerwujące wycieczki na Galápagos i do Amazonii, niedrogie hostele, tętniące życiem bary i międzynarodowe restauracje na wyłączonym z ruchu kołowego Plaza Foch, tworzącym miejsce spotkań gringo. Większość niezależnych podróżników spędza strategiczne 2-4 dni w Quito, aklimatyzując się do wysokości przed udaniem się do domków w dżungli amazońskiej, na niezwykle drogie rejsy po Galápagos (1088 zł–1814 zł / $304–$507 loty w obie strony plus 5441 zł–18 137 zł / $1520–$5065 rejsy), na plaże wybrzeża Pacyfiku lub kontynuując przygody lądowe.

Można tu przyjeżdżać przez cały rok dzięki wysokogórskiemu klimatowi wiecznej wiosny z dziennymi maksimami około 18-22°C i chłodnymi wieczorami około 10°C, choć należy zabrać ciepłe warstwy na chłodne wieczory/poranki i kurtkę przeciwdeszczową, ponieważ popołudniowe opady zdarzają się często, zwłaszcza w bardziej wilgotnych okresach od marca do maja i od października do listopada. Większość odwiedzających (w tym z UE/USA/Wielkiej Brytanii) otrzymuje 90 dni bezwizowych, dolar amerykański jest oficjalną walutą Ekwadoru od kryzysu w 2000 roku (co ułatwia budżetowanie i korzystanie z bankomatów Amerykanom), dominuje język hiszpański (angielski jest dość ograniczony nawet w turystyce), niezwykle przystępne ceny (posiłki 11 zł–29 zł / $3,06–$8,13, hostele 36 zł–91 zł / $10–$25), a dzięki temu niezbędnemu połączeniu kolonialnego barokowego piękna, dostępu do wycieczek przygodowych, konieczności aklimatyzacji wysokościowej i strategicznego położenia, Quito stanowi konieczny przystanek w Ekwadorze, łącząc kolonialne dziedzictwo UNESCO z bazą rezerwacji wypraw, co czyni je niezbędnym pierwszym przystankiem, zanim prawdziwe atrakcje Ekwadoru — dzika przyroda Galápagos, dżungla amazońska i andyjskie przygody — przyciągną podróżników dalej.