Santo Domingo

Santo Domingo, stolica Dominikany i najstarsza stale zamieszkana europejska osada w obu Amerykach (założona pod koniec lat 90. XV wieku; Miasto Kolonialne założone w 1498 r., odbudowane w obecnym miejscu w 1502 r.), to miejsce, w którym narodził się Nowy Świat — syn Krzysztofa Kolumba, Diego, rządził z pałacu Alcázar de Colón z widokiem na rzekę Ozama, a pierwsza katedra, pierwszy uniwersytet, pierwszy szpital i pierwsza brukowana droga w Amerykach znajdują się w obrębie zwartej, wpisanej na listę światowego dziedzictwa UNESCO Zona Colonial (~1 km²). Żywa historia miasta tętni tuż obok na wskroś nowoczesnej karaibskiej stolicy liczącej 3,5 miliona mieszkańców, oferującej światowej klasy życie nocne, rytmy merengue i bachaty oraz scenę kulinarną, która sięga znacznie głębiej niż hotelowe bufety.

Zona Colonial to prawdziwy klejnot koronny, niezwykle nienaruszona sieć XVI-wiecznych brukowanych uliczek, gdzie budynki z koralowego wapienia pomalowane na pastelowe odcienie żółci, różu i błękitu mieszczą hotele butikowe, galerie sztuki i nastrojowe restauracje. Catedral Primada de América (1512–1540), pierwsza katedra zbudowana w Amerykach, stanowi serce Parque Colón, gdzie miejscowi gromadzą się w cieniu pomnika Kolumba. Przejdź się Calle Las Damas, najstarszą brukowaną ulicą w Nowym Świecie, mijając Fortaleza Ozama (1502), najstarszą twierdzę wojskową w Amerykach, aż do Alcázar de Colón — pałacu Diego Kolumba, w którym obecnie mieści się muzeum mebli i sztuki z epoki kolonialnej.

Poza kolonialnymi murami nowoczesne Santo Domingo rozciąga się wzdłuż karaibskiego wybrzeża — Malecón, bulwar nadmorski o długości około 12–14 km, ożywa o zachodzie słońca, gdy rodziny, biegacze, muzycy i sprzedawcy jedzenia tworzą spontaniczną fiestę na tle rozbijających się fal i złotego światła. Kuchnia dominikańska jest sycąca, aromatyczna i niedroga: La Bandera (narodowy obiad — ryż, fasola, duszone mięso, sałatka i smażone plantany) kosztuje 13 zł–25 zł / DOP 218–DOP 437 w lokalnych comedores, mangú (tłuczone zielone plantany ze smażonym serem i salami) to podstawa śniadania, sancocho (gulasz z siedmiu rodzajów mięs) serwowane jest podczas uroczystości, a świeże soki tropikalne — chinola (marakuja), tamarindo, morir soñando (sok pomarańczowy z mlekiem) — towarzyszą każdemu posiłkowi. Życie nocne jest wpisane w dominikańskie DNA: merengue i bachata rozbrzmiewają z colmadones (sklepików narożnych pełniących funkcję barów) w każdej dzielnicy, bary i kluby w Zona Colonial zapełniają się od czwartku do niedzieli, a lounge bary na dachach Ágora Mall oraz ekskluzywne restauracje w dzielnicach Naco i Piantini zaspokajają potrzeby rosnącej kosmopolitycznej klasy miasta.

Gazcue, dzielnica mieszkaniowa położona między Zona Colonial a Malecón, oferuje zielone ulice z rezydencjami w stylu Art Deco i autentyczne lokalne restauracje bez turystycznej marży. Jeśli chodzi o plaże, Boca Chica (30 km na wschód, 30 min) ma spokojne, płytkie wody, podczas gdy Juan Dolio i zachwycająca wyspa Saona (2,5-godzinna wycieczka) oferują biały piasek i turkusowe wody Karaibów. Los Tres Ojos (Trzy Oczy), system jaskiń z trzema turkusowymi jeziorami przypominającymi cenoty, znajduje się zaledwie 15 minut na wschód od Zona Colonial — to nieziemskie miejsce, którego większość odwiedzających Dominikanę nigdy nie odkrywa, ponieważ pozostają zamknięci w kurortach Punta Cana.

Odwiedź miasto od grudnia do kwietnia w porze suchej, gdy temperatury wynoszą 27–31°C i wieje karaibska bryza; sezon huraganów (czerwiec–listopad) przynosi sporadyczne burze, ale także niższe ceny i mniejsze tłumy. Santo Domingo daje podróżnym karaibskie doświadczenie, którego Punta Cana nie może zaoferować — prawdziwą dominikańską kulturę, 500 lat historii, światowej klasy życie nocne i energię stolicy, w której rytmy merengue nie są występem, lecz stylem życia.