Βοστώνη

Η Βοστώνη υπερηφανεύεται ότι είναι η σεβαστή κοιτίδα της ελευθερίας της Αμερικής, όπου οι χαρακτηριστικές κόκκινες τούβλινες πινακίδες του Freedom Trail που είναι ενσωματωμένες στα πεζοδρόμια συνδέουν 16 σημαντικά ιστορικά μνημεία του Πολέμου της Ανεξαρτησίας που αφηγούνται την ιστορία της γέννησης της αμερικανικής ανεξαρτησίας. Τα εμβληματικά κτίρια του διάσημου Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, καλυμμένα με κισσό, εκπαιδεύουν τους μελλοντικούς ηγέτες του κόσμου στην άλλη όχθη του γραφικού ποταμού Τσαρλς, στο γειτονικό Κέιμπριτζ, ενώ τα γεμάτα με φρέσκο γλυκό κρέας αστακού του Ατλαντικού (ζεστά με βούτυρο ή κρύα με μαγιονέζα) ρολά αστακού πωλούνται από απλές παραθαλάσσιες καλύβες και φορτηγάκια φαγητού σε όλη την πόλη, συνήθως σε τιμή 20-35 δολαρίων, ανάλογα με την ποιότητα και την τοποθεσία. Η μεγαλύτερη και ιστορικά σημαντικότερη πόλη της Νέας Αγγλίας (675.000 κάτοικοι στην ίδια τη Βοστώνη, 4,9 εκατομμύρια στην ευρύτερη περιοχή της Βοστώνης, καθιστώντας την μία από τις δέκα-έντεκα μεγαλύτερες μητροπολιτικές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών) διατηρεί και γιορτάζει με απόλυτη εμμονή την αποικιακή ιστορία σε κάθε της γωνιά: τη θρυλική νυχτερινή διαδρομή του Paul Revere το 1775, προειδοποιώντας τους αποίκους ότι «έρχονται οι Βρετανοί!», τη δραματική εξέγερση του Boston Tea Party στο λιμάνι, όπου πετάχτηκαν τσάγια για να διαμαρτυρηθούν για τη φορολογία, και τα διάσημα φανάρια της Old North Church με το σήμα «ένα αν είναι από ξηρά, δύο αν είναι από θάλασσα», που πυροδότησαν την αμερικανική ανεξαρτησία από τη βρετανική κυριαρχία.

Η περίφημη αυτο-καθοδηγούμενη διαδρομή πεζοπορίας Freedom Trail μήκους 2,5 μιλίων (σηματοδοτημένη με κόκκινα τούβλα ή βαμμένη κόκκινη γραμμή, εντελώς δωρεάν για περπάτημα, αν και ορισμένοι χώροι χρεώνουν είσοδο) οδηγεί κυριολεκτικά τους επισκέπτες σε μια περιήγηση αιώνων αμερικανικής ιστορίας: το ιστορικό δημόσιο πάρκο Boston Common (ιδρύθηκε το 1634, το παλαιότερο πάρκο πόλης της Αμερικής), ο λαμπερός θόλος με φύλλα χρυσού 23 καρατίων του Massachusetts State House που στέφει το Beacon Hill, το Old South Meeting House όπου συγκεντρώνονταν κρυφά οι συνωμότες του Tea Party, το Granary Burying Ground όπου αναπαύονται οι Paul Revere, Samuel Adams και John Hancock, και το ιστορικό πολεμικό πλοίο USS Constitution «Old Ironsides» (1797, το παλαιότερο ναυτικό σκάφος στον κόσμο που εξακολουθεί να πλέει) αγκυροβολημένο στο Charlestown Navy Yard με δωρεάν ξεναγήσεις από εν ενεργεία ναύτες του Ναυτικού. Ωστόσο, η Βοστώνη ξεπερνά κατά πολύ τον ιστορικό τουρισμό χάρη στην εξαιρετική ακαδημαϊκή της αριστεία και καινοτομία: τα θρυλικά βιβλιοπωλεία της Harvard Square, όπως το Harvard Book Store, το πρωτοποριακό campus του MIT απέναντι από τον ποταμό Charles, που προωθεί καινοτομίες στη βιοτεχνολογία, τη ρομποτική και την τεχνητή νοημοσύνη, και μια απίστευτη συγκέντρωση πάνω από 70 κολλεγίων και πανεπιστημίων (συμπεριλαμβανομένων των Harvard, MIT, Boston University, Northeastern, Tufts, Boston College), που κάνουν τη Βοστώνη την αδιαμφισβήτητη φοιτητική πρωτεύουσα και πνευματική δύναμη της Αμερικής. Ο διάσημος τοίχος Green Monster ύψους 37 ποδιών στο αριστερό γήπεδο του Fenway Park φιλοξενεί τους παθιασμένους αγώνες των Red Sox στο παλαιότερο γήπεδο της Major League Baseball (από το 1912, εισιτήρια 30-200+ δολάρια, φανατικοί οπαδοί των Red Sox Nation), ενώ ο διάσημος αγώνας Patriot's Day του Μαραθωνίου της Βοστώνης (τρίτη Δευτέρα του Απριλίου) προσελκύει περίπου μισό εκατομμύριο ενθουσιώδεις θεατές που παρατάσσονται κατά μήκος της διαδρομής 26,2 μιλίων από το Hopkinton έως το Copley Square (και σε χρόνια με ιδανικές καιρικές συνθήκες, το πλήθος μπορεί να φτάσει το ένα εκατομμύριο).

Η ιστορική ιταλοαμερικανική γειτονιά North End της Βοστώνης σερβίρει θεσπέσια κανόλι από τα ανταγωνιστικά Mike's Pastry και Modern Pastry (και τα δύο ανοιχτά μέχρι αργά, 4-6 δολάρια το καθένα), αυθεντική ιταλοαμερικανική κουζίνα με κόκκινη σάλτσα που προηγείται ακόμη και της Little Italy της Νέας Υόρκης, και εσπρέσο στα καφέ της πεζοδρομίου. Το πολυσύχναστο food court του Quincy Market σφύζει από ζωή με περισσότερους από 30 πωλητές κάτω από την ιστορική αποικιακή αρχιτεκτονική του Faneuil Hall και τους καλλιτέχνες του δρόμου, ενώ το Legal Sea Foods αναβαθμίζει την κλασική σούπα με μύδια της Νέας Αγγλίας (κρεμώδης, ποτέ κόκκινη όπως στη Μανχάταν) και τα φρέσκα θαλασσινά από το 1950. Ωστόσο, οι περιπετειώδεις επισκέπτες πρέπει οπωσδήποτε να ξεφύγουν από τα προφανή τουριστικά μονοπάτια: τα πανέμορφα βικτοριανά κτίρια του South End κρύβουν γκαλερί σύγχρονης τέχνης, μοντέρνα εστιατόρια και μια ακμάζουσα LGBTQ+ σκηνή με επίκεντρο την Tremont Street, ενώ το ποικιλόμορφο Porter Square και το Central Square του Cambridge σερβίρουν αυθεντική αιθιοπική, ινδική, βραζιλιάνικη και ασιατική κουζίνα που αντικατοπτρίζει τον διεθνή φοιτητικό πληθυσμό της περιοχής, και οι πολυτελείς μπουτίκ και καφετέριες της Newbury Street καταλαμβάνουν τα κομψά κτίρια του Back Bay.

Τα καλοκαιρινά δρομολόγια με φέριμποτ της Boston Harbor Islands National Recreation Area (18-25 δολάρια μετ' επιστροφής) φτάνουν σε 34 νησιά με παραλίες, πεζοπορικές διαδρομές, οχυρά της εποχής του Εμφυλίου Πολέμου και κάμπινγκ, ενώ η θεαματική εποχή του φθινοπώρου (από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως τον Οκτώβριο, με κορύφωση στις αρχές-μέσα Οκτωβρίου) εκρήγνυται σε λαμπερά κόκκινα, πορτοκαλί και κίτρινα χρώματα στα κοντινά White Mountains του New Hampshire και Green Mountains του Vermont (2-3 ώρες οδήγηση με θέα). Με πραγματικά περιπατητικές συμπαγείς γειτονιές που συνδέονται με το παλαιότερο μετρό της Αμερικής (το T, που άνοιξε το 1897, 2 € για κάθε διαδρομή), αμέτρητα ζεστά ιρλανδικά παμπ που σερβίρουν Guinness και shepherd's pie, μεταδοτική ακαδημαϊκή πνευματική ενέργεια που διαπερνά καφετέριες και βιβλιοπωλεία, σκληρούς και διαβόητα κρύους χειμώνες (μέση θερμοκρασία Ιανουαρίου -5 έως 2 °C / 23-36 °F με περιστασιακές χιονοθύελλες) που έρχονται σε δραματική αντίθεση με τον τέλειο φθινοπωρινό καιρό (15-20 °C / 59-68 °F) και τη χαρακτηριστική βαριά προφορά της Βοστώνης («pahk the cah in Hahvahd Yahd»), η Βοστώνη προσφέρει την πεμπτουσία της αμερικανικής επαναστατικής ιστορίας, ακαδημαϊκά ιδρύματα παγκόσμιας κλάσης, παθιασμένη αθλητική κουλτούρα και την γοητεία της ακτής της Νέας Αγγλίας, όλα τυλιγμένα στην κομψότητα της Ivy League και την αυθεντικότητα της ιρλανδο-ιταλικής εργατικής τάξης.