کاتماندو

کاتماندو به‌عنوان دروازهٔ اصلی هیمالیا مسحورکننده است، جایی که استوپا طلایی باستانی سوامبونات، مزین به چشم‌های بودای همه‌بینا، میزبان میمون‌های بازیگوشی است که تنقلات را از پله‌های مشهور ۳۶۵ گانه منتهی به تپهٔ معبد میمون می‌دزدند، معبدهای پاگودای چندطبقه میدان دوربار، علی‌رغم خسارت‌های دلخراش زلزله سال ۲۰۱۵ که به فروپاشی چندین سازه انجامید، نمونه‌های پیچیده کنده‌کاری چوب نیواری و مجسمه‌های اروتیک را به نمایش می‌گذارند، و منطقه تامِل، بهشت شلوغ کوله‌گردها، کوهنوردانی را که عازم کمپ اصلی اورست، مسیر آناپورنا و ماجراجویی‌های دره لانتانگ هستند، با فروشگاه‌های تجهیزات، آژانس‌های صدور مجوز و خدمات راهنما مجهز می‌کند. پایتخت و بزرگترین شهر نپال (با جمعیتی حدود ۸۵۰٬۰۰۰ نفر در خود شهر و ۴ میلیون نفر در کلهان کاتماندو) در ارتفاع ۱۴۰۰ متری در یک حوضه دره ای واقع شده است که با غول‌های هیمالیا احاطه شده است—صبح‌های صاف اکتبر-نوامبر و مارس-آوریل از پشت‌بام رستوران‌ها و تراس‌های هتل، قله‌های برفی دوردست و خیره‌کننده‌ای را نمایان می‌کند که پس‌زمینه‌ای چشمگیر ایجاد می‌کنند. این شهر عمدتاً به عنوان یک قطب لجستیکی برای کوهنوردی و پیاده‌روی در طبیعت عمل می‌کند، جایی که فروشگاه‌های اجاره تجهیزات، شرکت‌های راهنمای ثبت‌شده و دفاتر مجوز دولتی، ماجراجویی‌های هیمالیا را مهیا می‌کنند، با این حال، هفت سایت فوق‌العاده میراث جهانی یونسکو در دره کاتماندو (میدان‌های دوربار کاتماندو، پاتان، بکتاپور، به علاوه سوایامبوناتھ، بودانات، پاشوپاتینات و چانگ نارایان) کاملاً ارزش کاوش فرهنگی را برای کسانی که کوهنوردی نمی‌کنند یا در حال سازگار شدن با محیط هستند، دارند.

گنبد سفید استوپا عظیم بودانات (یکی از بزرگترین استوپاهای بودایی جهان) زائران بودایی تبتی و راهبانی را که لباس‌های بنفش پوشیده‌اند به خود جذب می‌کند؛ این افراد در حال چرخاندن چرخ‌های دعا به سمت ساعتگرد و در حالی که عود می‌سوزد و پرچم‌های دعا از مناره مرکزی به اهتزاز درمی‌آیند، دور آن می‌گردند. جامعه پناهندگان تبتی اطراف آن صومعه‌ها، رستوران‌هایی که مومو و توکپا اصیل سرو می‌کنند، و مغازه‌هایی که صنایع دستی تبتی می‌فروشند را اداره می‌کند. مجموعه معبد مقدس پاشوپاتینات در گات‌های (پله‌های کنار رودخانه) رودخانه مقدس باگماتی، میزبان مراسم سوزاندن جسد در فضای باز هندوها است که در آن آتش سوزاندن اجساد به طور مداوم روشن است—غیراهندوها نمی‌توانند وارد معبد اصلی با سقف طلایی شوند، اما می‌توانند با احترام از آن سوی رودخانه شاهد آیین‌های قدرتمند مرگ باشند (ورود برای خارجی‌ها حدود ۱۰۰۰ روپیه نپالی است).

میدان دوربار کاتماندو (ورود برای خارجی‌ها حدود ۱۰۰۰ روپیه نپالی، سازه‌هایی که در اثر زلزله آسیب دیده‌اند در حال بازسازی هستند) مجموعه کاخ سلطنتی قرون وسطایی، معبدهای پیچیده پاگودا و خانه کوماری (محل سکونت الهه زنده نپال، کوماری) را در خود جای داده است. کوماری دختری جوان و پیش از بلوغ است که تا اولین قاعدگی‌اش به عنوان تجسم الهه هندو تالجو پرستش می‌شود و هر از گاهی در پنجره طبقه بالا ظاهر می‌شود، هرچند عکاسی از او ممنوع است. با این حال، واقعیت کاتماندو به شدت بازدیدکنندگان ناآماده را در هم می‌شکند: گرد و غبار خفه‌کننده و آلودگی وسایل نقلیه، ترافیک بی‌قانونی که عابران پیاده از میان موتورسیکلت‌ها جاخالی می‌دهند، قطعی مکرر برق حتی در هتل‌ها، فقر شدید که در خیابان‌ها به چشم می‌خورد، و ترومای پس از زلزله که هنوز بر زیرساخت‌ها تأثیر می‌گذارد.

شهر خواهر بهتر حفظ‌شده پاتان (لالیتپور، ۳۰ دقیقه به سمت جنوب با تاکسی ۵۰۰ روپیه، اتوبوس محلی ۳۰ روپیه) معماری برتری از سبک نیواری را به نمایش می‌گذارد که آسیب کمتری از زلزله دیده و آزار و اذیت کمتری از سوی گردشگران دارد و همچنین موزه عالی پاتان را در خود جای داده است، در حالی که شهر قرون وسطایی بکتاپور (۱ ساعت با اتوبوس ۵۰ روپیه، ورودی برای خارجی‌ها حدود ۱۵۰۰ روپیه نپالی یا تقریباً ۱۲ دلار آمریکا) چنان اصیل و گویی در زمان یخ‌زده است که در آن میدان‌های سنگفرش‌شده بدون خودرو، کارگاه‌های سفالگری که در آن‌ها صنعتگران گل را روی چرخ‌های دستی می‌چرخانند، و ماست معروف و خامه‌ای «جوجو داهو» (پادشاه ماست) که در کاسه‌های سفالی فروخته می‌شود، به چشم می‌خورد. غذاهای محلی شامل «دال بhat» (عدس، برنج، کاری سبزیجات، ترشی—وعده غذایی سنتی نپالی که دو بار در روز خورده می‌شود)، «مومو» بخارپز یا سرخ‌شده (دumplings تبتی-نپالی با گوشت گاو وحشی، مرغ یا سبزیجات، حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ روپیه برای ۱۰ عدد) و غذاهای سنتی نیواری از جمله «چویلا» (گوشت گاو وحشی کبابی ادویه‌دار) و «بارا» است. (پنکیک عدس سیاه).

برای دیدن آسمان‌های صاف، دمای مطبوع ۱۲ تا ۲۳ درجه سانتی‌گراد و هوای تازه پس از فصل بارندگی که اوج فصل کوهنوردی است و در آن مجوزها افزایش می‌یابند و تامل (Thamel) شلوغ می‌شود، در ماه‌های اکتبر تا نوامبر سفر کنید، یا در ماه‌های مارس تا مه برای شکوفه‌های بهاری رودودندرون که هوا به ۱۵ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد گرم می‌شود هرچند مناظر مه‌آلود است. فصل بارندگی از ژوئن تا سپتامبر باران‌های سیل‌آسا، کنه‌های خونی در مسیرها و ابرهایی که کوه‌ها را می‌پوشانند به همراه دارد. با ویزا هنگام ورود (۳۰ دلار آمریکا برای ۱۵ روز، ۵۰ دلار برای ۳۰ روز به صورت نقد در فرودگاه)، هزینه‌های بسیار ارزان (امکان هزینه‌ی روزانه ۱۵ تا ۴۰ دلار/۱۴ تا ۳۷ یورو)، ارتفاع ۱۴۰۰ متری که یک نقطه‌ی توقف مفید برای سازگاری با محیط قبل از صعودهای بالاتر در مسیرهای پیاده‌روی فراهم می‌کند، آمیخته‌ی فرهنگی جذاب هندو-بودایی، و موقعیت آن به عنوان دروازه‌ی اجتناب‌ناپذیر پیاده‌روی در هیمالیا، کاتماندو با وجود آلودگی، فقر و چالش‌های زیرساختی که حوصله را می‌چشانند، شدت معنوی آشفته، آمادگی پیش از پیمایش، میراث معماری نیواری و دسترسی به بلندترین کوه‌های زمین را ارائه می‌دهد.