مراکش

مراکش، این «شهر سرخ» افسانه‌ایِ مراکش، حواس را سرمست می‌کند؛ جایی که اذان دل‌انگیز از منارهٔ ۷۰ متری مسجد کُتوُبیه در هزارتوی سُوق‌های قرون وسطایی که عطر زیره، آب‌لیمو و چرم در آن پیچیده است، طنین‌انداز می‌شود، مارآسیابان‌ها و آکروبات‌ها در صحنه شلوغ میدان جmaa el-Fnaa زیر دود صدها دکه غذا اجرا می‌کنند، و ریادهای پنهان حیاط‌های آرام با فواره‌ها را پشت درهای بی‌نام و فرسوده در دیوارهای گل‌خاکی مدینا که لقب قرمز این شهر را رقم می‌زنند، پنهان می‌کنند. این شهر امپراتوری هزار ساله (با جمعیتی حدود یک میلیون نفر، چهارمین شهر بزرگ مراکش) و دروازه سنتی به صحرای بزرگ آفریقا و کوه‌های اطلس بلند، از لحظه ورود بازدیدکنندگان را با شدت و هیجان خود مبهوت می‌کند—ارابه‌های الاغی مملو از کالا در کوچه‌پس‌کوچه‌های غیرممکنی که به سختی دو متر عرض دارند، راه خود را باز می‌کنند، دباغان در دباغی‌های باب دبّagh تا زانو در حوضچه‌های رنگ‌های چندرنگ غوطه‌ور هستند و با تکنیک‌های چندصدساله‌ای کار می‌کنند که علی‌رغم بوی زننده‌شان، از دوران قرون وسطی تغییر چندانی نکرده‌اند، و فروشندگان ادویه در کنار آفتاب‌پرست‌های خشک‌شده و مواد اولیه مرموز برای داروهای سنتی بربر، هرم‌های رنگارنگی از زعفران، زیره و راس‌الحنوت («سر دکان»؛ مخلوط ادویه‌های مغازه) می‌سازند. سوق‌های مدینه‌ی پهناور به شکلی خشک بر اساس صنایع دستی و تجارت سنتی تقسیم‌بندی شده‌اند—در میان مناطق اختصاصی فرش‌های دستباف بربرها پرسه بزنید، فانوس‌های فلزی منقوش که سایه‌های هندسی می‌اندازند، پاپوش‌های نوک‌تیز چرمی به رنگ‌های رنگین‌کمانی، روغن آرگان گران‌بها که توسط تعاونی‌های بربر استخراج می‌شود، و فلزکاری‌های پیچیده، جایی که چانه‌زنی نه تنها اختیاری است، بلکه رقصی آیینی و کاملاً اجباری است (با ۳۰ تا ۵۰ درصد قیمت درخواستی شروع کنید، در صورت لزوم از خرید صرف‌نظر کنید).

شگفتی‌های معماری، هنر و صنعت مراکشی را به نمایش می‌گذارند: کاشی‌کاری‌های هندسی خیره‌کننده زلیج که دیوارهای کاخ بهیه (برای خارجی‌ها حدود ۷۰ تا ۱۰۰ درهم) را پوشانده، سقف‌های چوب سدر با نقاشی‌های پیچیده در تالارهای سلطنتی و حیاط‌های آرام، ویرانه‌های وسیع و در حال تخریب کاخ البادی (با قیمت مشابه) که در آن درناها بر دیوارها آشیانه می‌بندند و گذرگاه‌های زیرزمینی، اصطبل‌های سلطنتی را پنهان می‌کنند، و مقبره‌های سلطنتی سعدیان (حدود ۷۰ تا ۱۰۰ درهم مراکشی) که قرن‌ها مسدود و تنها در سال ۱۹۱۷ دوباره کشف شدند و دارای سقف‌های طاق‌پوش (مقرنص) شانه عسلی ظریفی هستند. باغ مایورل محبوب ایو سن لوران (حدود ۱۷۰ ماد برای ورود به باغ به تنهایی برای خارجی‌ها، و هزینه بیشتر برای بلیت‌های ترکیبی با موزه YSL و بربر) پناهگاهی خوشایند از هیاهوی مدینه در ساختمان‌های آرت دکو آبی‌رنگ، در میان باغ‌های کاکتوس عجیب و غریب، نیزارهای بامبو و برکه‌های سوسن آبی ارائه می‌دهد. مراکش مدرن در بلوارهای استعماری فرانسوی منطقه وسیع گلیز شکوفا می‌شود که مملو از کافه‌های آرت دکو، بوتیک‌های بین‌المللی و فروشگاه‌های طراحی معاصر مراکشی است که لوازم خانگی فیوژن می‌فروشند.

تجربیات فرهنگی، سفر را تعریف می‌کنند: آیین‌های حمام ترکیبی شامل لایه‌برداری قوی با دستکش زبر کِسا و صابون سیاه بلدی (حمام‌های عمومی ۳۰ تا ۵۰ درهم، نسخه‌های لوکس اسپای آن ۲۵۰-۵۰۰+ درهم)، نوشیدن لیوان‌های بی‌پایان چای نعناع شیرین که از ارتفاع بر روی تراس‌های پشت‌بام که مشرف به شلوغی مدینا و قله‌های اطلس است، ریخته می‌شود، و ضیافت طاجین بره یا مرغ که به آهستگی در ظروف سفالی مخروطی‌شکل روی زغال با لیموهای ترش نگهداری‌شده و زیتون پخته می‌شود. گشت‌های یک‌روزه برای فرار به دل طبیعت—دره اوریکا (۹۰ دقیقه) از میان روستاهای بربرها تا آبشارهای اطلس امتداد دارد، تورهای سه دره از روستاهای سنتی دیدن می‌کنند و با خانواده‌های بربر ناهار می‌خورند، یا در نزدیکی، چشم‌انداز ماه‌گون و صخره‌ای بیابان آغافای (۴۰ دقیقه) سواری با شتر و شام در چادرهای بدوی را بدون نیاز به رانندگی ۹ ساعته تا تپه‌های شنی واقعی صحرای بزرگ آفریقا در ارگ شبی فراهم می‌کند. برای بهره‌مندی از دمای مطبوع ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد که برای گشت‌وگذار در مدینا و سفرهای کوهستانی عالی است، از ماه مارس تا مه یا سپتامبر تا نوامبر به اینجا سفر کنید.

تابستان (ژوئن تا اوت) با گرمای شدید ۳۵ تا ۴۵ درجه سانتی‌گراد، گشت‌وگذار در ظهر را واقعاً غیرقابل‌تحمل می‌کند، در حالی که زمستان (دسامبر تا فوریه) هوای ملایم و خوشایندی بین ۱۲ تا ۲۰ درجه سانتی‌گراد دارد، هرچند کوه‌های اطلس ممکن است سرد باشد. با ریادهای (خانه مهمان سنتی) مقرون‌به‌صرفه (هتل‌های سنتی با قیمت حدود ۲۰۰ تا ۸۰۰ درهم/۱۹ تا ۷۵ یورو در هر شب با صبحانه)، قیمت‌هایی که علی‌رغم تورم گردشگری، تنها کسری از قیمت پایتخت‌های اروپایی است (اگرچه مکان‌های دیدنی اصلی اکنون از گردشگران خارجی، مبلغی بسیار بیشتر از مردم محلی دریافت می‌کنند)، غرق شدن حسی عجیب و غریب از همان لحظه اول، بازارچه‌های معروف که نیازمند حوصله چانه‌زنی هستند، و جایگاهش به عنوان در دسترس‌ترین شهر امپراتوری مراکش با پروازهای مستقیم بین‌المللی، مراکش همان مراکشی خیالی و شب‌های عربی را که مسافران تصور می‌کنند، ارائه می‌دهد—فقط برای دستفروشان پررو، سردرگمی در پیدا کردن راه در مدینا، و هجوم به تمام حواس آماده باشید که بسته به تحمل شما، یا یک غوطه‌وری جادویی است یا هرج و مرج طاقت‌فرسا.