مراکش

مراکش (Marrakech) به عنوان شهر افسانه‌ای سرخ مراکش، حواس را مست می‌کند؛ جایی که طنین روح‌نواز اذان از مناره حدوداً ۷۷ متری مسجد کتبیه (Koutoubia Mosque) در میان هزارتوی قرون‌وسطایی بازارهایی می‌پیچد که بوی زیره، گلاب و چرم در آن‌ها به مشام می‌رسد. در میدان پرهیاهوی جامع‌الفنا (Jemaa el-Fnaa)، مارگیرها و آکروبات‌بازها در زیر دود برخاسته از صدها غرفه غذا، نمایشی پر هرج‌ومرج اجرا می‌کنند و ریاض‌های پنهان، حیاط‌های آرام با فواره‌های زیبا را پشت درهای فرسوده و بی‌نام‌ونشان در میان دیوارهای گلی و اخرایی‌رنگ مدینه پنهان کرده‌اند؛ دیوارهایی که لقب «شهر سرخ» را به اینجا بخشیده‌اند. این شهر امپراتوری هزارساله (با حدود ۱.۰ میلیون نفر جمعیت، چهارمین شهر بزرگ مراکش) و دروازه سنتی به صحرای بزرگ آفریقا و کوه‌های اطلس بزرگ (High Atlas)، از بدو ورود با شدتی خیره‌کننده به استقبال بازدیدکنندگان می‌آید؛ ارابه‌هایی که توسط الاغ‌ها کشیده می‌شوند و بار سنگین دارند، در کوچه‌های بازاری به عرض کمتر از دو متر حرکت می‌کنند، دباغان چرم در دباغ‌خانه‌های باب دباغ (Bab Debbagh) تا زانو در خمره‌های رنگ‌های چندرنگ ایستاده‌اند و با وجود بوی تند، از تکنیک‌های قرن‌ها پیش که از دوران قرون‌وسطی تاکنون تغییر چندانی نکرده استفاده می‌کنند، و بازرگانان ادویه، هرم‌های رنگارنگی از زعفران، زیره و راس‌الحانوت (ترکیب ادویه مخصوص «سرِ فروشگاه») را در کنار آفتاب‌پرست‌های خشک‌شده و مواد مرموز برای طب سنتی بربر عرضه می‌کنند.

بازارهای مدینه پهناور به دقت بر اساس صنایع دستی و تجارت‌های سنتی تقسیم شده‌اند؛ می‌توانید در مناطق اختصاصی برای فرش‌های دست‌باف بربر، فانوس‌های فلزی مشبک که سایه‌های هندسی می‌اندازند، دمپایی‌های چرمی نوک‌تیز بابوش (babouche) در رنگ‌های رنگین‌کمانی، روغن آرگان گران‌بها که توسط تعاونی‌های بربر استخراج شده و فلزکاری‌های ظریف پرسه بزنید، جایی که چانه‌زنی نه تنها اختیاری نیست بلکه یک رقص آیینی کاملاً اجباری است (از ۳۰ تا ۵۰ درصد قیمت پیشنهادی شروع کنید و در صورت نیاز محل را ترک کنید). شگفتی‌های معماری، هنر دست مراکشی را به نمایش می‌گذارند: کاخ باهیه (Bahia Palace) با کاشی‌کاری‌های هندسی خیره‌کننده زلیج (zellij) بر روی دیوارها، سقف‌های چوبی سدر با نقاشی‌های ظریف در تالارهای سلطنتی و حیاط‌های آرام؛ ویرانه‌های وسیع کاخ البدیع (El Badi Palace) که لک‌لک‌ها روی دیوارهایش لانه می‌سازند و گذرگاه‌های زیرزمینی‌اش اصطبل‌های سلطنتی را پنهان کرده‌اند؛ و مقبره‌های سعدیان (Saadian Tombs)، آرامگاه‌های سلطنتی که قرن‌ها پلمب بودند و تنها در سال ۱۹۱۷ دوباره کشف شدند و دارای سقف‌های مقرنس لانه‌زنبوری فوق‌العاده‌ای هستند. باغ ماژورل (Majorelle Garden) محبوب ایو سن لوران (‎ریال ۲۴٬۴۷۱٬۶۶۴ / ۱۷۳ درهم مراکش فقط برای باغ برای خارجی‌ها، و مبالغ بیشتر برای ترکیب با موزه YSL و موزه بربر)، در میان ساختمان‌های آرت دکو به رنگ آبی الکتریک، باغ‌های کاکتوس عجیب، بیشه‌های بامبو و برکه‌های نیلوفر آبی، استراحتی متبرک از هرج‌ومرج مدینه را هدیه می‌دهد.

مراکش مدرن در بلوارهای دوران استعمار فرانسه در منطقه وسیع گلیز (Guéliz) شکوفا شده است، جایی که کافه‌های آرت دکو، بوتیک‌های بین‌المللی و فروشگاه‌های طراحی معاصر مراکشی که لوازم خانگی تلفیقی می‌فروشند، در آن صف کشیده‌اند. تجربه‌های فرهنگی، سفر شما را معنا می‌بخشند: آیین‌های اسپا در حمام که شامل کیسه‌کشی شدید با دستکش زبر کِسا و صابون سیاه بلدی (savon beldi) است (حمام‌های عمومی ۳ تا ‎ریال ۷٬۶۴۷٬۳۹۵ / ۵۴ درهم مراکش، نسخه‌های اسپای لوکس ۲۳ تا ‎ریال ۷۱٬۸۸۵٬۵۱۳ / ۵۰۸ درهم مراکش به بالا)، نوشیدن لیوان‌های بی‌پایان چای نعناع شیرین که از ارتفاع زیاد در تراس‌های پشت‌بام مشرف به شلوغی مدینه و قله‌های اطلس ریخته می‌شود، و صرف ناهار یا شام با تاژین‌های بره یا مرغ که به آرامی در ظروف سفالی مخروطی روی زغال با لیموهای کنسروی و زیتون پخته شده‌اند. سفرهای روزانه راهی برای فرار به طبیعت هستند؛ دره اوریکا (Ourika Valley) که از میان روستاهای بربر به سمت آبشارهای اطلس می‌پیچد، تورهای سه دره که از روستاهای سنتی بازدید کرده و ناهار را با خانواده‌های بربر میل می‌کنند، یا بیابان سنگی آگافای (Agafay Desert) در نزدیکی شهر (۴۰ دقیقه فاصله) که امکان شترسواری و شام در چادرهای بادیه‌نشین را بدون نیاز به رانندگی بیش از ۹ ساعت تا تپه‌های شنی واقعی صحرا در ارگ چبی (Erg Chebbi) فراهم می‌کند.

برای بهره‌مندی از دمای مطبوع ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد (۶۴ تا ۸۲ درجه فارنهایت) که برای گشت‌وگذار در مدینه و سفرهای کوهستانی عالی است، در ماه‌های مارس تا مه یا سپتامبر تا نوامبر از اینجا دیدن کنید؛ تابستان (ژوئن تا اوت) گرمای طاقت‌فرسای ۳۵ تا ۴۵ درجه سانتی‌گراد (۹۵ تا ۱۱۳ درجه فارنهایت) را به همراه دارد که کاوش در میانه روز را واقعاً غیرقابل تحمل می‌کند، در حالی که زمستان (دسامبر تا فوریه) هوای ملایم و دلپذیر ۱۲ تا ۲۰ درجه سانتی‌گراد (۵۴ تا ۶۸ درجه فارنهایت) را ارائه می‌دهد، هرچند کوه‌های اطلس می‌تواند سرد باشد. با وجود ریاض‌های مقرون‌به‌صرفه (مهمان‌خانه‌های سنتی حدود ۱۹ تا ‎ریال ۱۱۴٬۷۱۰٬۹۲۵ / ۸۱۱ درهم مراکش در هر شب همراه با صبحانه)، قیمت‌هایی که با وجود تورم توریستی هنوز بخشی از هزینه‌های پایتخت‌های اروپایی است (اگرچه سایت‌های اصلی اکنون برای خارجی‌ها به میزان قابل‌توجهی بیشتر از بومی‌ها هزینه دریافت می‌کنند)، بمباران حسی عجیب از اولین لحظه، بازارهای افسانه‌ای که نیاز به استقامت در چانه‌زنی دارند، و موقعیت آن به عنوان در دسترس‌ترین شهر امپراتوری مراکش با پروازهای مستقیم بین‌المللی، مراکش همان فضای فانتزی «هزار و یک شب» مراکش را که مسافران تصور می‌کنند، ارائه می‌دهد؛ فقط خود را برای دست‌فروشان سمج، مسیریابی گیج‌کننده در مدینه و هجومی به تمام حواس آماده کنید که بسته به آستانه تحمل شما، یا یک غوطه‌وری جادویی است یا یک هرج‌ومرج طاقت‌فرسا.