سن سباستین

سن سباستین (دونوستیا در زبان باسکی) به عنوان پایتخت غذاشناسی جهان که ۱۸ ستاره میشلن در شعاع ۲۵ کیلومتری آن متمرکز شده‌اند، شما را مسحور می‌کند؛ این یکی از بالاترین تراکم‌های ستاره میشلن به ازای هر نفر در جهان است که اغلب گفته می‌شود حتی از پاریس هم پیشی می‌گیرد. خلیج بی‌نقص و صدف‌شکل لا کنچا (La Concha) به عنوان زیباترین ساحل شهری اروپا با شن‌های طلایی که به آب‌های فیروزه‌ای می‌رسند، خودنمایی می‌کند و بارهای بی‌شمار پینچوس (pintxos) که کوچه‌های باریک پارته ویه‌خا (Parte Vieja) را پر کرده‌اند، با بشقاب‌های کوچک خلاقانه‌ای که در ارائه و طعم با رستوران‌های مجلل رقابت می‌کنند، لبریز شده‌اند. این گوهر ساحلی و باوقار باسکی، ظرافت دوران بل اپوک (Belle Époque) را از زمانی که خاندان سلطنتی اسپانیا و اروپا در اواخر قرن نوزدهم تابستان خود را در اینجا می‌گذراندند، حفظ کرده است؛ دورانی که هتل‌های باشکوهی مانند Hotel Maria Cristina، مرکز کنگره و تالار کورسال (Kursaal) و تفرجگاه‌های ساحلی را به وجود آورد که هنوز هم جذابیت پالوده‌ای دارند.

در همین حال، موج‌سواران مدرن بر موج‌های مداوم اقیانوس اطلس در ساحل زوریولا (Zurriola) سواری می‌کنند و قطار کابلی تاریخی مونته ایگولدو (Monte Igueldo) به سمت نقاط دیدنی پانوراما و یک شهربازی قدیمی با مناظر خیره‌کننده بر فراز خلیج و دریای کانتابریا بالا می‌رود. محله اتمسفریک پارته ویه‌خا (بخش قدیمی شهر) معابد افسانه‌ای پینچوس را در هزارتوی متراکمی از کوچه‌های باریک جای داده است، جایی که آیین سنتی چیکیتئو (txikiteo) یا همان بارگردی، چشیدن یک غذای مخصوص در هر مؤسسه را طلب می‌کند؛ گانداریاس (Gandarias) برای قارچ‌های وحشی مشهورش (hongos)، لا کوچارا د سن تلمو (La Cuchara de San Telmo) برای فوا گرا (foie gras) و غذاهای نوآورانه (بدون رزرو، زود برسید)، بوردا بری (Borda Berri) برای گونه‌های گاو (carrilleras) که در دهان آب می‌شوند، و لا وینیا (La Viña) برای چیزکیک سوخته افسانه‌ای باسکی. در اینجا سفارش دادن شراب سفید ترد چاکولی (txakoli) که به طور سنتی از ارتفاع ریخته می‌شود تا هوادهی شود، مرسوم است و سپس رفتن به بار بعدی، چرا که قیمت پینچوس معمولاً بین ۲ تا ‎ریال ۶٬۱۱۷٬۹۱۶ / ۴ یورو برای هر عدد است (۳ تا ‎ریال ۹٬۱۷۶٬۸۷۴ / ۶ یورو برای موارد ویژه).

با این حال، سن سباستین حتی از فرهنگ فوق‌العاده تاپاس خود نیز فراتر می‌رود؛ معابد آشپزی آرزاک (Arzak)، آکلاره (Akelarre) واقع بر فراز مونته ایگولدو با چشم‌انداز اقیانوس، و مارتین براساتگی (Martín Berasategui) در لاسارته (Lasarte) نزدیک، هر کدام دارای سه ستاره میشلن با منوهای تست از ۲۰۰ تا ‎ریال ۴۵۸٬۸۴۳٬۷۰۰ / ۳۰۰ یورو به بالا هستند که نیازمند رزرو از ماه‌ها قبل می‌باشند، در حالی که خیابان‌های ستاره‌دار میشلن شهر (با بیش از دوازده رستوران ستاره‌دار در مجموع) کمال‌گرایی و نوآوری وسواس‌گونه آشپزی منطقه باسک را ثابت می‌کنند. هلال طلایی ۱.۵ کیلومتری ساحل لا کنچا، استراحت به سبک مدیترانه‌ای را فراهم می‌کند که در هیچ جای دیگر منطقه باسک در شمال اسپانیا یافت نمی‌شود؛ آب‌های محافظت‌شده خلیج برای شنا آرام می‌مانند در حالی که پس‌زمینه شهر، کمال یک ساحل شهری را ایجاد می‌کند. در همین حال، شن‌های غربی و آرام‌تر اوندارتا (Ondarreta) خانواده‌ها را به خود جذب می‌کند و موج‌های مناسب موج‌سواری در ساحل زوریولا در ضلع شرقی، موج‌سواران بین‌المللی را به سمت موج‌های مداوم می‌کشاند.

مونته اورگول (Monte Urgull) به کوهنوردان با ویرانه‌های قلعه کاستیو د لا موتا (Castillo de la Mota)، پناهگاه‌های دوران جنگ داخلی و مجسمه دراماتیک قلب مقدس (Sagrado Corazón) که بر فراز قله با مناظری مشرف به بندر و خلیج قرار گرفته، پاداش می‌دهد و با وسایل بازی شهربازی قدیمی مونته ایگولدو در بالای دماغه غربی تضاد دارد. موزه‌ها میراث باسکی را به نمایش می‌گذارند: آکواریوم سن سباستین (‎ریال ۲۱٬۴۱۲٬۷۰۶ / ۱۴ یورو، ساختمانی تاریخی که حیات دریایی را در خود جای داده است)، موزه سن تلمو (San Telmo Museoa) که تاریخ و فرهنگ باسک را در یک صومعه خیره‌کننده دومینیکن متعلق به قرن شانزدهم توضیح می‌دهد، و پارک مجسمه چیلیدا لکو (Chillida Leku). فرهنگ غذا کاملاً هویت و ریتم روزانه سن سباستین را تعریف می‌کند؛ بارهای پینچوس از ساعت ۱۲:۳۰ تا ۳ بعد از ظهر برای ناهار و ۸ تا ۱۱ شب برای شام پر می‌شوند، ساگاردوتگیاس (sagardotegias) یا خانه‌های سنتی سیدر در تپه‌های اطراف، سیدر نامحدود را مستقیماً از بشکه‌های عظیم در کنار چوولتا (txuleta) در فصل مشترک سیدر از ژانویه تا آوریل سرو می‌کنند، و دقت فنی و احترام به مواد اولیه در آشپزی باسکی، ساده‌ترین ساردین‌ها یا فلفل‌ها را به تجربه‌هایی مکاشفه‌آمیز بدل می‌کند.

فرهنگ موج‌سواری در تمام طول سال رونق دارد؛ ساحل زوریولا به طور منظم میزبان رویدادها و مسابقات موج‌سواری است، مدارس موج‌سواری کلاس‌های آموزشی ارائه می‌دهند (معمولاً ۴۰ تا ‎ریال ۹۱٬۷۶۸٬۷۴۰ / ۶۰ یورو) و فضای آرام موج‌سواری در بارها و کافه‌های خیابان‌های زوریولا نفوذ کرده است، در حالی که آموزشگاه‌های آشپزی (حدود ۸۰ تا ‎ریال ۲۲۹٬۴۲۱٬۸۵۰ / ۱۵۰ یورو برای کلاس‌ها) به گردشگران مشتاق، هنر خلق پینچوس و دستورالعمل‌های سنتی باسکی را می‌آموزند. سفرهای روزانه به راحتی به موزه گوگنهایم بیلبائو و اسکله بازسازی شده آن (۱ ساعت با اتوبوس ۸ تا ‎ریال ۱۸٬۳۵۳٬۷۴۸ / ۱۲ یورو، یا قطار)، ساحل باسکی فرانسه در بیاریتز (Biarritz)، دهکده ماهیگیری ساحلی گتاریا (Getaria) زادگاه خوان سباستین الکانو (۲۰ دقیقه، مشهور برای ماهی گریل شده) و شهر قلعه‌ای قرون وسطایی هونداریبیا (Hondarribia) در مرز فرانسه (۳۰ دقیقه) می‌رسد. برای آب و هوای ایده‌آل ساحلی ۲۰ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد (۶۸ تا ۸۲ درجه فارنهایت) با روزهای طولانی آفتابی که برای استراحت در ساحل و بارگردی شبانه پینچوس عالی است، در ماه‌های مه تا سپتامبر از اینجا دیدن کنید، اگرچه صحنه غذا در تمام طول سال در اوج خود عمل می‌کند و بارهای پینچوس حتی در زمستان نیز با حضور بومیان پرجنب‌وجوش هستند.

با قیمت‌های گران (حداقل ۱۰۰ تا ‎ریال ۲۴۴٬۷۱۶٬۶۴۰ / ۱۶۰ یورو در روز برای اقامت، غذا و فعالیت‌ها؛ برای هتل‌های باکیفیت و غذاخوری‌های میشلن انتظار هزینه‌های بیشتری داشته باشید)، رزرو قبلی برای رستوران‌های میشلن (۳ تا ۶ ماه قبل برای آخر هفته‌ها) و هتل‌های تابستانی کاملاً ضروری است. با هویت منطقه‌ای و زبان باسکی مغرور و پرشور (به فرهنگ محلی احترام بگذارید، چاکولی و پینچوس بگویید نه تاپاس) و ترکیب جادویی و بی‌نقص از غذاشناسی استثنایی، سواحل زیبا و فضایی پیچیده و در عین حال آرام، سن سباستین تصفیه‌شده‌ترین شهر ساحلی اسپانیا را ارائه می‌دهد؛ جایی که غذاشناسی در سطح جهانی با اقیانوس بکر در آغوش ظریف دوران بل اپوک با هم تلاقی می‌کنند و خوردن را به هنری والا تبدیل می‌کنند.