اسپلیت

اسپلیت به‌عنوان دومین شهر بزرگ کرواسی (جمعیت ۱۸۰٬۰۰۰ نفر؛ ۳۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت شهری) و قلب تپنده دالماتیا است، جایی که کاخ بازنشستگی ۱۷۰۰ ساله امپراتور روم، دیوکلتیان، هسته زنده و تنفس‌کننده یک شهر پرجنب‌وجوش مدیترانه‌ای را تشکیل می‌دهد که هنوز با بازارها، بارها، رستوران‌ها و آپارتمان‌های بیش از ۳۰۰۰ ساکن در دیوارهای باستانی سنگ آهک، پرجنب‌وجوش است—تصور کنید کولوسئوم رم پر از کافه باشد تا جادوی منحصربه‌فرد یونسکو در اسپلیت را درک کنید. کاخ دیوکلتیان یک موزه نیست، بلکه محله‌ای فعال است که اهالی آن در میان ستون‌های رومی قرن چهارم (شش ستون کورینتی حیاط ستون‌دار هنوز در جایگاه اصلی خود ایستاده‌اند)، الحاقات قرون وسطایی که بر روی پایه‌های رومی ساخته شده‌اند، و نماهای گوتیک ونیزی زندگی می‌کنند؛ ترکیبی که لایه‌های معماری‌ای را می‌سازد که بر بستر چندین امپراتوری گسترده شده است. زیرزمین کاخ (پودرومی، ورودی بخش پولی حدود ۸ تا ۱۰ یورو) تالارها و اتاق‌های اصلی رومی را که به عنوان انبار امپراتور و محل اقامت بردگان عمل می‌کردند، حفظ کرده است، در حالی که ایوان باشکوه میدان پرستیله، کافه‌هایی را در بر می‌گیرد که در آن اسلیتسکان (اهالی اسپلیت) زیر طاق‌های سنگی که زمانی دیوکلتیان در آن قدم می‌زد، قاوه‌ی صبحگاهی خود را می‌نوشند.

کلیسای جامع سنت دومنیوس در مقبره هشت‌ضلعی دیوکلتیان قرار دارد و بلیط ترکیبی آن معمولاً شامل برج ناقوس ۵۷ متری (با بیش از ۲۰۰ پله برای تماشای منظره) حدود ۱۰ تا ۱۵ یورو قیمت دارد. فراتر از دیوارهای کاخ، تفرجگاه ساحلی «ریوا» در امتداد بندر کشیده شده است که با درختان نخل، رستوران‌های غذاهای دریایی که ماهی کبابی و سالاد هشت‌پا سرو می‌کنند، و ترمینال‌های کشتی‌های کاتاماران که به جزایر آدریاتیک (شرکت‌های جادولینییا و کریلو) حرکت می‌کنند، مزین شده است. پارک جنگلی ۳.۵ کیلومتر مربعی تپه مارجان، مسیرهای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری، سواحل سنگریزه پنهان مانند کاشیونی و بنه در زیر دامنه‌های پوشیده از کاج، و چشم‌اندازهای غروب از نقطه‌تماشاخانه تلگرین را بر فراز سقف‌های سفالی اسپلیت و دریای آدریاتیک نیلگون که تا جزایر مجاور امتداد دارد، ارائه می‌دهد.

با این حال، روح اسلیت فراتر از مناطق گردشگری زندگی می‌کند—بازار سبز (پازار) در شرق کاخ لبریز از پرشوت (پروسciutto) دالماتی است، پنیر جزیره پاگ، روغن زیتون محلی و فروشندگان ماهی صبحگاهی که قیمت‌ها را فریاد می‌زنند، در حالی که خیابان‌های سنگی و تند محله واروش در غرب مارجان، کونوبای‌های اصیل (میخانه‌های خانوادگی) را حفظ کرده‌اند که پاستیچادا (گوشت گاو آرام‌پز در سس شراب آلو خشک)، خورش ماهی برودت و ماهی مرکب کبابی را بدون سودهای سرسام‌آور توریستی سرو می‌کنند. این شهر پایگاه ایده‌آلی برای گشت‌وگذار در جزایر دالماتیا مرکزی است—کشتی‌های مسافربری و کاتاماران‌ها به مزارع اسطوخودوس و سواحل پرشور جزیره هوار (۱-۲ ساعت)، ساحل طلایی معروف زلاتنی رات در براچ که با جریان آب تغییر شکل می‌دهد، خلیج‌های دست‌نخورده و سفرهای یک‌روزه به غار آبی جزیره ویس، روستاهای ماهیگیری آرام شولتا و دیوارهای قرون وسطایی کورکولا که گفته می‌شود مارکو پولو در آنجا متولد شده است، دسترسی دارند. سواحل سنگ‌ریزه‌ای خود اسپلیت مانند باچویچه، مملو از مردم محلی است که به «پیکیگین» بازی می‌کنند، یک بازی توپ ساحلی منحصربه‌فرد دالماتی که شامل شیرجه‌های آکروباتیک در آب کم‌عمق است.

در ریوا، زندگی شبانه پس از ساعت ۱۰ شب جان می‌گیرد و بارها و کلوب‌ها پر می‌شوند، زمانی که کرواتی‌ها برای پیاده‌روی عصرگاهی (سنت «شپیکا») بیرون می‌آیند. برای شنا در آب‌های گرم ۲۴ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد، رستوران‌های باز و جمعیتی قابل مدیریت بدون شلوغی فصل اوج در ماه‌های ژوئیه و اوت، در ماه‌های مه تا ژوئن یا سپتامبر تا اکتبر به آنجا سفر کنید. با قیمت‌های مقرون‌به‌صرفه (وعده‌های غذایی ۱۰ تا ۲۰ یورو، هتل‌ها ۵۰ تا ۱۰۰ یورو)، مکان‌های فیلمبرداری «بازی تاج و تخت» در سراسر کاخ (زیرزمین به جای میرین استفاده شده)، مسیرهای کشتی به جزایر، زندگی اصیل دالماتیایی که در بسیاری از محله‌ها هنوز تعداد محلی‌ها از گردشگران بیشتر است، و تقریباً ۳۰۰۰ ساعت آفتاب در سال، اسپلیت تاریخ رومی، دسترسی به دروازه جزایر، حال و هوای مدیترانه‌ای و ارزشمند بودن به عنوان بزرگترین شهر کرواسی که کمتر از حد شایسته به آن توجه شده است را ارائه می‌دهد.