تفلیس

تفلیس به‌عنوان روح فریبنده قفقاز جادو می‌کند؛ جایی که کلیساهای باستانی قرون وسطایی به‌طور چشمگیری بر فراز تپه‌ها قرار گرفته‌اند، بالکن‌های آراسته به سبک آرت نوو بر کوچه‌پس‌کوچه‌های باریک و پرهوا در شهر قدیمی مشرف‌اند، و حمام‌های گوگردی سنتی در حمام‌خانه‌های چندصدساله که طی قرن‌ها از شاعر روس، پوشکین، تا بازرگانان ابریشم پارسی را پذیرا بوده‌اند، با بخار دلپذیر به هوا برمی‌خیزند. پایتخت پویا گرجستان (جمعیت تقریباً ۱.۳ میلیون نفر در شهر، ۱.۵ میلیون در کلان‌شهر) در دره‌ای خوش‌منظره و محصور در کوه‌ها، بر روی رودخانه مارپیچ متکواری گسترده شده است و به طرز شگفت‌انگیزی سنت مسیحیت ارتدکس گرجی را با معماری رو به ویرانی دوران شوروی، بارهای شراب مدرن هیپستر و فرهنگ غذایی استثنایی که با هر شهر مدیترانه‌ای رقابت می‌کند، ترکیب می‌کند—و همه اینها را با قیمت‌هایی ارائه می‌دهد که واقعاً اروپایی‌های غربی را شوکه می‌کند (شراب عالی ۱-۳ یورو، شام کامل در رستوران ۵-۱۲ یورو، امکان هزینه‌کرد روزانه ۲۵-۴۵ یورو برای یک سفر اقتصادی وجود دارد). شهر قدیمی و دنج (تبیلیسی قدیم) به شکلی چشم‌نواز در اطراف قلعه باشکوه ناریکالا، یک دژ باستانی از قرن چهارم، جمع شده است.

این قلعه با تله‌کابین مدرن (₾۲.۵۰/€۰.۸۵) قابل دسترسی است و چشم‌اندازهای پانورامیک وسیعی از بام‌های سفالی و رودخانه پر پیچ و خم ارائه می‌دهد، در حالی که درست در پایین آن، محله تاریخی حمام‌های گوگردی (ابانوتوبانی) حمام‌های عمومی سنتی با داخلی‌های کاشی‌کاری‌شده با موزاییک زیبا و آب معدنی گوگردی با گرمای طبیعی را حفظ کرده است (حمام‌های عمومی از حدود ₾5-10، اتاق‌های خصوصی معمولاً ₾50-200 در ساعت بسته به اندازه و راحتی). خیابان بزرگ روستاولی، بلوار اصلی و باوقار تفلیس، میزبان خانه‌های اپرای باشکوه، تئاترها، موزه‌ها و موزه ملی فوق‌العاده گرجستان است که به میدان آزادی منتهی می‌شود، در حالی که پل صلح (۲۰۱۰) که به طرز چشمگیری فوق‌مدرن است، با شیشه‌ها و فولاد آینده‌نگرانه بر فراز رودخانه قوس می‌زند—نماد عمدی آرزوهای بلندپروازانه و آینده‌نگر گرجستان پس از استقلال از شوروی. اما جادوی واقعی تفلیس در تناقضات و تضادهای جذاب آن نهفته است: بلوک‌های آپارتمانی رو به ویرانی از دوران شوروی با لباس‌های شسته‌شده آویزان از بالکن‌ها که در کنار مراکز خرید جدید و پرزرق و برق قرار دارند، پیرزن‌های بافروش سنتی چرچخلا (میوه‌های گردوی رشته‌ای که در شربت انگور غوطه‌ور شده‌اند) در کنار بارهای کوکتل دست‌ساز شیک، و کلیساهای ۱۵۰۰ ساله که در کنار کلوب‌های شبانه زیرزمینی که تا سپیده‌دم موسیقی تکنو پخش می‌کنند، به طور هماهنگ همزیستی دارند.

فرهنگ مشهور شراب گرجستان عمیقاً هویت ملی محلی را تعریف می‌کند—گرجستان با اطمینان ادعا می‌کند که ۸۰۰۰ سال سنت مستمر شراب‌سازی با استفاده از «کوهوری»های متمایز (ظروف سفالی بزرگ که برای تخمیر در زیر زمین دفن می‌شوند) دارد و شراب‌های طبیعی نارنجی که روزبه‌روز محبوب‌تر می‌شوند و انواع منحصر به فرد انگور را تولید می‌کند که اکنون در میان شراب‌شناسان در سراسر جهان مد روز هستند. بارهای شراب دنجی مانند «وینو آندرگراند» و «۸۰۰۰ وینتیجز» شراب‌های کهربایی، سفیدهای «رکاتسیتلی» و قرمزهای «ساپراوی» را با قیمت باورنکردنی ۵ تا ۱۰ لاری (۲ تا ۳ یورو) برای هر لیوان سخاوتمندانه سرو می‌کنند، در حالی که ضیافت‌های سنتی «سوپرا» شامل به سلامتی گفتن‌های مفصل و بی‌پایان با «تامادا» (سرور ضیافت) است، خاچاپوری (نان پرشده با پنیر، غذای ملی)، خینکالی (دumplings سوپی)، و رودخانه‌هایی از شراب که آزادانه جاری است. آشپزی متمایز آن، طعم‌های منحصربه‌فرد گرجی را جشن می‌گیرد: انواع مختلف خاچاپوری (آجارایی به شکل قایق با تخم‌مرغ، ایمرتی گرد، مگراولی با پنیر اضافی)، سوپ خارشوی دلچسب، کباب‌های مِتسوادِی، بادمجان با خمیر گردو و آبنبات چرچکلا.

گشت‌های یک‌روزه ضروری با مینی‌بوس‌های مارشروتکا یا تورهای سازمان‌یافته به مسکته، شهر ثبت‌شده در یونسکو (۲۰ دقیقه فاصله، پایتخت باستانی با صومعه یواری در بالای تپه و کلیسای جامع سوتیتسخوولی قرن یازدهم، که ورود به آن عموماً رایگان است هرچند برخی موزه‌های کوچک و کلیساهای کوچک ممکن است هزینه‌های ناچیزی دریافت کنند)، و کوه‌های باشکوه کازبگی (۳ ساعت به سمت شمال، کلیسای تثلیث گرگتی در ارتفاع ۲۱۷۰ متری با کوه کازبک به ارتفاع ۵۰۴۷ متر در پس‌زمینه که نمادین‌ترین منظره گرجستان را خلق می‌کند)، و منطقه شراب‌سازی کاختی (۲ ساعت به سمت شرق، تورها و چشیدن انگور در تاکستان‌های خانوادگی با هزینه ₾۲۰-۴۰). قلعه ناریکالا مناظری روشن و دیدنی در شب ارائه می‌دهد، بازار دست‌فروشان پل خشک آخر هفته‌ها یادگاری‌های شوروی را می‌فروشد، و هاستل/فضای فرهنگی فابریکا یک کارخانه خیاطی شوروی را به مرکزی برای هیپسترها تبدیل کرده است. برای آب و هوای ایده‌آل ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد، ماه‌های مه تا ژوئن یا سپتامبر تا اکتبر را برای سفر انتخاب کنید تا از گرمای تابستان (۲۸ تا ۳۵ درجه سانتی‌گراد) و سرمای زمستان (۰ تا ۱۰ درجه سانتی‌گراد، با بارش گاه‌به‌گاه برف) اجتناب کنید.

با اقامت بدون ویزا تا یک سال برای بسیاری از ملیت‌ها (شامل اکثر کشورهای اروپا به علاوه آمریکا/بریتانیا/کانادا)، صحبت روزافزون به زبان انگلیسی به ویژه در میان نسل جوان و کارکنان گردشگری، الفبای زیبا و منحصربه‌فرد گرجی (۳۳ حرف، میراث ناملموس یونسکو)، خیابان‌های فوق‌العاده امن که علی‌رغم وضعیت ژئوپلیتیکی پیچیده در محاصره روسیه و ترکیه، حسی مشابه بسیاری از شهرهای اروپای غربی دارند، مهمان‌نوازی فوق‌العاده گرم گرجی‌ها (نوشیدن‌های تامادا ساعت‌ها طول می‌کشد)، و با آن ترکیب سرمست‌کننده از تاریخ باستانی، نوستالژی شوروی، انقلاب شراب طبیعی و مقرون‌به‌صرفه بودن، تفلیس فرهنگ اصیل قفقاز، سفر با ارزشی باورنکردنی، سنت ۸۰۰۰ ساله شراب‌سازی و گرمای واقعی را ارائه می‌دهد و بازدیدکنندگان را به مسافران مشتاقی تبدیل می‌کند که بارها به این جواهر مقرون‌به‌صرفه بازمی‌گردند و آن را بهترین راز پنهان اروپا (یا آسیا؟) می‌دانند.