Shanghai

Shanghai is de meest kosmopolitische megastad van China, waar de scifi-bollen van de Oriental Pearl Tower neonroze gloeien naast de 632 meter hoge, kronkelende glazen torenspits van de Shanghai Tower – het op één na hoogste gebouw ter wereld – terwijl aan de overkant van de Huangpu-rivier de art-deco-banken en -hotels uit de jaren twintig van de Bund herinneren aan de hoogtijdagen van Shanghai als 'Parijs van het Oosten', toen jazz, opium en internationale financiën de stad tot de meest decadente metropool van Azië maakten. Deze verticale stad (met ongeveer 25 miljoen inwoners in de gemeente en ~30-34 miljoen in het grotere stedelijke gebied) comprimeert eeuwen geschiedenis tot 10 km: van de paviljoens uit de Ming-dynastie in de Yuyuan-tuin in de oude stad en de dumplingkraampjes van Yu Bazaar, tot de met bomen omzoomde straatjes van de Franse concessie met hun cafécultuur en propagandaposters uit het communistische tijdperk die zijn omgetoverd tot trendy kunstgaleries, tot de met ' LED' omhulde wolkenkrabbers van Pudong die beurskoersen de stratosfeer in zenden. De Bund (Waitan) is kenmerkend voor Shanghai: een 1,5 km lange promenade langs de rivier waar stelletjes poseren voor trouwfoto's met aan de ene kant de koloniale banken (nu luxe hotels) en aan de andere kant de futuristische torens van Pudong als achtergrond.

Dit is 's avonds het mooist te zien, wanneer beide kanten worden verlicht in gesynchroniseerde licht LED shows. Toch blijft het oude Shanghai voortleven in de longtangs (steegjeswijken) – de smalle steegjes van Tianzifang herbergen boetiekjes en rooftopbars in omgebouwde shikumen (stenen huizen met poort), terwijl straatvoedselverkopers chuanr (lamsspiezen) grillen en jianbing (hartige crêpes) bakken voor de ontbijtmenigte die op de fiets naar het werk gaat, ondanks de boven de stad hangende snelwegen waar magneetzweeftreinen met 430 km/u tussen de luchthaven en de stad rijden (8 minuten, ¥50/€ 6). De eetcultuur kan zich meten met die van elke andere wereldstad: het met drie Michelinsterren bekroonde Ultraviolet van Paul Pairet serveert 20-gangen diners die alle zintuigen prikkelen (vanaf ongeveer ¥4,800 / ongeveer € 602+ per persoon, afhankelijk van het menu), terwijl xiao long bao (soepdumplings) bij Din Tai Fung of Jia Jia Tang Bao ongeveer ¥20-40 per mandje kosten (ongeveer ¥2-3 per dumpling), maar transcendent smaken wanneer de hete bouillon uit de delicate omhulling barst.

Je kunt winkelen op neppe markten (vermijd deze tenzij je het leuk vindt om te onderhandelen over namaaktassen) tot de Hermès-flagshipstore in Plaza 66 en de voetgangerszone van Nanjing Road met 5 km aan neonverlichte winkels. Musea verrassen: de oude bronzen beelden in het Shanghai Museum (gratis), de hedendaagse kunstwerken in het Power Station of Art (voormalige elektriciteitscentrale) en de magazijngalerijen in het M50 Art District met vooruitstrevende Chinese kunstenaars. Dagtochten gaan naar waterstadjes zoals Zhujiajiao (1 uur, oude grachten en bruggen), of hogesnelheidstreinen razen naar het Westelijke Meer van Hangzhou (1 uur, ¥70) of de klassieke tuinen van Suzhou (30 minuten, ¥50).

Met een visumvrije doorreis van maximaal 240 uur (10 dagen) die nu beschikbaar is voor veel nationaliteiten in Shanghai, plus een uitbreiding van de visumvrije toegang van 30 dagen voor sommige paspoorten (regels veranderen vaak – check altijd de laatste consulaire informatie voor je specifieke paspoort), ongeveer 20 lijnen van de Shanghai Metro die 800-900 km spoor beslaan (¥3-10 ritten), WeChat Pay dat de betalingen domineert (buitenlanders kunnen hun kaarten koppelen) en Engelse bewegwijzering die beter wordt maar nog steeds beperkt is, biedt Shanghai de meest toegankelijke en toch authentieke Chinese ervaring – waar slogans van de Communistische Partij naast luxe winkelcentra staan, straatverkopers eeuwenoude eieren verkopen naast de vier verdiepingen tellende koffietempel van Starbucks Reserve Roastery, en de toekomst voor het ontbijt arriveert in een trein die 430 km/u rijdt.