Shanghai

Shanghai bruist als de meest kosmopolitische megastad van China, waar de sci-fi sferen van de Oriental Pearl Tower neonroze gloeien naast de 632 meter hoge draaiende glazen spits van de Shanghai Tower — het op twee na hoogste gebouw ter wereld — terwijl aan de overkant van de Huangpu-rivier de Art Deco-banken en hotels van de Bund uit de jaren 1920 herinneren aan de hoogtijdagen van Shanghai als het 'Parijs van het Oosten', toen jazz, opium en internationale financiën het de meest decadente metropool van Azië maakten. Deze verticale stad (ongeveer 25 miljoen inwoners in de gemeente en ~30-34 miljoen in de bredere agglomeratie) perst eeuwen geschiedenis samen in 10 km: van de Ming-dynastie paviljoens van de Yuyuan-tuin in de Oude Stad en de knoedelkraampjes van de Yu Bazaar, naar de door bomen beschaduwde lanen van de Franse Concessie vol cafécultuur en propagandaposters uit het communistische tijdperk die zijn veranderd in hippe kunstgalerijen, tot de met LED omhulde wolkenkrabbers van Pudong die beurskoersen de stratosfeer in sturen. De Bund (Waitan) definieert Shanghai — een 1,5 km lange promenade langs de rivier waar stellen poseren voor trouwfoto's tegen de achtergrond van banken uit het koloniale tijdperk (nu luxe hotels) aan de ene kant en de futuristische torens van Pudong aan de andere kant, het best te zien 's nachts wanneer beide zijden oplichten in gesynchroniseerde LED-shows.

Toch blijft het oude Shanghai voortbestaan in longtangs (steegjeswijken) — de smalle steegjes van Tianzifang herbergen boetieks en dakterrasbars in omgebouwde shikumen (stenen poorthuizen), terwijl straatverkopers chuanr (lamspiesen) grillen en jianbing (hartige pannenkoeken) bakken voor forenzen op de fiets, ondanks de bovengrondse snelwegen waar maglevtreinen met snelheden tot 300 km/u tussen de luchthaven en de stad rijden (8 minuten, ongeveer € 50 / ¥406). De culinaire scene wedijvert met elke wereldstad met talloze Michelin-sterrenrestaurants, terwijl xiao long bao (soepknoedels) bij Din Tai Fung of Jia Jia Tang Bao ongeveer € 2,5–€ 5 / ¥20–¥41 per mandje kosten, maar transcendent smaken wanneer de hete bouillon vrijkomt uit de delicate deegkussentjes. Winkelen varieert van nepmartken (vermijd deze tenzij je van afdingen op namaaktassen houdt) tot de Hermès-flagshipstore in Plaza 66 en de winkelstrip van Nanjing Road (het voetgangersgedeelte is ongeveer 1,2 km, hoewel de volledige weg ongeveer 5 km is) vol neonverlichte winkels.

Musea verrassen: de oude bronzen van het Shanghai Museum (gratis), de hedendaagse werken van de Power Station of Art (een voormalige elektriciteitscentrale) en de magazijngalerijen van het M50 Art District met gedurfde Chinese kunstenaars. Dagtochten bereiken watersteden zoals Zhujiajiao (1 uur, oude kanalen en bruggen), of hogesnelheidstreinen zoeven naar het Westmeer van Hangzhou (1 uur, € 8,63 / ¥70) of de klassieke tuinen van Suzhou (30 min, € 6,16 / ¥50). Met een visumvrije transit tot 240 uur (10 dagen) die nu beschikbaar is voor veel nationaliteiten in Shanghai, plus uitbreidende 30-daagse visumvrije regelingen voor sommige paspoorten (regels veranderen vaak — check altijd de laatste consulaire info voor jouw specifieke paspoort), de metro van Shanghai met ongeveer 20 lijnen die 800-900 km spoor beslaan (€ 0,37–€ 1,23 / ¥3–¥9,98 per rit), WeChat Pay dat betalingen domineert (buitenlanders kunnen kaarten koppelen) en Engelse bewegwijzering die verbetert maar nog steeds beperkt is, biedt Shanghai de meest toegankelijke maar authentiek Chinese ervaring — waar slogans van de Communistische Partij samengaan met luxe winkelcentra, straatverkopers duizendjarige eieren aanbieden naast de vier verdiepingen tellende koffietempel van Starbucks Reserve Roastery, en de toekomst nog voor het ontbijt arriveert met een hogesnelheids-maglevtrein.