Wyspa Jeju

Jeju hipnotyzuje jako główna wyspa dla nowożeńców w Korei Południowej i raj dla turystów krajowych, gdzie stożek wulkaniczny Hallasan o wysokości 1950 metrów (najwyższy szczyt Korei) dominuje nad horyzontem, wznosząc się ze środka wyspy. Spektakularny krater tufowy Seongsan Sunrise Peak wznosi się pionowo z oceanu, tworząc jeden z najbardziej charakterystycznych naturalnych punktów orientacyjnych Korei, a 7-kilometrowy podziemny korytarz Manjanggul Lava Tube (1 km otwarty dla zwiedzających za 4000 wonów) ukazuje surową siłę geologiczną tej potrójnie uhonorowanej przez UNESCO wulkanicznej krainy czarów (wpisanej na listę światowego dziedzictwa, rezerwatu biosfery i globalnego geoparku). Największa wyspa Korei (670 000 mieszkańców na powierzchni około 1830 km²), położona 90 km na południe od półwyspu, rozwinęła unikalną kulturę, która wyraźnie odróżnia ją od kontynentu — matriarchalne nurkarki haenyeo (wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO) to babcie w wieku 60-80 lat, nurkujące bez sprzętu-80 lat, zbierające jeżowce i uchowce z głębokości 10-20 m, wstrzymując oddech bez butli z tlenem.

Charakterystyczny dialekt Jeju pozostaje prawie niezrozumiały dla mieszkańców Seulu, mimo wspólnego systemu pisma, a specjalny status bezwizowy przyciąga rzesze chińskich turystów zorganizowanych i koreańskich nowożeńców. Trudna wycieczka na szczyt Parku Narodowego Hallasan (wstęp wolny, 9-10 godzin w obie strony szlakiem Seongpanak lub Gwaneumsa, bardzo męcząca ze względu na różnicę wysokości i skaliste tereny) prowadzi na najwyższy punkt Korei, nagradzając wysportowanych turystów widokiem na jezioro kraterowe Baengnokdam — krótsze, łatwiejsze szlaki Eorimok lub Yeongsil (3-4 godziny) prowadzą do pięknych punktów widokowych bez konieczności wspinaczki na szczyt, zadowalając mniej ambitnych turystów. Seongsan Ilchulbong (Szczyt Wschodu Słońca, UNESCO, wstęp 5000 wonów) nagradza stromą 30-minutową wspinaczką po 600 schodach do krawędzi krateru wygasłego stożka wulkanicznego z zapierającym dech w piersiach widokiem 360° na ocean — przybądź przed świtem (około 5:30 rano latem, 6:30 rano zimą), aby podziwiać spektakularny wschód słońca nad wodami Pacyfiku.

Dziedzictwo wulkaniczne jest widoczne wszędzie na Jeju: katedrowe przejścia Manjanggul Lava Tube, utworzone 200 000 lat temu przez płynącą lawę bazaltową, zawierają 7,6-metrową kolumnę lawy (największą na świecie), wodospady Cheonjiyeon i Jeongbang (jedyne wodospady w Korei spadające bezpośrednio do oceanu), za wstęp do których pobierana jest niewielka opłata w wysokości 2000 wonów, czarne bazaltowe ściany wulkaniczne dzielące zielone pola, tworząc wzór szachownicy, oraz charakterystyczne kamienne posągi harubang (dziadków) z wyłupiastymi oczami, strzegące bram jako symbole płodności wyspy. Dziewicze plaże otaczające wybrzeże oferują możliwość kąpieli od czerwca do września: plaża Hyeopjae (na zachodzie) i plaża Hamdeok (na północnym wschodzie) charakteryzują się rzadkim w Korei białym piaskiem i szmaragdowozieloną wodą, idealną dla rodzin, podczas gdy plaża Jungmun (na południu) przyciąga surferów przez cały rok, a dramatyczne 20-metrowe bazaltowe klify w Jusangjeolli prezentują sześciokątne formacje. Sieć szlaków Olle Trail obejmuje 26 różnych tras turystycznych o łącznej długości 425 km, które okrążają całą wyspę, łącząc wioski rybackie, stożki wulkaniczne i klify przybrzeżne — każda trasa zajmuje 4-8 godzin, jest dobrze oznaczona symbolami wstążek i prezentuje różne krajobrazy Jeju.

Kuchnia wyspy celebruje bogactwo rolnicze i morskie: grillowana przy stole czarna wieprzowina z Jeju (heukdwaeji) jest charakterystycznym daniem wyspy (25 000–40 000 wonów za osobę), nurkowie haenyeo sprzedają ultra świeże owoce morza, w tym ikrę jeżowca, uchowce i ośmiornice, słodkie mandarynki hallabong (hybryda cytrusów uprawiana na Jeju), owsiankę z uchowców i restauracje serwujące surowe ryby (hoe). Ponieważ autobusy publiczne kursują rzadko i omijają większość malowniczych miejsc na wybrzeżu, absolutnie niezbędny jest wynajem samochodu (50 000–80 000 wonów dziennie, wymagane międzynarodowe prawo jazdy, niezbędny GPS). Ogromna popularność turystyki krajowej w Korei spowodowała powstanie infrastruktury dostosowanej do potrzeb koreańskich turystów (ograniczona znajomość języka angielskiego), a wulkaniczne krajobrazy i systemy tuneli lawowych fascynują miłośników geologii.

Klimat subtropikalny sprawia, że jest to najcieplejszy region Korei, choć nadal występują tu cztery pory roku. Wyspa Jeju oferuje przygodę wulkaniczną, koreańskie wakacje na plaży, dziedzictwo kulturowe haenyeo i romantyczny miesiąc miodowy dla tych, którzy są gotowi pokonać bariery związane z wynajmem samochodu i językiem.