Swakopmund & Sossusvlei

Namibië heeft de meest betoverende surrealistische en buitenaardse landschappen van Afrika, waar enkele van 's werelds hoogste roodoranje zandduinen meer dan 300 meter hoog zijn in het legendarische Sossusvlei, waar eeuwenoude dode acaciabomen al 900 jaar griezelig versteend staan in de spookachtige witte kleipanne van Deadvlei, waardoor het meest gefotografeerde surrealistische landschap ter wereld is ontstaan, en waar de verroeste scheepswrakken van de desolate Skeleton Coast wegrotten naast enorme zeehondenkolonies, terwijl zeldzame, aan de woestijn aangepaste olifanten onmogelijk door de enorme duinen dwalen die uitkomen op de koude Atlantische Oceaan. Het eigenzinnige Swakopmund (stad met ongeveer 25.000 inwoners, bredere regio ~76.000) is de belangrijkste uitvalsbasis voor avonturen aan de kust van Namibië. Deze onwaarschijnlijke Duitse koloniale stad, waar authentieke braadworst, pretzels en traditionele biertuinen echt uit Beieren lijken te komen, maar paradoxaal genoeg omgeven is door de eindeloze Namib-woestijn, biedt spannende sandboarding op enorme duinen, avonturen op hoge snelheid met quads, adrenalineverhogende skydiving boven het landschap waar de woestijn en de oceaan samenkomen, en schilderachtige autoritten naar valleien die op een buitenaards maanlandschap lijken.

Maar de absolute trekpleister van Namibië ligt in het binnenland, in Sossusvlei in het uitgestrekte Namib-Naukluft National Park, op ongeveer 340 km van Swakopmund (reken op 4-6 uur per enkele reis over gemengde asfalt- en grindwegen, afhankelijk van stops en omstandigheden), waar de iconische Dune 45 en de enorme Big Daddy (325 meter hoog, een van de hoogste zandduinen ter wereld) zorgen voor die direct herkenbare Instagram-foto's van de zonsopgang, wanneer het eerste gouden licht de ongerepte zandgolven dramatisch kleurt van diep oranje tot vurig karmozijnrood, terwijl de sterke gemsbokken vastberaden over de vlijmscherpe richels trekken. De etherische witte kleipanne van Deadvlei (bereikbaar via een laatste wandeling van 1 km vanaf de parkeerplaats voor 2WD's of met een 4x4 door diep zand) biedt echt een van de meest gefotografeerde surrealistische woestijntaferelen op aarde: ongeveer 900 jaar oude dode kameeldoornbomen, zwartgeblakerd en geconserveerd door de brandende zon, staan spookachtig skeletachtig tegen de schitterend witte, gebarsten kleipan, torenhoge roodoranje duinen en onmogelijk diepblauwe, wolkenloze luchten – waardoor een zo surrealistisch kleurcontrast ontstaat dat veel mensen die het voor het eerst zien, echt denken dat het digitaal gemanipuleerd is, terwijl het volledig natuurlijk is. Deze oude bomen stierven toen de tijdelijke Tsauchab-rivier van koers veranderde en de vlei (pan) achterliet, waardoor ze bewaard bleven in een van de droogste woestijnen ter wereld (veel locaties in centraal Namibië hebben gemiddeld minder dan 25 mm regen per jaar), waardoor groei en verval beide ongelooflijk traag verlopen.

Om Sossusvlei te bereiken, moet je ofwel zelf een 4x4-huurauto besturen (de laatste 5 km naar de parkeerplaats gaat door diep, zacht zand dat onbegaanbaar is voor 2WD-voertuigen, waardoor een pendeldienst nodig is), of een lange, begeleide dagtour maken vanuit de hoofdstad Windhoek of Swakopmund (een slopende dag van 10-14 uur, € 139–€ 231 per persoon), of een overnachting in het park in lodges zoals Sossus Dune Lodge (duur, € 200+, maar biedt de mogelijkheid om bij zonsopgang het park binnen te gaan wanneer de poorten om 5 uur 's ochtends opengaan, voordat de verzengende hitte begint). De meeste bezoekers plannen 2 volle dagen in: een magische zonsopgang bij Deadvlei/Big Daddy-duin, gevolgd door een verkenning van Sesriem Canyon. De schilderachtige rit zelf is al de moeite waard: kuddes springbokken en oryxen, dramatische bergketens in de verte en een enorme leegte die zo extreem is dat het je gevoel voor ruimte en eenzaamheid echt op een nieuwe manier laat ervaren.

Terug aan de kust bij Swakopmund zijn er tal van activiteiten, zoals: spannende quadrijden en sandboarden op torenhoge kustduinen (€ 56–€ 74 voor een halve dag), spannende tandemsprongen boven het surrealistische landschap waar de woestijn en de oceaan samenkomen (meer dan € 185 per sprong), culturele township-tours en heerlijke verse zeevruchten in restaurants aan de Atlantische kust. De spookachtige Skeleton Coast ten noorden van Swakopmund heeft het Cape Cross Seal Reserve (2 uur rijden, ongeveer N€ 93–€ 139 per persoon plus voertuigkosten), waar ongeveer 100.000 Kaapse pelsrobben een chaotische, luidruchtige en stinkende kolonie vormen (overweldigende visachtige ammoniakgeur – wees gewaarschuwd), terwijl de dramatische granietrotsformaties van Spitzkoppe (3 uur) klimmers en fotografen aantrekken. De uitgestrekte flamingolagune van Walvis Bay (30 km ten zuiden) herbergt het hele jaar door duizenden roze flamingo's.

De belangrijkste aantrekkingskracht van Namibië komt voort uit de extreme leegte en eenzaamheid – het is een van de dunst bevolkte landen ter wereld (ongeveer 3-4 mensen per km², algemeen beschreven als het op één na dunst bevolkte land na Mongolië) – met echt brede, open wegen met weinig verkeer, een heldere sterrenhemel zonder lichtvervuiling en een vredige eenzaamheid die steeds zeldzamer wordt in de overtoeristische moderne wereld. Tijdens een selfdrive-safari door het beroemde Etosha National Park (500 km ten noorden, 5-7 uur rijden van Swakopmund) kun je de Big Five (olifanten, neushoorns, leeuwen bij waterpoelen) spotten, wat een mooie aanvulling is op de pure woestijnwonderen. Met Engels dat overal in de toeristische sector wordt gesproken (een voordeel van het koloniale verleden), een top wegennet met goed onderhouden grindwegen die zelf rijden makkelijk maken, een reputatie als een van de meest stabiele en veilige landen van Afrika, en die unieke mix van buitenaardse woestijnlandschappen, Duitse koloniale eigenaardigheden en toegankelijke avontuurlijke activiteiten, biedt Namibië geweldige Afrikaanse ervaringen zonder de gebruikelijke chaos – hoewel je wel moet accepteren dat je lange, mooie ritten moet maken om de verspreid liggende hoogtepunten te zien.